दश आज्ञाहरूको बारेमा चकित पार्ने तथ्यहरू :

 

1. मोशाले वास्तवमा तिनीहरूलाई “दश आज्ञा” भनेर उल्लेख गर्दैनन।
“दश आज्ञा” बाइबलको सबैभन्दा प्रसिद्ध खण्डहरू मध्ये एक हाे। तर अनौठो कुरा, तिनीहरूलाई वास्तवमा कहिले पनि दस आज्ञा भनिदैन (प्रस्थान 20:1-2)। यसैले प्रस्थान 20 लाई अक्सर Decalogue [dekálogos] भनेर चिनिन्छ। deka को ग्रीक शब्द “दश” र logos को अर्थ “शब्द” हो। यसकारण यसको शाब्दिक अर्थ “दश शब्दहरू” हुन्छ, जुन पुरानो नियममा तीन पटक आउँछ (प्रस्थान 34:28; व्यवस्था 4:13; 10:4)। यी दश शब्दहरू हुन जुन परमेश्वरले सिनाई पर्वतमा इस्राएलीहरूलाई दिनुभएको थियो।

2. दश आज्ञाहरू मोशाको सम्पूर्ण व्यवस्थाको आधार वा सारांश हुन।
जसरी येशूले मत्ती 22:35-40 मा सिकाउनुभयो “सारा व्‍यवस्‍था र अगमवक्ताहरूका शिक्षाको आधार नै यी दुई आज्ञाहरू हुन।”

3. दश आज्ञाहरू आदमलाई थाहा थिएन।
उनीसँग एउटा मात्र व्यवस्था थियो र उनले त्यो ताेडेर पाप गरे र उनीद्दारा नै सम्पुर्ण मानवजाती दाेषी भएको छ (उत्पत्ति 2:17; रोमी 5:12-21)। आदमले आदर गर्ने कोही बाबु वा आमा थिएनन, कोहीसँग व्यभिचार गर्ने थिएनन, न त चोर्ने कोही थिए। उनीसँग सबै थोकको स्वामित्व थियो।

4. दश आज्ञाकाे पाटीहरूमा अगाड़ि र पछाड़ि दुवैपट्टि लेखिएका थिए।
वास्तविकता यो पाटीहरू एकपट्टीमात्रै हाेईन, तर अगाडि र पछाडि कोरिएका थिए। (प्रस्थान 32:15)

5. दश आज्ञाहरू सिनैभन्दा पहिले इस्राएलमा चिनिएनन। (व्यवस्था 4:७7-8; व्यवस्था 5:2-3; नेह. 9:13-14)
दश आज्ञाहरू अब्राहाम, इसहाक, याकूब र इजरायलका अन्य पुर्खाहरूलाई सीनै अघि थाहा थिएन (व्यवस्था 5:2-3)। अब्राहाम र तिनको सन्तानलाई चौध आज्ञाहरू थिए (उत्पत्ति 12:1; उत्पत्ति 26:5), मनुष्य शासनको युगमा नियमहरू नूहबाट दिइएको (उत्पत्ति 9:1-18)। सिनाई आज्ञाहरू (प्रस्थान 16:28 मा उल्लेख गरिएको) अघि इस्राएलमा कानूनहरू त्यस समयसम्म मोशालाई दिइएको 184 आज्ञाहरू थिए, दस आज्ञाहरू होइनन।

6. दश आज्ञाहरूलाई “करार” भनिन्थ्यो।
किनभने तिनीहरू सीनैमा परमेश्वर र इस्राएल बीचको करार सम्झौताको आधार थिए (प्रस्थान 34:28; व्यवस्था 4:13)।
तिनीहरू परमेश्‍वर र मोशाको व्यवस्थाको पूर्णता थिएनन, केवल परमेश्‍वरद्वारा सुनिने गरी बोलिएको करारको पहिलो भाग थियोे (व्यवस्था 5:22)। परमेश्वरको व्यवस्थाको अन्त्य भएको कारणले होइन, तर इस्राएलले उहाँको सोर अब नसुन्‍न बिन्ती गरे, नत्रता तिनीहरू मर्नेछन (व्यवस्था 5:23-29; हिब्रू 12:18-21)।

7. दश आज्ञाभित्र पनि 613 आज्ञाहरू छन।
जबकि दश आज्ञाहरू धेरै धूमधामका साथ दिइयो, तिनीहरू वास्तवमा सिनाईमा मोशालाई सन्देश पठाइएका 613 ​​आज्ञाहरूको नमूना मात्र हुन। दश आज्ञाहरू परमेश्वरको व्यवस्थाको सारांश थिए। यी दश आज्ञाहरू जति महत्त्वपूर्ण छन, 613 आज्ञाहरू पनि त्यति नै महत्त्वपूर्ण छन।

8. दश आज्ञाका दुई सेटहरू थिए।
बाइबल अनुसार, दश आज्ञाका दुई सेटहरू थिए, अर्थात त्यसलाई दुई पटक बनाईएकाे थियोे। इजरायलका सन्तानहरूले सुनको बाछोको पूजा गरेको देखेर क्रोधित हुँदा मोशाले परमेश्‍वरद्वारा लेखिएका पहिलो दस आज्ञाहरू चकनाचुर पारेका थिए (प्रस्थान 32:4, 19-20)। दस आज्ञाहरूको दोस्रो सेटपछि मोशाद्वारा काटिएको थियो र परमेश्वरद्वारा पुन: लेखिएको थियो।

9. दश आज्ञालाई दुई भागमा विभाजन गर्न सकिन्छ।
दश आज्ञाहरू दुईवटा ढुङ्गाहरूमा लेखिएका थिए। पहिलो पाँच आज्ञाहरू मुख्य रूपमा परमेश्वरतर्फ मानिसकाे दायित्वसँग सम्बन्धित छन, र पछिल्लो पाँच आज्ञाहरू अन्य व्यक्तिहरूसँगकाे पारस्परिक सम्बन्ध कसरी राख्ने भनेर नियमन गर्नमा केन्द्रित  छ।

10. वास्तवमा दश आज्ञाहरू परमेश्वरले लेख्नुभएको थियोे, मोशाले होइन।
यो प्रायः भन्ने गरिन्छ कि जब परमेश्वरले प्रस्थान अध्याय 20 मा आज्ञाहरू बोल्नुभयो, मोशाले तिनीहरूलाई लेखे। तर पाटीहरू परमेश्वरको औंलाले कुँदिएका थिए। (प्रस्थान 31:18, 32:15-16)

11. दश आज्ञाहरू बाइबलमा दुई ठाउँमा फेला पार्न सकिन्छ।
दश आज्ञाहरू टोरामा दुई पटक रेकर्ड गरिएको छ। पहिलो पटक प्रस्थान 20 मा, र फेरि व्यवस्था 5 मा। दुई संस्करणहरू लगभग समान छन, तर त्यहाँ भिन्नताहरू पनि छन। तिनीहरू प्रस्थान 34 मा उल्लेख गरिएको छ, जहाँ यसले पहिलोको बारेमा कुरा गर्छ र त्यसपछि के भयो भनेर अगाडि बढ्छ। व्यवस्थाकाे पुस्तकमा दिईएकाे दस आज्ञाहरूकाे संस्करण अलि लामो छ। यसको कारणले गर्दा व्यवस्था भनेको माेशाले 40 वर्षअघि घटेका घटनाहरूको पुन: बताउनु हो, जसमा उनको अन्तर्दृष्टिपूर्ण टिप्पणी थपिएको छ।

12. तेस्रो आज्ञा प्रायः मानिसले भङ्ग गर्ने आज्ञा हो।
यो महसुस नगरी तेस्रो आज्ञा तोड्न सजिलो छ। अहिले सामाजिक सञ्जालहरूमा “OMG” शब्दकाे प्रयोग व्यापक रूपमा भएको पाउँछौं। यसको अर्थ “हे मेरो परमेश्वर” हुन्छ। याे वाक्यांशले परमेश्वरको नाम व्यर्थमा लिइरहेको छ, जुन विशेष रूपमा निषेध गरिएको छ। हामी मध्ये धेरै जसो यस प्रकारका वाक्यांशहरूप्रति असंवेदनशील भएका छौं। तर गहिरो आदर र सम्मान नदेखाउने कुनै पनि तरिकामा परमेश्वरको नामलाई उल्लेख गर्नु भनेको व्यर्थै उहाँको नाम लिनु हो। बाइबलले यसो भन्छ, “तिनीहरू तपाईंको विरुद्धमा दुष्‍ट नियतले बोल्‍छन, र तपाईंका शत्रुहरूले तपाईंका नाउँको दुरुपयोग गर्छन।” (भजनसंग्रह 139:20)

यदि परमेश्वरका शत्रुहरूले उहाँको नाम व्यर्थमा लिन्छन भने, हामी क्रीस्चियनहरूको रूपमा, उहाँलाई आदर र प्रशंसा बाहेक अरू कुनै पनि तरिकामा उल्लेख गर्न इन्कार गरेर आफूलाई अलग राख्न सावधान हुनुपर्छ। परमेश्वरकाे नाम कसमकाे रूपमा प्रयोग गर्नु पनि याे आज्ञा भङ्ग गर्नु हो।

13. चाैथाे आज्ञा शबाथ दिन एक पुल हाे।
शबाथ आज्ञाले पहिलो 3 आज्ञाहरू र अन्तिम 6 आज्ञाहरूकाे बीचमा पुल बनाउँछ। पहिलो 3 आज्ञाहरू परमेश्वरको आराधनासँग सम्बन्धित छ, र अन्तिम 6 आज्ञाहरू आफ्नो छिमेकीहरूमाथिकाे व्यवहारसँग सम्बन्धित छ।

14. पाँचौ आज्ञा प्रत्यक्ष आशिषसँग जाेडिएकाे छ।
“आफ्‍ना बाबु र आमालाई आदर गर, कि जुन देश तिमीहरूलाई परमप्रभु आफ्‍ना परमेश्‍वरले दिनुहुन्‍छ, त्‍यहाँ तिमीहरूको आयु लामो होस।” (प्रस्थान 20:12)
यो आज्ञा यस्तो एकमात्र आज्ञा हाे, जाे प्रत्यक्ष आशिषसँग जाेडिएकाे छ। याे आज्ञापालन गरेबापत हामीलाई लामो आयु परमेश्वरले दिनुहुनेछ। याे सत्य हामीले बुझ्नुपर्छ कि परमेश्वरले हामीलाई दिनुहुने लामो जीवनकाे आशिष हाम्रो दिनको लामो संख्याभन्दा धेरै अधिक महत्त्वपूर्ण छ। यो हाम्रो जीवनको हरेक दिन उहाँको प्रबन्ध, सुरक्षा र निर्देशनको प्रतिज्ञा हो। याे आज्ञालाई 10 आज्ञाहरूमा समावेश गर्नुको मुख्य र महत्त्वपूर्ण कारण भनेको उहाँका जनहरूले उहाँलाई आदर गरेको चाहनुहुन्थ्यो। हाम्रा पार्थिव आमाबाबुलाई उचित आदरको साथ व्यवहार गर्नु भनेको हामीले कसरी परमेश्वरलाई आदर र महिमा गर्छौं भन्ने संकेत मात्र हो।

जब सम्बन्धहरू टुक्रा-टुक्रा हुन्छन र आमाबाबु सम्मान प्राप्त गर्न अयोग्य देखिन्छन, तर हामीले पाँचौं आज्ञापालन गर्न छनौट गर्दा ठूलो आशिष प्राप्त हुन्छ। परमेश्वरलाई सबै कुरा थाहा छ, र उहाँले बुझ्नुहुन्छ। उहाँ आफ्ना प्रतिज्ञाहरू पालन गर्नमा विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ।

15. छैटौं आज्ञा “हत्या नगर्नु” ले हत्यालाई निषेध गर्दछ।
दश आज्ञा कुनै निर्दाेषलाई मार्नु र विनाकारण मार्नुलाई हत्या भन्छ। युद्ध र मृत्युदण्ड यस आज्ञा अन्तर्गत समावेश गरिएको थिएन। नयाँ करारमा त कुनै व्यक्तिलाई घृणा गर्नु पनि हत्यामा गनिन्छ। (1 युहन्ना 3:15)

16. सातौं आज्ञा “तिमीले व्यभिचार नगर्नु” काे गलत अर्थ
याे आज्ञालाई प्राय: यौन नैतिकताको बारेमा कथनको रूपमा व्याख्या गरिएको छ, तर “यौन गतिविधि गर्नु र विवाह गर्नु पाप हाे” भनेर विवाहलाई नै निषेध गर्नु हाेईन।

17. दश आज्ञाहरूमा अनुवाद गर्न सबैभन्दा गाह्रो शब्दहरू मध्ये एक “लोभ” हो।
हिब्रूमा, यो शब्द को अर्थ “इच्छा” छ। यस अनुवादले आज्ञाहरूको अर्थहरूको धेरै दृष्टिकोणहरू पनि प्रकट गर्दछ।

18. नयाँ करारमा दश आज्ञाहरू मध्ये एउटै आज्ञा बाहेक सबैलाई समर्थन गरिएको छ।
धेरैजसो क्रीस्चियनहरूले सातौं दिन अर्थात विश्राम दिनकाे आज्ञालाई शाब्दिक रूपमा पालन गरेका छैनन र यसलाई बाइबलीय आधारबिना शनिवारदेखि आइतवार परिवर्तन गरेका छन भनेर केही सम्प्रदायका मानिसहरूले बारम्बार आराेप लगाउने गर्दछन।
दश आज्ञाहरू प्रारम्भिक क्रीस्चियनहरूले पालन गरेनन, जसरी कसैले सिकाउँछन। दश आज्ञाहरूका नौ आज्ञाहरू मात्र नयाँ नियमको कार्यक्रमको भाग बने, चौथो शबाथको बारेमा पूर्ण रूपमा हटाइएको थियो। पुरानो करारका यहूदीहरूझैँ शबाथ दिन अनिवार्य रूपमा पालन गर्न क्रीस्चियनहरू बाध्य छैनन। प्रारम्भिक क्रीस्चियनहरूले यसलाई पालन गरेनन र अरूलाई त्यसो गर्न पनि सिकाएनन (रोमी 14:5-6; गलाती 4:9-10; कल. 2:14-17)। तिनीहरूले हप्ताको पहिलो दिनलाई आज्ञाको रूपमा होइन, तर अन्य कारणहरूले मनाए। एउटा बाहेक सबै आज्ञाहरूलाई येशू र उहाँका चेलाहरूले समर्थन गरेका छन।

शबाथ पालन गर्नु भनेको एउटा मात्र आज्ञा हो, जुन नयाँ नियममा फरक तरिकाले उल्लेख गरिएको छ। जसरी येशूले भन्नुभयो, “शबाथ मानिसको लागि बनाइएको हो, मानिस शबाथको लागि होइन। त्यसैले मानिसको पुत्र शबाथको पनि प्रभु हुनुहुन्छ।” (मर्कूस 2:27)

हिब्रू 4:9-11 ले हामीलाई येशू ख्रीष्ट मार्फत भएको नयाँ करारमा थप अन्तरदृष्टि दिन्छ।
“यसकारण परमेश्‍वरका जनहरूका निम्‍ति शबाथको विश्राम बाँकी नै छ। किनकि परमेश्‍वरको विश्राममा प्रवेश गर्ने जोसुकैले पनि आफ्‍नो परिश्रमदेखि विश्राम गर्छ, जसरी परमेश्‍वरले आफ्‍नो परिश्रमदेखि विश्राम लिनुभयो। यसकारण हामी त्‍यस विश्राममा प्रवेश गर्नलाई प्रयत्‍न गरौं, र त्‍यस्‍तै किसिमको अनाज्ञाकारिताद्वारा कोही पनि पतित नहोस।” [हिब्रू 4:9-11]

क्रीस्चियनहरूकाे लागि, हाम्रो शबाथ-विश्राम हप्ताको कुनै विशेष दिनको पालना होइन, तर यसको सट्टा, मुक्तिको लागि
परमेश्वरको पुत्रसँगको करार सम्बन्ध हो - कामहरूद्वारा होइन, तर ख्रीष्टमा विश्वासद्वारा। त्यसो भन्दैमा, म विश्वास गर्छु कि छ दिनसम्म काम गर्ने र एकको लागि आराम गर्ने परमेश्वरको उदाहरण उहाँको लागि सम्मानजनक मात्र होइन, तर हाम्रो लागि लाभदायक छ। विशेष गरी यदि हामीले आराधना, प्रार्थना र सङ्गतिको लागि एक दिन छुट्यायौं भने। त्यसैले नयाँ करारकाे विश्राम दिन एकदिनमात्रै हाेईन, तर हरेक दिन हाे।

*दश आज्ञाहरू साँचो क्रिस्चियनहरूले मुक्तिको लागि प्राप्त मागकाे रूपमा विश्वास गर्दैनन, तिनीहरू अझै पनि दश आज्ञाहरूलाई परमेश्वरको नैतिक व्यवस्थाको स्थापनाको रूपमा हेर्छन।

“शबाथ (विश्राम) दिन” काे बारेमा थप पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहाेस।

“नयाँ करारमा दश आज्ञा” काे बारेमा थप पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहाेस।

19. संख्या 10 ले बाइबलमा “पूर्णता” लाई जनाउँछ।
संख्या 10 को प्रयोग बाइबल भर लगभग 240 पटकभन्दा बढी हुन्छ। पुरानो नियमका 10 विपत्तिहरू देखि नयाँ नियमका 10 कन्याहरूसम्म, यसको महत्त्वलाई हराउन सकिँदैन। दसलाई बाइबलमा पूर्णताको संख्या मानिएको छ।

बाइबलमा कुनै पनि “लुकेको अर्थ” पत्ता लगाउने प्रयास नगरीकन, ढुङ्गाका पाटीहरूमा 10 आज्ञाहरू लेख्नुमा परमेश्वरको अभिप्राय उहाँका जनहरूलाई पूर्णताको व्यवस्था दिनु थियो भनेर हामीले देख्न सक्छौं। यद्यपि उनीहरूलाई दर्जनौं थप औपचारिक कानूनहरू पनि दिइयो। 10 आज्ञाहरू परमेश्वर र मानिस बीचको करारमा आधारभूत थिए।

20. दश आज्ञाहरू र बाँकी सबै व्यवस्थाहरू इस्राएललाई मात्र दिइएको थियो।
(प्रस्थान 24:7-8; प्रस्थान 34:27-28; लेवी 26:9, 44-45; 1 राजा 8:53; प्रेरित 3:25; रोमी 2:14-29; रोमी 3:1-2; रोमी 9:4-5)
अन्यजातिहरूले इस्राएल राष्ट्रको भाग नबनाएसम्म व्यवस्था पालनमा इस्राएलसँग कुनै भाग लिनुपर्दैन। त्यसपछि केही कुराहरूमा दुवैको लागि एउटै व्यवस्था हुनुपर्छ (प्रस्थान 12:24; गन्ती 15:16,29)। अन्यजातिहरूले निम्न मामिलामा इजरायलसँग भाग लिन सक्दैन थिए,
(१) खतना नगरेकाले निस्तार चाड खानु हुँदैन (प्रस्थान 12:43,45)।
(२) पवित्र चीजहरू खानुहुँदैन (प्रस्थान 29:33; लेवी 22:10-13)।
(३) पवित्र अभिषेक गर्ने तेलले अभिषेक गर्नुहुँदैन (प्रस्थान 30:33)।
(४) बासस्थानको काममा भाग नलिनु वा नजिक नआउनु (गन्ती 1:51)।
(५) पुजारी पदमा भाग लिनुहुँदैन (गन्ती 3:10,38)।
(६) धूप चढाउनु हुँदैन (गन्ती 16:40)।
(७) तिनीहरूको सेवामा पूजाहारीहरूको नजिक नआउनु (गन्ती 18:4,7)।
(८) इस्राएलमा राजा हुनुहुँदैन (व्यवस्था 17:15)।
(९) ब्याज तिर्नबाट मुक्त छैन (व्यवस्था 23:20)।
(१०) इजरायलमा विधवाहरूसँग विवाह गर्नु पाउँदैन (व्यवस्था 25:5)।

अन्यजाति राष्ट्रहरूसँग मोशाको व्यवस्था थियो र दश आज्ञाहरू वा मोशाको व्यवस्थाको कुनै अन्य विवरणहरू पालन गर्न बाध्य थिए, भनेर बाइबलमा कुनै पनि पदले सिकाउँदैन। त्यो व्यवस्थामा “परदेशी”  शब्द 80 पटक प्रयोग गरिएको छ, र एक पटक पनि यो भनिएको छैन कि तिनीहरू कानून भएकोमा इजरायलसँग बराबर थिए। आदम (उत्पत्ति 2:17; रोमी 5:12-21) र सुसमाचार (वा अनुग्रहको युग) लाई पालन गर्ने सबैलाई बचाउने जुन कहिल्यै पनि व्यवस्थाको भाग थिएन। मोशा (रोमी 4; गलाती 3:3-16; हिब्रू 4:1-2; हिब्रू 11:1-40)। अन्यजातिहरू नोआसँगकाे करार (उत्पत्ति 9) र अब्राहमिक करार (उत्पत्ति 12:1-3; रोमी 4) अन्तर्गत थिए, तर मोशाको करार होइन।

व्यवस्थामा अन्यजातिहरूको इजरायलसँग कुनै भाग थिएन, भन्ने तथ्यलाई नयाँ नियमले पनि धेरै पटक पुष्टि गरिएको छ। जस्तैः
(१) जब ख्रीष्ट व्यवस्था पूरा गर्न आउनुभयो, उहाँ इजरायलमा मात्र जानुभयो (मत्ती 10:5-6; मत्ती 15:24)।
(२) ख्रीष्टले यहूदीहरूबाट “परमेश्वरको राज्य” (मोशाको व्यवस्था होइन) लिनुभयो र अन्यजातिहरूलाई दिनुभयो। जब इजरायलले उहाँ र उहाँको सुसमाचारलाई अस्वीकार गर्यो (मत्ती 21:33-46; यूहन्ना 10:16)।
(३) अन्यजातिहरू अब इजरायलसँगै नयाँ नियमको सुसमाचारद्वारा आशिष पाएका छन, मोशाको व्यवस्थाले होइन (यूहन्ना 3:16; रोमी 1:16; रोमी 11:1-25; 2 कोरिन्थी 12:13; गलाती 3:28-29; एफिस 3:1-6; कल. 3:11)।
(४) अन्यजातिहरू विश्वासद्वारा यहूदी वा इस्राएली बन्दैनन (रोमी 2:28-29; रोमी 9:6-7)।
(५) व्यवस्था अनुसार यहूदीहरूले अन्यजातिहरूमाथि सबै फाइदाहरू पाएका थिए (रोमी 2:17-29; रोमी 3:1-2; रोमी 9:4-5)। तर नयाँ नियम र सुसमाचार अन्तर्गत यो सत्य होइन (रोमी 10:9-21; रोमी 11:1-25; 2 कोरिन्थी 12:13; गलाती 3:28; कल. 3:11)।
(६) पावलले भने कि अन्यजातिहरूसँग व्यवस्था थिएन (रोमी 2:१12-16)।
(७) प्रेरितहरूले भनेका थिए कि अन्यजातिहरू इस्राएलका करार र प्रतिज्ञाहरूबाट विदेशी र अपरिचित थिए (एफेसी 2:12,19)।

प्रेरितहरूले पनि तिनीहरूको पहिलो साधारण सम्मेलनमा निर्णय गरे कि अन्यजातिहरूलाई खतना गर्न, शबाथहरू पालना गर्न वा मोशाको व्यवस्थाको कुनै पनि अन्य भागहरू पालन गर्न आवश्यक छैन (प्रेरित 15:1-41)।

21. हामीले हाम्रो हृदयमा आज्ञाहरू लेख्नु पर्छ।
परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई तिनीहरूको हृदयमा आज्ञाहरू लेख्न भन्नुहुन्छ। यो बाइबल कण्ठ गर्ने र परमेश्वरको वचनमा जीवन भर्ने सल्लाह हो।(भजन 119:11)
इस्राएलीहरूलाई बिहान, बेलुका र बीचमा जुनसुकै बेला परमेश्‍वरका नियमहरूबारे छलफल गर्न आज्ञा दिइएको थियो। तिनीहरूले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई आज्ञाहरू सिकाउनुपर्ने थियो, तिनीहरूलाई तिनीहरूको ढोकामा लेख्नुपर्थ्यो, र तिनीहरूलाई आफ्नो नाडी र निधारमा पनि देखाउनुपर्थ्यो। तर सबैभन्दा माथि, तिनीहरूले तिनीहरूलाई आफ्नो हृदयमा लगाउनु थियो।(व्यवस्था 6:6, 5:29)

22. दश आज्ञाहरूले हामीलाई संसारबाट अलग गर्छ।
क्रीस्चियनको रूपमा हामी चुनिएका वंश, राजकीय पूजाहारीगिरी, पवित्र जाति, परमेश्‍वरका निजी प्रजा हौ (1 पत्रुस 2:9)। हामी एक्लै उभिन, फरक देखिन, र संसारले नबुझेको नियमहरू बनाउन तयार हुनुपर्छ। निस्सन्देह, हामी सधैं पवित्र मानिसहरू होइनौं, तर उहाँले हामीलाई पवित्र हुन बोलाउनुभएको छ। हामी परमेश्‍वरका मानिसहरू हौँ, र हामीलाई परमेश्‍वरको मार्गअनुसार जीवन बिताउनलाई अलग गरिएको छ।

23. दस आज्ञाहरूले हाम्रो स्वतन्त्रता खोसेनन, बरु प्रदान गर्छन।
हामी पनि प्रायः दस आज्ञाहरूले हामीलाई बाधा पुर्‍याउने रूपमा सोच्दछौं। परमेश्वरको मार्गहरूले हामीलाई दासतामा पुग्नबाट जोगाउनेछ। हामी बिर्सन्छौं कि परमेश्वरले हामीलाई प्रशस्त जीवन (यूहन्ना 10:10) र साँचो स्वतन्त्रता (यूहन्ना 8:32) दिन चाहानुहुन्छ। उहाँका व्यवस्थाले हामीलाई बताउँछ, कि आज्ञाहरू बोझ होइनन।
परमेश्वरले हामीलाई नियमहरूद्वारा कुचल्ने प्रयास गर्नुभएको छैन। दस आज्ञाहरू जेलका बारहरू होइनन, तर ट्राफिक नियमहरू हुन। हुनसक्छ, यहाँ केही अराजकतावादीहरू छन जो सोच्छन, “संसार कुनै ट्राफिक कानून बिना राम्रो ठाउँ हुनेछ।” तर याे गलत साेँच हाे। दस आज्ञाहरू मिश्रबाट कसरी बाहिर निस्कने भनेर निर्देशनहरू होइनन। तिनीहरू स्वतन्त्र मानिसहरूलाई स्वतन्त्र रहनका लागि नियमहरू हुन।

24. हामीले हाम्रो मुक्ति कमाउन सकौं भनेर दश आज्ञाहरूलाई दिइएको थिएन।
केही मानिसहरू क्रिश्चियन धर्मलाई यसरी हेर्छन कि परमेश्वरसँग नियमहरू छन, र यदि मैले नियमहरू पालन गरें भने, परमेश्वरले मलाई प्रेम गर्नुहुन्छ र मलाई बचाउनुहुनेछ। मुक्ति आज्ञाकारिताको लागि इनाम होइन, मुक्ति आज्ञाकारिता को कारण हो। येशूले भन्नुभएको छैन, “यदि तिमीले मेरा आज्ञाहरू पालन गर्यौ भने, म तिमीलाई प्रेम गर्नेछु।” बरु, उहाँले पहिले चेलाहरूको खुट्टा धुनुहुन्छ र त्यसपछि भन्नुहुन्छ, “यदि तिमीहरूले मलाई प्रेम गर्छौ भने, तिमीहरूले मेरा आज्ञाहरू पालन गर्नेछौ” (यूहन्ना 14:15)। हाम्रो मुक्ति, उहाँले हाम्रो लागि पहिले गर्नुभएको कामको कारणले मात्र हो।

“व्यवस्था किन दिईयाे?” बारेमा थप पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहाेस।

25. दश आज्ञाहरूले हामीलाई परमेश्वर को हुनुहुन्छ भनेर देखाउँछन।
दश आज्ञाहरू कानून दिने व्यक्तिको हृदय र चरित्रको अभिव्यक्ति हो। मलाई कानूनको वास्ता छैन भन्नु अघि वा के गर्ने र नगर्ने भन्ने सोचाइमा झुक्किनु अघि हामीले यसको बारेमा सोच्नुपर्दछ। आज्ञाहरूले हामीलाई परमेश्वर के चाहनुहुन्छ भनेर मात्र देखाउँदैन, तर तिनीहरूले हामीलाई देखाउँछन कि परमेश्वर कस्तो हुनुहुन्छ। आज्ञाहरूले उहाँको सम्मान, उहाँको योग्यता र उहाँको महिमाको बारेमा केही भन्‍छन। तिनीहरूले हामीलाई परमेश्वरको लागि महत्त्वपूर्ण कुरा बताउँछन। हामी कानूनदाताको अनादर नगरी कानूनलाई बेवास्ता गर्न सक्दैनौं।

Sources :
1. https://www.beliefnet.com/faiths/galleries/10-shocking-facts-about-the-ten-commandments.aspx
2. https://www.crosswalk.com/slideshows/10-things-you-didn-t-know-about-the-10-commandments.html
3. https://charlieborjas.tripod.com/id4.html
4. http://m.findfast.org/the-ten-commandments.htm
5. https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/5805257/jewish/10-Facts-About-the-10-Commandments.htm
6. https://www.google.com/amp/s/onlyonehope.com/facts-about-the-ten-commandments/%3famp
7. https://www.crossway.org/articles/10-things-you-should-know-about-the-ten-commandments/

मोशा र येशूमा समानता :

 

१. दुबैको जन्म भएको बेला इस्राएल देश अर्कै देशको अधिनमा थियो । मोशा जन्मदा इस्राएल मिश्र देशको अधिनमा थियो भने येशू जन्मदा इस्राएल रोमनको अधिनमा थियो । (प्रस्थान १:८-१०) (लूका २:१-५)

२. दुबैको जन्म हुँदा त्यो बेलाका शासकहरुले साना बालकहरुलाई मार्ने आदेश दिएका थिए । (प्रस्थान १:१६-२२)  (मत्ती २:१६)

३. दुबै जनालाई शासकहरुको डरलाग्दो आदेश आएपछि बचाउन लुकाइएको थियो । मोशालाई उसको आमाले तीन महिना लुकाएकी थिई । येशूलाई पनि आफ्नो अभिभावकले मिश्रमा लगेर लुकाएका थिए । (प्रस्थान २:२) (मत्ती २:१३)

४. दुबै जना पानीबाट निस्केका थिए । मोशालाई सानैमा नदीमा बगाउदा पानीबाट निकालियो । येशू यर्दन नदीमा बप्तिस्मा हुँदा डुबेर निस्कियो ।(प्रस्थान २:१०) (मत्ती ३:११)

५. दुबै जना यस्तो पिताद्वारा हुर्काइए कि ती आफ्नै शारीरिक पिता थिएनन । मोशा मिश्रको राजाद्वारा र येशू योसेफद्वारा । (प्रस्थान २:९-१०) (लूका २:३३)

६. दुबै जनालाई आफन्तहरुले तिरस्कार गरेका थिए । मोशालाई आफ्नैहरुले तिरस्कार गरे र उनले अजात दुलही विवाह गरे । येशूलाई पनि आफ्नैहरुले तिरस्कार गरे र उनले अन्यजाति दुलही मण्डलीलाई विवाह गरे । (प्रस्थान २:११-१४,१६-२१) (२ कोरिन्थी ११:२)

७. दुबैले आफ्नो दाजुभाइप्रति  दयाभाव दर्शाएका थिए । मोशाले आफ्नाहरुलाई प्रतिज्ञाको देश लान अगुवाइ गरे । येशूले स्वर्ग लान अगुवाई गरे । (प्रस्थान २:११) (मर्कूस ६:३४)

८. दुबैले इनारमा अन्यजाति अजात स्त्री भेटेका थिए । मोशाले मिध्यानी र येशूले सामरी स्त्री भेटेका थिए । (प्रस्थान २:१७) (यूहन्ना ४:९-११)

९. दुबै जना आफ्नै देशका राजा नमरिन्जेल प्रवासमा बसेका थिए । (प्रस्थान २:२३) (मत्ती २:१९-२०)

१०. दुबैको सेवकाई अलौकिक घटना घटेपछि भएको थियो । जलिरहेको झाडी देखेपछि मोशाको र पवित्रआत्मा ढुकुरको रूपमा ओर्लिआएपछि येशूको सेवकाई शुरु भएको थियो । (प्रस्थान ३:२-४) (मत्ती ३:१६-१७)

११. दुबैलाई आफ्ना मानिस बचाउन या उद्दार गर्न परमेश्वरले पठाएका थिए । मोशाले आफ्नाहरुलाई प्रतिज्ञाको देशमा लानुथ्यो । येशूले स्वर्गमा । प्रतिज्ञाको देशके स्वर्गको प्रतिनिधित्व गर्छ । (प्रस्थान ३:८) (लूका ४:१८)

१२. दुबैले परमेश्वरको निर्देशनमा सार्वजनिक रूपमा आश्चर्यकर्महरु गरेका थिए । (प्रस्थान ४:४-९) (यूहन्ना ५:१९-२०)

१३. दुबैले मानिसहरुलाई स्वतन्त्र गराए । ताकि मानिसहरुले एउटै परमेश्वरको सेवा गरुन । (प्रस्थान ९:१) (हिब्रू ९:१४/१२:२८)

१४. दुबैले मानिसहरुलाई मृत्युबाट बचाउन रगत प्रयोग गरे । मोशाले पाठोको रगत प्रयोग गरे । येशू आफै नै परमेश्वरको पाठो थुमा भएर बलि भए अनि रगत बहाए । (प्रस्थान १२) (यूहन्ना १:२९) (हिब्रू ९:११-१५)

१५. दुबैले प्रभुले उद्दार गर्नुभएको कुरा सम्झनु भने । मोशाले निस्तार चाड मान्नु भने । येशूले निस्तार चाड मै रोटी कचौरा बाडेर सम्झनु भने । (प्रस्थान १२:२५-२७) (लूका २२:१४-२०)

१६. दुबैलाई परमेश्वरले आफ्नो चंगाइको शक्ति प्रकट गर्न प्रयोग गरे । (प्रस्थान १५:२६) (मत्ती ४:२३)

१७. दुबैले मानिसहरुका भीडलाई अलौकिक तरिकाले खुवाए । (प्रस्थान १६:१६) (मत्ती १४:१९-२१)

१८. दुबैले स्वर्गबाट झरेको खाना मानिसहरुलाई खुवाए । मोशाले मन्ना ४० बर्षसम्म खुवाए । येशू स्वयं स्वर्गबाट आएको सारा मानिसको निम्ति रोटी हो । (प्रस्थान १६:२७-३७) (यूहन्ना ६:३३)

१९. दुबैले आफ्ना मानिसहरुलाई दिनहुँ रोटी खाने आज्ञा दिए । मोशाले आफ्ना मानिसहरुलाई दिनहुँ मन्ना बटुल्ने आज्ञा दिए । येशूले आफ्ना जनहरुलाई दिनहुँ आत्मिक रोटी खाने आज्ञा दिए । (प्रस्थान १६:२०-२१) (मत्ती ६:११)

२०. दुबै जनालाई मानिसहरुले झन्डै ढुंगाले हानेका थिए । (प्रस्थान १७:४) (यूहन्ना १०:३१)

२१.  दुबैले डाँडामा परमेश्वरको वचन पाएका या बाँडेका थिए । मोशाले सीनै डाडामा दश आज्ञा पाए । येशूले डाडामा उपदेश बाँडे । (प्रस्थान १९:३) (मत्ती ५:१-१७)

२२. दुबै जना न्याय गर्ने निर्णायक । मोशाले हरेक बिषयमा अन्तिममा निर्णय गर्थे । येशू अन्तमा निर्णयक या न्यायकर्ताको रूपमा आउनुहुनेछ । (प्रस्थान १८:१८-२२) (२ कोरिन्थी ५:१०) (२तिमोथी ४:१)

२३. दुबै जना परमेश्वरको मुखपात्र थिए । परमेश्वरले भन्न लगाएका सिकाएका कुराहरु मानिसहरुलाई भन्थे । (प्रस्थान १९:७-८) (यूहन्ना ८:२८-२९)

२४. दुबैकहाँ परमेश्वर बाक्लो बादल भएर आए । (प्रस्थान १९:९/२४:१६) (मर्कूस ९:७)

२५. दुबैले रगतद्वारा परमेश्वरसंग पवित्रताको निम्ति करार बाँधे । मोशाले पशुको रगत प्रयोग गरे । येशूले आफ्नै रगत । (प्रस्थान २४:८) (हिब्रू १३:८)

२६. दुबैलाई परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरुलाई सिकाउन आज्ञा दिए । (प्रस्थान २४:१२) (यूहन्ना १३:३४)

२७. दुबैले मानिसहरुलाई बचाउन परमेश्वरसंग अर्जबिन्ती गरे । (प्रस्थान ३२:११-१४) (यशैया ५३:१२) (मत्ती २०:२८) 

२८. दुबै जना ४० दिन उपवास बसेका थिए । (प्रस्थान ३४:२८) (मत्ती ४:१-२)

२९. दुबैका अनुहार चम्किलो भएका थिए । (प्रस्थान ३४:२९) (मत्ती १७:१-१२)

३०. दुबैलाई परमेश्वरले आफ्नो आराधना कसरी गर्ने सो बताएका थिए । (प्रस्थान ४०) (यूहन्ना ४:२३-२४)

३१. दुबैले आफ्ना मानिसहरुलाई बत्तीको बारेमा बताएका थिए । (लेवी २४:२) (मत्ती ५:१५-१६)

३२. दुबैलाई आफ्नो आफन्तहरुले मनपराउदैनथे । बिरोध गर्थे । (गन्ती १२:१-२) (यूहन्ना ७:५) (मत्ती १३:५७)

३३. दुबैले मानिसहरुका निम्ति परमेश्वरसंग क्षमा मागेका थिए । (गन्ती १४:१९-२०) (लूका २३:३४/यूहन्ना ११:४१-४२)

३४. दुबैले बालबालिका प्रति दया देखाएका थिए । मोशाले तिमीहरुका छोराछोरीलाई प्रतिज्ञाको देश पुराइनेछ भने । येशूले स्वर्गको राज्य यस्तै बालबालिकाहरु कै हुन भने । (गन्ती १४:३१) (मर्कूस १०:१४)

३५. दुबैलाई परमेश्वरले मानिसहरुलाई आफूकहाँ फर्काउन प्रयोग गरेका थिए । (गन्ती १६:२८) (यूहन्ना १४:१०-११)

३६. दुबैले चंगाई गरेका थिए । मोशाले काँसाको सर्प बनाएर खाँबोमा झुन्ड्याएका थिए । जसजसले हेरे देखे उनीहरु निको भए । येशू आफै खाँबो या क्रुसमा झुन्डिए । (गन्ती २१:९) (यूहन्न्ना ३:१४-१५)

३७. दुबैले १२ जना व्यक्तिहरु छाने । (व्यवस्था १:२३) (मत्ती १०:१)

३८. दुबैले दुई या तीन साक्षी बारे बोले । (व्यवस्था १९:१५) (मत्ती १८:२०)

३९. दुबै जना मृत्युपछि पनि देखा परे । 

(मत्ती १७:३) (प्रेरित १:३)

४०. दुबै जना गोठालो थिए । (भजनसंग्रह ७७:२०) येशू असल गोठालो । (यूहन्ना १०:११-१६)

Old Testament को Superhero Moses मोशा, र New Testament को Superhero Jesus येशू हुनुहुन्छ ।

दश आज्ञाको बारेमा निर्विवाद तथ्य :

 

 1. परमेश्वरले नै व्यवस्थालाई लेख्नुभयो। 

“ती पाटीहरू परमेश्‍वरका काम थिए। तिनका लेखोट परमेश्‍वरद्वारा खोपेर लेखिएका थिए।” (प्रस्थान ३२:१६)

 2. व्यवस्था अनन्त छन, यसको मतलब तिनीहरू परिवर्तन हुनेछैनन वा मेटिने छैनन।

“म मेरो करार भङ्ग गर्नेछैनँ, अथवा मेरो मुखबाट निस्‍केको वचन बद्लनेछैनँ।” (भजन ८९:३४)

 3. व्यवस्था सिद्ध छन। 

“परमप्रभुको व्‍यवस्‍था सिद्ध छ...।” (भजन १९:७)

यदि तिनीहरू सिद्ध थिए भने, तिनीहरूको कार्य वा उद्देश्य परिवर्तन गर्न आवश्यक छ?

 4. यदि हामीले व्यवस्थालाई तोड्यौं भने हामी मर्नेछौं।

“मोशाको व्‍यवस्‍थालाई उल्‍लङ्घन गर्ने मानिस दुई वा तीन साक्षीहरूका गवाहीमा दयाविना मर्नुपर्छ।” (हिब्रू १०:२८)(याकूब २:१०)

 5. व्यवस्थालाई आज्ञापालन गर्नु हाम्रो काम हो।

“अब सबै कुरा सुनिएका छन– कुराको निष्‍कर्ष यही हो। परमेश्‍वरको भय राख र उहाँका आज्ञाहरू पालन गर। किनभने मानिसले गर्नुपर्ने सारा कर्तव्‍य यही नै हो।” (उपदेशक १२:१३)

 6. व्‍यवस्‍थालाई तोड्नु अझै पनि गलत छ। 

“पाप गर्ने हरेकले व्‍यवस्‍था भङ्ग गर्दछ। पाप नै व्‍यवस्‍था भङ्ग हो।” (१ यूहन्ना ३:४)

 7. मानवतालाई अझै पनि व्‍यवस्‍थाहरूको आवश्यकता छ।

“हामीले के भन्‍ने त? व्‍यवस्‍था पाप हो? कदापि होइन! यदि व्‍यवस्‍था नभए मैले पाप थाहा पाउनेथिइनँ, किनकि “तैंले लोभ नगर” भनी व्‍यवस्‍थाले नभनेको भए लोभ गर्नु के हो सो थाहा पाउनेथिइनँ।” (रोमी ७:७)

 8. व्‍यवस्‍थाको आज्ञापालन गर्नु अझै पनि वफादारीको चिन्ह हो।

“तिमीहरूले मलाई प्रेम गर्छौ भने मेरा आज्ञाहरू पालन गर्नेछौ।” (यूहन्ना १४:१५)

 9. तिनीहरू अझै अनन्त छन। 

“तर व्‍यवस्‍थाबाट एक मात्रा मेटिनभन्‍दा स्‍वर्ग र पृथ्‍वी टलिजान सजिलो छ।” (लूका १६:१७)

येशूले व्‍यवस्‍थालाई उच्च पार्नुभयो! परमेश्वरले आफ्नो आवाजले व्यवस्था स्थापित गर्नुभयो; के तिनीहरूलाई हटाउन येशूको आवाज चाहिन्छ?

 10. तिनीहरू अझै पनि सिद्ध छन। येशूले तिनीहरूको कुनै पनि भाग परिवर्तन गर्नुभएन।

“व्‍यवस्‍था अथवा अगमवक्ताहरूलाई रद्द गर्न म आएको भन्‍ने नसम्‍झ। म ती रद्द गर्न होइन, तर पूरा गर्न आएँ।

किनभने साँच्‍चै म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, जबसम्‍म स्‍वर्ग र पृथ्‍वी टलेर जाँदैन तबसम्‍म सबै कुरा पूर्ण नभई कुनै किसिमले व्‍यवस्‍थाबाट एउटा मात्रा वा एउटा बिन्‍दु टल्‍नेछैन।” (मत्ती ५:१७, १८) 

केही मण्डलीहरूले यी वचनहरू लिएर हामीले अहिले पनि व्यवस्था पुर्ण रूपमा पालन गर्नुपर्छ भनेर दाबी गर्छन। हाे, हामीले व्यवस्था पालन गर्नुपर्दछ, यसमा कुनै शंका छैन। तर तिनीहरू परमेश्वरले व्यवस्था दिनुकाे उद्देश्य र लक्ष्य बुझ्न चुकेका छन। पुरानो करारकाे व्यवस्था र नयाँ करारको व्यवस्था बिचकाे भिन्नताहरू बुझेका छैनन।

“तिमीहरू भ्रममा परेका छौ, किनकि तिमीहरू धर्मशास्‍त्र र परमेश्‍वरको शक्ति जान्‍दैनौ।” [मत्ती 22:29]

मण्डली भित्र कुन व्यवस्था पालन गर्ने र कुन व्यवस्था पूरा भईसकेको कारणले पालन गर्नु पर्दैन भनेर छुट्टाउन नसक्नुकाे मुख्य कारण परमेश्वरकाे वचनलाई ठीक-ठीकसँग विभाजन गरेर बुझ्न नसक्नु पनि हाे। जसको कारण आज मण्डलीहरू उल्झनमा छन। [२ तिमोथी 2:15, २ कोरिन्थी 4:2, १ तिमोथी 4:6]

हामीले कहिले पनि व्यवस्था पालन गर्नुहुँदैन भनेका छैनौं, कतिपय व्यवस्था येशूले पूरा गर्नुभयो, यसकारण हामीले त्यसलाई शारीरिक रूपमा पालन गर्दैनौं, तर आत्मिक रूपमा पालन गरिरहेका छाैँ।

शब्बाथ दिन पालन गर्नुपर्छ भन्नेहरूले विशेषगरी याे मुद्दालाई बारम्बार उठाउने गर्छन। र यसमा अन्य केही सम्प्रदायहरू पनि संलग्न छन। यदि हामीले व्यवस्था पालन नै गर्ने हाे, भने केबल शब्बाथ दिन, दसौं अंश, निस्तार चाड, शुद्ध र अशुद्ध भाेजनहरू मात्रै हाेईन, तर पुरै 613 व्यवस्था पनि अनिवार्य रूपमा पालन गर्नुपर्छ। 

“किनकि जसले सम्‍पूर्ण व्‍यवस्‍था पालन गर्छ तर एउटै कुरामा चुक्‍छ भने, व्‍यवस्‍थाका सबै कुरामा त्‍यो दोषी ठहरिएको हुन्‍छ।” [याकूब 2:10]

यतिमात्रै हाेईन, तर जसले 100% व्यवस्था पालन गर्न खाेज्छ, ऊ इज्राएलकाे 12 गाेत्रहरू मध्ये एक हुनुपर्छ, खतना गरेको हुनुपर्छ, तबमात्र उसले व्यवस्था पालन गर्न पाउँछ।

तर व्यवस्थाकाे सत्यता याे हाे कि येशूले हामीलाई व्यवस्थाकाे बन्धनदेखि स्वतन्त्र पार्नुभएको छ।

यसकारण लेखिएको छ,

“उहाँका अनुग्रहको पूर्णताबाट हामीले एउटा अनुग्रहमाथि अर्को अनुग्रह पाएका छौं। किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।” [यूहन्ना 1:16-17]

“व्‍यवस्‍था अथवा अगमवक्ताहरूलाई रद्द गर्न म आएको भन्‍ने नसम्‍झ। म ती रद्द गर्न होइन, तर पूरा गर्न आएँ।” [मत्ती 5:17]

“किनकि मानिसको पुत्र शबाथको प्रभु हो।” [मत्ती 12:8]

“स्‍वतन्‍त्रताको निम्‍ति ख्रीष्‍टले हामीलाई स्‍वतन्‍त्र पार्नुभएको छ। यसकारण दह्रा भएर खड़ा होओ, र फेरि दासत्‍वको जुवामुनि नपर।” [गलाती 5:1]

“यसकारण चेलाहरूका काँधमा यो जुवा राखिदिएर किन परमेश्‍वरको परीक्षा गर्नुहुन्‍छ? यो जुवा न त हाम्रा पिता-पुर्खाले न हामीले बोक्‍न सक्‍यौं।” [प्रेरित 15:10]

“किनभने विश्‍वास गर्ने धर्मी ठहरिओस भनेर ख्रीष्‍ट नै व्‍यवस्‍थाको अन्‍त्‍य हुनुहुन्‍छ।” [रोमी 10:4]

“तिमीहरू आफ्‍ना अपराध र शरीरअनुसार बेखतनामा मरेका थियौ, तर परमेश्‍वरले हाम्रा सबै अपराध क्षमा गरिदिएर उहाँसँगै जीवित पार्नुभयो, र हाम्रो विरुद्धमा रहेको तमसुक र त्‍यसका सबै कानूनी दाबीहरूलाई क्रूसमा कीला ठोकी रद्द गरिदिनुभयो।” [कलस्सी 2:13-14]

“यसकारण पुत्रले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र गरायो भने तिमीहरू निश्‍चय स्‍वतन्‍त्र हुनेछौ।” [यूहन्ना 8:36]

“किनभने पहिलो करार खोटरहित भएको भए त दोस्रोको आवश्‍यकता पर्नेथिएन।” [हिब्रू 8:7]

“विश्‍वासद्वारा हामी धर्मी ठहरिन सकौं भनेर व्‍यवस्‍थालाई हाम्रो संरक्षक भई हामीलाई ख्रीष्‍टसम्‍म डोर्‍याउने जिम्‍मा दिइयो।” [गलाती 3:24]

“किनकि पापले तिमीहरूमाथि राज्‍य गर्नेछैन, किनकि तिमीहरू व्‍यवस्‍थाको अधीनमा छैनौ, तर अनुग्रहको अधीनमा छौ।” [रोमी 6:14]

“तब तिमीहरूले सत्‍य के हो सो जान्‍नेछौ, र सत्‍यले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र तुल्‍याउनेछ।” [यूहन्ना 8:32]

* जसको कान छ, त्यसले सुनाेस !

पुरानो करार र नयाँ करारकाे विभाजनकाे बिचमा तुलना :

 

“यस करारलाई “नयाँ” भन्‍नुभएकोले नै पहिलालाई उहाँले पुरानो तुल्‍याउनुभयो। र जुनचाहिँ पुरानो भएर थोत्रो हुँदैजान्‍छ, त्‍यो लोप भएर जानेछ।” [हिब्रू 8:13]

 1. एक लोकप्रिय विभाजन

 क) बाइबलमा सबैभन्दा लोकप्रिय विभाजन पुरानो करार (39 पुस्तक) र र नयाँ करार (27 पुस्तक) को बीचमा छ।

 ख) लोकप्रियतालाई अप्रेरित शीर्षकहरूद्वारा स्थायी रूपमा राखियो, तर तिनीहरूलाई करारकाे रूपमा होइन।

 ग) तिनीहरू के हुन? तिनीहरू कसरी जोडिएका छन, कसरी फरक छन, तिनीहरू हामीहरूसँग कसरी सम्बन्धित छन?

 2. समयलाई सही रूपमा विभाजन गर्दै

 क)  खराब सुरुवात :

पुरानो करार उत्पत्ति 1 अध्यायमा छैन - नयाँ करार मत्ती 1 अध्यायमा छैन - अनुग्रहको युगकाे प्रेरित 2 अध्यायमा छैन।

 ख) ख्रीष्टको मृत्युले 'पुरानो' र 'नयाँ' बनायो (हिब्रू 9:15-20, 8:6-9, 13)

 ग) पुरानो करार मोशालाई दिईयाे। [हिब्रू 8:13 र 2 कोरिन्थी 3:14-15]

 घ) अब्राहामलाई प्रतिज्ञाहरू दिईएकाे थियोे। (पुरानो करार वा नयाँ करार होइन) 430 वर्षसम्म [गलाती 3:17]

 ङ)  ... र अब यहाँ नयाँ मनुष्य, र साथमा परमेश्वरको अनुग्रहको युग छ। [गलाती 6:15, एफिसी 3:1-3]

 3. पुरानो करार

 क) याे इस्राएलीहरूलाई दिईयाे। [प्रस्थान 19:4-6]

 ख) इस्राएल अब अन्य राष्ट्रहरू(अन्यजातिहरू) बाट अलग भयो।

 ग) इस्राएललाई आज्ञापालन गर्न व्यवस्थाहरू दिईयाे, ताकि आशिष वा श्राप पाउन सकुन।

 घ) इस्राएलको आज्ञाकारिता मार्फत संसारलाई परमेश्वरको आशिषको करार बाँधियाे। [गलाती 3:21]

 ङ) आशिष : इस्राएल - अर्थ: करार - उत्पादन: कार्यहरू - प्रदर्शन: व्यवस्था

 4. नयाँ करार

 क) ख्रीष्टले दिनुभएको पवित्र आत्माद्वारा इस्राएलकाे लागि परमेश्वरको अनुग्रह [एज्रा 37:24-28]

 ख) इस्राएल राष्ट्र अन्य राष्ट्रहरू (अन्यजातिहरू) बाट अलग भयाे।

 ग) आज्ञापालन गर्न तिनीहरूको हृदयमा व्यवस्था लेखियाे। [यर्मिया 31:31, हिब्रू 8:8-10]

 घ) इस्राएलकाे आत्माले भरिएको मुक्ति मार्फत संसारलाई आशिष दिने करार बाँधियाे। [व्यवस्था 30:1-6]

 ङ) आशिष: इस्राएल, ख्रीष्ट, आत्मा - अर्थ: करार, ख्रीष्ट, अनुग्रह - उत्पादन: कार्यहरू, विश्वास, मुक्ति - प्रदर्शन: पत्र/व्यवस्था हृदयमा, आत्माद्वारा

 5. अनुग्रहको युग (रहस्यको संगति)

 क) मण्डली मार्फत सबैलाई परमेश्वरको अनुग्रह (इस्राएल बिना)

 ख) इस्राएल पतन भएको छ। अब ख्रीष्टको शरीरमा कुनै यहूदी वा अन्यजाति छैन, तर सबै बराबर छन। [गला 3:28, रोमी 11:11]

 ग) व्यवस्था बिना आशिष। व्यवस्था अन्तर्गत होइन, आत्माद्वारा हिंड्नेलाई।

 घ) पुरानो र नयाँ करार बिना ख्रीष्टमा सबै आत्मिक आशिषहरू छन। तर नयाँ सृष्टि (मनुष्य) मा छ।

 ङ) आशीर्वाद: ख्रीष्ट, आत्मा - अर्थ: ख्रीष्ट, अनुग्रह - उत्पादन: विश्वास, मुक्ति - प्रदर्शन: आत्मा, हृदय

 6. निष्कर्ष

 क)  पुरानो करारमा भएका सबै कुराहरू नयाँ करारद्वारा प्रतिस्थापन गरिएको थिएन।

 ख)  परमेश्वरले अहिले के गरिरहनु भएको छ (रहस्य) र नयाँ करार बीचको समानता।

 ग) के फरक छ पुरानो चीजहरूको बारेमा: इजरायल, करारहरू, कामहरू, व्यवस्था

 घ) हामी नयाँ करारको सेवा गर्न सक्षम छौँ, तर लिखित पत्रमा (अक्षरमा) हाेईन। [2 कोरिन्थी 3:6]

“यस करारलाई “नयाँ” भन्‍नुभएकोले नै पहिलालाई उहाँले पुरानो तुल्‍याउनुभयो। र जुनचाहिँ पुरानो भएर थोत्रो हुँदैजान्‍छ, त्‍यो लोप भएर जानेछ।” [हिब्रू 8:13]

 1. एक लोकप्रिय विभाजन

 क) बाइबलमा सबैभन्दा लोकप्रिय विभाजन पुरानो करार (39 पुस्तक) र र नयाँ करार (27 पुस्तक) को बीचमा छ।

 ख) लोकप्रियतालाई अप्रेरित शीर्षकहरूद्वारा स्थायी रूपमा राखियो, तर तिनीहरूलाई करारकाे रूपमा होइन।

 ग) तिनीहरू के हुन? तिनीहरू कसरी जोडिएका छन, कसरी फरक छन, तिनीहरू हामीहरूसँग कसरी सम्बन्धित छन?

 2. समयलाई सही रूपमा विभाजन गर्दै

 क)  खराब सुरुवात :

पुरानो करार उत्पत्ति 1 अध्यायमा छैन - नयाँ करार मत्ती 1 अध्यायमा छैन - अनुग्रहको युगकाे प्रेरित 2 अध्यायमा छैन।

 ख) ख्रीष्टको मृत्युले 'पुरानो' र 'नयाँ' बनायो (हिब्रू 9:15-20, 8:6-9, 13)

 ग) पुरानो करार मोशालाई दिईयाे। [हिब्रू 8:13 र 2 कोरिन्थी 3:14-15]

 घ) अब्राहामलाई प्रतिज्ञाहरू दिईएकाे थियोे। (पुरानो करार वा नयाँ करार होइन) 430 वर्षसम्म [गलाती 3:17]

 ङ)  ... र अब यहाँ नयाँ मनुष्य, र साथमा परमेश्वरको अनुग्रहको युग छ। [गलाती 6:15, एफिसी 3:1-3]

 3. पुरानो करार

 क) याे इस्राएलीहरूलाई दिईयाे। [प्रस्थान 19:4-6]

 ख) इस्राएल अब अन्य राष्ट्रहरू(अन्यजातिहरू) बाट अलग भयो।

 ग) इस्राएललाई आज्ञापालन गर्न व्यवस्थाहरू दिईयाे, ताकि आशिष वा श्राप पाउन सकुन।

 घ) इस्राएलको आज्ञाकारिता मार्फत संसारलाई परमेश्वरको आशिषको करार बाँधियाे। [गलाती 3:21]

 ङ) आशिष : इस्राएल - अर्थ: करार - उत्पादन: कार्यहरू - प्रदर्शन: व्यवस्था

 4. नयाँ करार

 क) ख्रीष्टले दिनुभएको पवित्र आत्माद्वारा इस्राएलकाे लागि परमेश्वरको अनुग्रह [एज्रा 37:24-28]

 ख) इस्राएल राष्ट्र अन्य राष्ट्रहरू (अन्यजातिहरू) बाट अलग भयाे।

 ग) आज्ञापालन गर्न तिनीहरूको हृदयमा व्यवस्था लेखियाे। [यर्मिया 31:31, हिब्रू 8:8-10]

 घ) इस्राएलकाे आत्माले भरिएको मुक्ति मार्फत संसारलाई आशिष दिने करार बाँधियाे। [व्यवस्था 30:1-6]

 ङ) आशिष: इस्राएल, ख्रीष्ट, आत्मा - अर्थ: करार, ख्रीष्ट, अनुग्रह - उत्पादन: कार्यहरू, विश्वास, मुक्ति - प्रदर्शन: पत्र/व्यवस्था हृदयमा, आत्माद्वारा

 5. अनुग्रहको युग (रहस्यको संगति)

 क) मण्डली मार्फत सबैलाई परमेश्वरको अनुग्रह (इस्राएल बिना)

 ख) इस्राएल पतन भएको छ। अब ख्रीष्टको शरीरमा कुनै यहूदी वा अन्यजाति छैन, तर सबै बराबर छन। [गला 3:28, रोमी 11:11]

 ग) व्यवस्था बिना आशिष। व्यवस्था अन्तर्गत होइन, आत्माद्वारा हिंड्नेलाई।

 घ) पुरानो र नयाँ करार बिना ख्रीष्टमा सबै आत्मिक आशिषहरू छन। तर नयाँ सृष्टि (मनुष्य) मा छ।

 ङ) आशीर्वाद: ख्रीष्ट, आत्मा - अर्थ: ख्रीष्ट, अनुग्रह - उत्पादन: विश्वास, मुक्ति - प्रदर्शन: आत्मा, हृदय

 6. निष्कर्ष

 क)  पुरानो करारमा भएका सबै कुराहरू नयाँ करारद्वारा प्रतिस्थापन गरिएको थिएन।

 ख)  परमेश्वरले अहिले के गरिरहनु भएको छ (रहस्य) र नयाँ करार बीचको समानता।

 ग) के फरक छ पुरानो चीजहरूको बारेमा: इजरायल, करारहरू, कामहरू, व्यवस्था

 घ) हामी नयाँ करारको सेवा गर्न सक्षम छौँ, तर लिखित पत्रमा (अक्षरमा) हाेईन। [2 कोरिन्थी 3:6]

कृपा-आसन (The Mercy Seat) :

 

“अनि तैंले निखुर सुनको एउटा कृपा-आसन बनाउनू। त्‍यसको लमाइ दुई हात आधा र चौड़ाइ एक हात आधाको होस।” [प्रस्थान 25:17]

 करारको सन्दूक भित्र तीनवटा चीजहरू थिए,

1. मन्ना (परमेश्‍वरको वचनको प्रतिनिधित्व गर्छ),

2. ढुङ्गाका पाटीहरू (व्यवस्थाको प्रतिनिधित्व गर्छ),

3. र हारूनको लौरो (नेतृत्वको प्रतिनिधित्व गर्छ)।

यी सबै माथि दुई करूबहरूको कृपाको आसन भनिने ढक्कन थियो। जब पनि परमेश्वरले आफ्नो वचन, व्यवस्था वा उहाँको नेतृत्व हेर्नुभयो, तब उहाँले कृपाद्वारा हेर्नुभयो।

यो हामीले सधैं सम्झनु पर्ने महत्त्वपूर्ण कुरा हो। हामीलाई परमेश्वरकाे वचन चाहिन्छ, र हामीलाई सिद्धान्त चाहिन्छ।  हामीलाई कानून चाहिन्छ, र हामीलाई पवित्रता चाहिन्छ।  हामीलाई नेतृत्व चाहिन्छ र हामीलाई सेवकहरू चाहिन्छ। तर ती सबै भन्दा माथि, हामीलाई कृपा चाहिन्छ।

व्यभिचारमा पक्रिएकी एउटा स्त्रीलाई भेट्दा येशूले हामीलाई याे सत्यता देखाउनुभयो।

व्यवस्थाले भन्छ, “उसलाई ढुङ्गा हान।”

उनको वरिपरि धर्म गुरूहरू चिच्याए, “उसलाई ढुङ्गा हान।”

के गर्ने भन्ने कुरा व्यवस्थामा लेखिएको थियो। तर त्यसपछि, त्यहाँ कृपा-आसन (येशू ख्रीष्ट) आउँनुहुन्छ र सबैलाई घाेषणा गर्नुहुन्छ। “म पनि तिमीलाई दण्‍ड दिन्‍नँ। जाऊ, अनि फेरि पाप नगर।” [यूहन्ना 8:1-11]

येशूको अगाडि तिनीहरूसँग व्यवस्था र सत्य थियो। तर जब येशू ख्रीष्ट आउनुभयो, उहाँले अर्को आयाम थप्नुभयो। उहाँले कृपा-आसन थप्नुभयाे। त्यसैले उहाँ सत्य र अनुग्रहका साथ आउनुभयो भनी भनिएको छ [युहन्ना 1:17]। कृपा बिनाको सत्य, कठोर र एकपक्षीय निर्णयात्मक मात्रै हुन्छ, तर कृपाको आसनले ढाकिएको सत्य निकै सुन्दर हुन्छ।

हामीले धार्मिकता प्रचार गर्नुपर्छ, र हामीले पवित्रता प्रचार गर्नुपर्छ। हामीसँग सिद्धान्त, र बलियो नेतृत्व हुनुपर्छ। तर यी सबै भन्दा माथि, हामीलाई कृपा चाहिन्छ।

* कृपा = अनुग्रह

यसकारण लेखिएको छ,

“उहाँका अनुग्रहको पूर्णताबाट हामीले एउटा अनुग्रहमाथि अर्को अनुग्रह पाएका छौं। किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।” [यूहन्ना 1:16-17]

“किनभने अनुग्रहबाट विश्‍वासद्वारा तिमीहरूले उद्धार पाएका छौ– र यो तिमीहरू आफैबाट होइन, यो त परमेश्‍वरको वरदान हो– कर्महरूद्वारा होइन, नत्रता मानिसले घमण्‍ड गर्नेछ।” [एफिसी 2:8-9]

“ख्रीष्‍ट येशूमा भएको विश्‍वास र प्रेमको साथ मेरो निम्‍ति हाम्रा प्रभुको अनुग्रह प्रशस्‍त मात्रामा उर्लिआयो।” [१ तिमोथी 1:14]

“हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्‍टको अनुग्रह तिमीहरू सबैसँग रहोस।” [२ थेसलोनिकी 3:18]

“किनकि जुन मानिसले कृपा गरेको छैन, त्‍यसको न्‍याय कृपाविना नै हुन्‍छ। कृपा न्‍यायमाथि विजयी हुन्‍छ।” [याकूब 2:13]

“व्यवस्था” र “अनुग्रह” बीचको भिन्नतामा राेचक तथ्यहरू :

1. “रगत” र “दाखरस”

मोशाले “व्यवस्था” को प्रतिनिधिको रूपमा प्रदर्शन गरेको पहिलो चमत्कार भनेको पानीलाई रगतमा परिणत गरे, जसले मृत्युलाई देखाउँछ। [प्रस्थान ७:१९-२१]

येशूले “अनुग्रह” को प्रतिनिधिको रूपमा प्रदर्शन गर्नुभएको पहिलो चमत्कार भनेको पानीलाई दाखरसमा परिणत गर्नुभयाे, जसले जीवनलाई देखाउँछ।  [यूहन्ना २:७-११]

 2. “अन्धकार” र “ज्योति”

सबै “व्यवस्था” ले गर्न सक्ने काम अन्धकार उत्पन्न गर्नु हो, जसरी मोशाले मिश्रको भूमिलाई ढाक्न “घाेर अन्धकार” बनायो। [प्रस्थान 10:22-23]

तर “अनुग्रह” ले ज्योति दिन्छ। येशूले भन्नुभयो, “म संसारको ज्योति हुँ।” [यूहन्ना ९:५] येशू शारीरिक रूपमा अन्धोहरूलाई मात्र होइन तर आत्मिक रूपमा अन्धोहरूलाई पनि दृष्टि दिन आउनुभयो।

3. “मृत्यु” र “जीवन”

मिश्रमा अन्तिम बिपत्ति मृत्यु थियो। जेष्ठहरूको मृत्यु। [प्रस्थान १२:२९-३०] “व्यवस्थाको अन्त्य” मृत्यु हो। [रोमी ६:२३]

येशू ख्रीष्टको अन्तिम चमत्कारहरू मध्ये एउटा जीवन दिनु थियो, लाजरसको पुनरुत्थान। [यूहन्ना ११:४१-४४] येशू “अनुग्रहको सुसमाचार” मार्फत जीवन र अमरतालाई प्रकाशमा ल्याउन आउनुभयो। [२ तिमोथी १:१०]

पहिलो पटक “व्यवस्था” घोषणा गर्दा 3000 मारिए। [प्रस्थान ३२:२६-२८]

पहिलो पटक “अनुग्रह” प्रचार गरिएको थियो 3000 बचाइयो। [प्रेरित 2:41]

4. “निवस्त्र” र “कपडा”

हामी स्वभावैले असल सामरीको दृष्टान्तमा लुटिएको र निवस्त्र र मर्नको लागि बाटोको छेउमा छोडिएको मानिस जस्तै छौं। [लूका 10:30-37]

“व्यवस्था” काे  छाँयाकाे रूपमा “पुजारी” र “लेवी” त्यहीँबाट जान्छन र कुनै सहयोग गर्दैन।

जबकि “अनुग्रह” हामी जहाँ छौँ त्यहाँ आउँछ, र “असल सामरी” जस्तै तेल र दाखरस खन्याइन्छ, हामीलाई आफ्नो ठाउँ (गधा) मा राख्छ, र हामीलाई हाम्रो निम्ति असल भविष्य प्रदान गर्दछ।

5. “खोज्‍न” र “बचाउन”

“व्यवस्था” ले भन्छ - “परमप्रभुलाई खोज, जबसम्म उहाँलाई पाउन सक्‍छौ।” [यशैया ५५:६]

“अनुग्रह” ले भन्छ - “मानिसको पुत्र हराएकालाई खोज्‍न र बचाउन आएको हो।” [लूका १९:१०] “हराएको भेडा” को दृष्टान्तले कस्तो दृश्य खोल्छ। मानिसले भेडा हराएजस्तै भेडा हराएको थिएन। जब आदमले पाप गरे र जीवनकाे उद्देश्यदेखि भड्किए, तब परमेश्वरले भन्नुभयो - “आदम, यदि तिमी म बिना बाँच्न सक्छौ भने, म तिमी बिना बाँच्न सक्दिन।” त्यसपछि यो “अनुग्रह” ले आफ्नो काम सुरु गर्यो।

6. “गर र बाँच” र “बाँच र गर”

“व्यवस्था” ले भन्छ - “नियमहरू पालन गर र तिमी बाँच्नेछौ।” [लेवी १८:५]

“अनुग्रह” भन्छन - “यो समाप्त भयो।” [युहन्ना १९:३०] कुनै पनि मानिस आफ्नो कामद्वारा धर्मी ठहरिँदैन , तर विश्वासीको रूपमा उसले आफ्नो कामको लागि इनाम पाउनेछ। [एफिसी २:८-९] हामीले क्रुसको लागि काम गर्ने होइन, तर क्रुसबाट हाम्रो काम पूरा हुन्छ।

7. “दासहरू” र “छोराहरू”

“व्यवस्था” ले मोशालाई “जलिरहेको झाडी” मा भन्यो - “तिम्रो जुत्ता फुकाल।” [प्रस्थान ३:३-५] किन? किनभने उनी दास थिए। [हिब्रू ३:५]

“अनुग्रह” ले घर फर्किंदा “उडाऊ पुत्र” लाई भन्यो - “तिम्रो जुत्ता लगाऊ।” [लूका १५:२२] किन? किनभने उनी छोरा थिए। [लूका १५:२४]

व्यवस्थाले भन्छ :    अनुग्रहले भन्छ :

“टाढा राख।”           “उनलाई अँगालो हाल।”

“घुँडा झुकाऊ।”       “उनलाई चुम्बन गर।”

“दण्ड देऊ।”           “माफ गर।”

“नङ्ग्याऊ।”           “उत्तम लुगा पहिर्याऊ।”

“मार”                   “जीवन देऊ।”

* “व्यवस्था” मा “भेडाहरू” “गोठालो” को लागि मरे।

   “अनुग्रह” मा “भेडा” को लागि “गोठालो” मरे। [यूहन्ना १०:१४-१५]

* व्यवस्थाले पवित्रताको माग गर्दछ।

   अनुग्रहले पवित्रता दिन्छ।

* व्यवस्थाले भन्छ - व्यवस्थाको पुस्तकमा लेखिएका सबै कुराहरूमा निरन्तरता नदिने प्रत्येक श्रापित होस।

   अनुग्रहले भन्छ - धन्य हो त्यो मानिस जसको अधर्म क्षमा हुन्छ, जसको पाप ढाकिएको हुन्छ; धन्य हो त्यो मानिस जसलाई परमप्रभुले अधर्मको दोष दिनुहुन्न।

* व्यवस्थाले भन्छ - तिमीले परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई आफ्नो सारा हृदयले, आफ्नो सारा बुद्धिले र आफ्नो सारा शक्तिले प्रेम गर्नू।

   अनुग्रहले भन्छन - यहाँ प्रेम छ। हामी प्रेम गर्दछौं, किनभने पहिले उहाँले हामीलाई प्रेम गर्नुभयो, र हाम्रा पापहरूको प्रायश्चित हुनको लागि आफ्नो पुत्र पठाउनुभयो।

* व्यवस्थाले वर्षैपिच्छे पुजारी बलिदानहरूको बारेमा बताउँछ, जसले त्यहाँ जानेहरूलाई कहिल्यै सिद्ध बनाउन सक्दैन।

   अनुग्रहले भन्छ - तर त्यो मानिस, पापको लागि सदाको लागि एउटै बलिदान चढाएपछि... एउटै बलिदानद्वारा पवित्र भएकाहरूलाई सदाको लागि सिद्ध पारेको छ।

* व्यवस्थाले घोषणा गर्छ - जतिले व्यवस्थामा पाप गरेका छन, तिनीहरूको न्याय व्यवस्थाद्वारा गरिनेछ।

   अनुग्रहले घोषणा गर्दछ - कि ख्रीष्ट येशूमा भएकाहरूका लागि कुनै दण्ड (पापको लागि न्याय) छैन, किनकि तिनीहरू मृत्‍युदेखि जीवनमा प्रवेश गरेको छन। [यूहन्ना ५:२४]

Sources :

https://www.earnestlycontendingforthefaith.com/Books/Clarence%20Larkin/RightlyDividingTheWord/RightlyDividingTheWord07.html

कसले मेरो ऋण तिरिदिन्छ ?

 

रूस देशमा एक राजा थिए, जसको नाम जार निकाेलस थियोे ।

रातकाे समयमा तिनले भेष बदलेर आफ्ना सैनिकहरू बसेकाे चाैकिहरूमा गएर हेर्ने गर्दथे, ताकि तिनिहरूले के गर्दैछन ।

एकपटक उनले एउटा सैनिक टेबुलमा शिर राखेर सुतेको भेट्टाए ।

साथमा उनको छेउमा एउटा कागज पनि राखेका थिए, जसमा लाखौं रूपैयाँको हिसाब लेखिएको थियोे, जसबाट उनले ऋण लिएका थिए ।

र त्यस कागजको तल लेखिएको थियोे कि कसले मेरो याे ऋण तिरिदिन्छ ?

तब जार निकाेलसले आफ्नाे कलम निकालेर त्यस कागजमा हस्ताक्षर गरेर याे लेखिदिए,

“मैले तिरिदिन्छु ।”

आत्महत्या गर्ने व्यक्तिलाई अब मुक्ति मिल्याे । याे एक सत्य घटना हाे ।

यसकारण उहाँले पापमाेचनकाे लागि स्वयंलाई बलिदान गर्नुभयो । ताकि हामी सबै पापकाे ऋणदेखि मुक्त हुन सकाैँ । हामीले विश्वासद्दारा यसलाई ग्रहण गर्न सक्छौं ।

हामी सबै पापी भएको कारणले पापकाे ऋण हामी सबै माथि छ, जुन उत्तराधिकारकाे रूपमा हाम्रो पुर्खा आदमबाट प्राप्त भएको थियोे । हाम्रो पापकाे ऋण (मुल्य) परमेश्वरकाे न्यायकाे अनुसार मृत्यु दण्डले मात्रै पूरा गर्न सक्ने थियो ।

यसकारण उहाँले पापमाेचनकाे लागि स्वयंलाई बलिदान गर्नुभयो । ताकि हामी सबै पापकाे ऋणदेखि मुक्त हुन सकाैँ । हामीले विश्वासद्दारा यसलाई ग्रहण गर्न सक्छौं ।

* के तपाईं पनि पापकाे ऋणकाे भारीले दबिनुभएको महशुस गर्नुभएको छ ?

यदि छ भने तपाईंले येशू ख्रीष्टमा मात्रै आफ्नाे पापकाे ऋणकाे भारी बिसाउन सक्नुहुन्छ !

यसकारण लेखिएको छ -
“किनभने असल काम जो म गर्न चाहन्‍छु, त्‍यो म गर्दिनँ, तर दुष्‍ट काम, जो म गर्न चाहन्‍नँ, त्‍यही म गर्ने गर्छु।
अब म जो इच्‍छा गर्दिनँ, त्‍यही गर्छु भने त्‍यो गर्ने म होइनँ, तर मभित्र वास गर्ने पाप हो।
हाय, म कस्‍तो दु:खी मानिस! यस मृत्‍युको शरीरबाट मलाई कसले छुटाउला?
येशू ख्रीष्‍ट हाम्रा प्रभुद्वारा नै– परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद होस।” [रोमी 7:19,20,24,25]

“तिमीहरू आफ्‍ना अपराध र शरीरअनुसार बेखतनामा मरेका थियौ, तर परमेश्‍वरले हाम्रा सबै अपराध क्षमा गरिदिएर उहाँसँगै जीवित पार्नुभयो, र हाम्रो विरुद्धमा रहेको तमसुक र त्‍यसका सबै कानूनी दाबीहरूलाई क्रूसमा कीला ठोकी रद्द गरिदिनुभयो।” [कलस्सी 2:13-14]

“तिमीहरू मोल तिरेर किनिएका हौ। यसकारण तिमीहरूका शरीरमा परमेश्‍वरको महिमा गर।” [१ कोरिन्थी 6:20]

“किनकि मानिसको पुत्र सेवा पाउन होइन, तर सेवा गर्न र धेरैका छुटकाराको मोलको निम्‍ति आफ्‍नो प्राण दिन आएको हो।” [मर्कुस 10:45]

“तिमीहरू जान्‍दछौ, कि आफ्‍ना पिता-पुर्खाबाट आएका व्‍यर्थका कुराहरूदेखि, सुन वा चाँदीजस्‍ता नाश हुने थोकहरूद्वारा दाम तिरी तिमीहरू छुट्ट्याइएका होइनौ, तर निष्‍खोट र निष्‍कलङ्क थुमाको जस्‍तो ख्रीष्‍टको अनमोल रगतद्वारा दाम तिरी छुट्ट्याइएका छौ।” [१ पत्रुस 1:18-19]

“हे सबै थाकेका र बोझले दबिएका हो, मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु।” [मत्ती 11:28]

दुई करार : पुरानो करार र नयाँ करारकाे बिचमा केे फरक छ ?

 

1. पुरानो करार माेशाद्दारा आयाे।
नयाँ करार येशू ख्रीष्टद्दारा आयाे। [युहन्ना 1:17]

2. नयाँ करारले मार्थ्याे।
पुरानो करारले जीवन दिन्छ। [2 काेरन्थी 3:6]

3. पुरानो करारलाई येशूले समाप्त गर्नुभयो।
नयाँ करारलाई येशूले शुरू गर्नुभयो। [हिब्रू 8:6]

4. पुरानो करारले दास बनाउँछ।
नयाँ करारले स्वतन्त्र बनाउँछ। [गलाती 5:1, युहन्ना 8:32,36]

5. पुरानो करारले कहिल्यै सिद्ध बनाउन सक्दैन थियो।
नयाँ करारले सिद्धता सम्म पुर्याउँछ र परमेश्वरकाे उपस्थितिमा जान याेग्य बनाउँछ। [हिब्रू 7:19]

6. पुरानो करारले पापलाई प्रकट गर्छ।
नयाँ करारले पापलाई सफा गर्छ। [गलाती 3:19]

7. पुरानो करारले जीवन दिँदैन थियोे।
नयाँ करारले जीवन दिन्छ। [2 काे. 3:7, गलाती 3:11, 6:8]

8. पुरानो करार समाप्त भयाे। किनकि उसको माग येशूद्दारा क्रुसमा पूरा भईसक्याे। यसकारण हामी दसौं अंश, विश्राम दिन, खतना, निस्तार चाड पालन गर्दैनौं।
नयाँ करार त्यसको ठाउँमा आयो। [एफेसी 2:15, 9]

9. पुरानो करारले श्राप लिएर आउँथ्याे।
नयाँ करारले श्रापदेखि स्वतन्त्र पार्दछ। येशू हाम्रो स्थानमा श्राप बनेर हामीलाई त्याे श्रापदेखि स्वतन्त्र पार्नुभयाे। [गलाती 3:10, 13]

10. पुरानो करारमा कर्म गर्नुपर्नेछ। बाँच्न आज्ञापालन गर्नुपर्नेछ।
नयाँ करारमा विश्वासमा जिउनु पर्नेछ। जीवन पाउन विश्वास गर्नुपर्नेछ। [गलाती 3:10]

11. पुरानो करार छाँया हाे।
नयाँ करार सत्य हाे। असली आईसकेको कारणले अब छाँयाकाे कुनै काम छैन। [कलस्सी 2:14-17]
पुरानो करारले येशूलाई देखाउँछ, र पुरानो करारकाे हरेक कुरा येशूमा पूरा भएको छ। [हिब्रू 10:1-18]

12. पुरानो करार महिमाले ढाकिएकाे छ। सन्दुक पर्दाले ढाकिएकाे छ।
नयाँ करार हाम्रो अगाडि प्रकट छ। [2 काे. 3:13]

13. पुरानो करारमा थुप्रै प्रधान पुजाहारीहरू थिए।
नयाँ करारमा एक मात्रै प्रधान पुजाहारी छन। येशू पुजाहारी कहिल्यै मर्नुहुँदैन। [हिब्रू 7:23-26]

14. पुरानो करारमा संसारदेखि प्रधान पुजाहारी बनाईन्थ्याे।
नयाँ करारमा स्वर्गदेखि प्रधान पुजाहारी बनाईएकाे छ। [हिब्रू 5:1-10, 9:24, 10:12]

15. पुरानो करारमा व्यवस्थाद्दारा पुजाहारी बनाईन्थ्याे।
नयाँ करारमा व्यवस्थाद्दारा पुजाहारी बनाईएकाे छ। [हिब्रू 7:12, 28]

16. पुरानो करारकाे मन्दिर पृथ्वीमा थियोे, र त्यसलाई बनाउनेवाला मानिस थियोे।
नयाँ करारकाे मन्दिर स्वर्गमा छ, र त्यसलाई बनाउनेवाला परमेश्वर हुनुहुन्छ। [हिब्रू 9:1-3, 8:2]

17. पुरानो करारकाे सबै पुजाहारी हारूनकाे घरानादेखि मात्रै बन्थे। जेठो छाेरालाई प्रधान पुजाहारी बनाईन्थ्याे।
नयाँ करारकाे पुजाहारी हारूनकाे वंशावलीदेखि हाेईन, मल्किसेदेककाे दर्जामा आउनुभयाे। याे अनन्तकालकाे पुजाहारी पद हाे। [हिब्रू 7:11, 21]

18. पुरानो करारकाे सबै पुजाहारी पापी थिए।
नयाँ करारकाे पुजाहारीमा कुनै पापी छैन। [हिब्रू 5:1-4, 7:26]

19. पुरानो करारकाे सबै व्यवस्था पूरा भयाे।
नयाँ करारलाई नियुक्त गरिदिनु भयाे। [मत्ती 5:17-18, हिब्रू 8:6, 10:9]

20. पुरानो करारकाे व्यवस्था ढुङ्गामा लेखिएको थियोे। मन नभएपनि चल्नु पर्थ्याे, नत्र मृत्यु थियो। जबर्जस्ती थियोे।
नयाँ करारकाे व्यवस्था हृदयमा लेखिएको छ। यसकारण मनैदेखि चल्ने मन आउँछ। कुनै जबर्जस्ती छैन, तर स्वतन्त्र छ। यसलाई डर, धम्की या लालच केही दिनुपर्दैन। [यर्मिया 31:33]

21. पुरानो करारमा कर्मद्दारा उद्दार थियोे।
नयाँ करारमा अनुग्रह र विश्वासद्दारा उद्दार भएको छ। [एफेसी 2:8-9]

22. पुरानो करारले कर्मलाई हेर्दछ। जबर्जस्ती
नयाँ करारले कर्मलाई हाेईन, तर आज्ञाकारितालाई माग्दछ। स्वइच्छा [याकुब 1:22-25]

23. पुरानो करारकाे मध्यस्थकर्ता माेसा र भविष्यवक्ताहरू छन।
नयाँ करारकाे निम्ति केबल येशू ख्रीष्ट मात्रै मध्यस्थकर्ता हुनुहुन्छ। [1 तिमाेथी 2:5, हिब्रू 12:24]

24. पुरानो करार शब्द (अक्षर) काे वाचा हाे।
नयाँ करार आत्माकाे वाचा हाे। यसकारण नयाँ करारकाे विश्वासी हरेक कुराकाे आत्मिक अर्थलाई बुझेर गर्दछ। [2 काे. 3:6]

25. पुरानो करारकाे व्यवस्थामा पापकाे लागि बली चढाउन अनिवार्य थियोे।
नयाँ करारकाे व्यवस्थामा येशू आफै पापकाे बली चढेको कारण कुनै बली चढाउन आवश्यक छैन। त्यसैले आज मन्दिरको ठाउँमा मस्जिद छ। [हिब्रू 9:28, 10:1-18]

26. पुरानो करारमा आज्ञा र नियमहरू थियोे।
नयाँ करारमा सम्पुर्ण हृदयले प्रेम गरेर परमेश्वरकाे इच्छा अनुसार हिँड्नु र आज्ञा मान्नुपर्दछ। [मत्ती 22:36-40, युहन्ना 14:21-23, 1 युहन्ना 5:3]

27. पुरानो करारकाे मन्दिर मानिसको हातद्दारा बनेको थियोे।
नयाँ करारकाे मन्दिर परमेश्वरले बनाउनुभएको छ। [मत्ती 16:18, 1 काे. 6:19-20]

28. पुरानो करारकाे व्यवस्थामा पापलाई हरेक साल याद गरिन्थ्यो। जबसम्म मसिह आउनुहुँदैन।
नयाँ करारकाे व्यवस्थामा मसिह येशू पापकाे बली हुनुभएको कारण पापलाई सधैंको लागि मेटाउनु हुन्छ। [1 काे. 3:16-17]

29. पुरानो करारमा पापकाे याद हुन्थ्यो।
नयाँ करारमा पापलाई कहिल्यै याद गर्नुहुनेछैन। [हिब्रू 10:3, 17]

30. पुरानो करारकाे व्यवस्थाले एक व्यक्तिलाई मार्दथ्याे।
नयाँ करारकाे व्यवस्थाले जीवन मिल्दछ। [2 काे. 3:6-7]

31. पुरानो करारकाे व्यवस्था ढुङ्गामा लेखियाे।
नयाँ करारकाे व्यवस्था परमेश्वरकाे आत्माद्दारा हाम्रो हृदयमा लेख्नुभएको छ। [2. काे. 3:3]

32. पुरानो करारकाे व्यवस्था केबल इस्राएलीहरूकाे निम्ति मात्रै थियो।
नयाँ करारकाे व्यवस्था सारा मानव जातीकाे निम्ति हाे। [व्यवस्था 4:8, लुका 22:20]

यसैले यी दुई करारको लक्ष्य र उद्देश्यहरू फरक-फरक छन।

* तपाईं (मण्डली) कसको अधिनमा जीउँदै हुनुहुन्छ? व्यवस्था (पुरानो करार) या अनुग्रह (नयाँ करार)?

यसकारण लेखिएको छ,
“तब तिमीहरूले सत्‍य के हो सो जान्‍नेछौ, र सत्‍यले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र तुल्‍याउनेछ।” [यूहन्ना 8:32]

“यसकारण पुत्रले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र गरायो भने तिमीहरू निश्‍चय स्‍वतन्‍त्र हुनेछौ।” [यूहन्ना 8:36]

“किनभने पहिलो करार खोटरहित भएको भए त दोस्रोको आवश्‍यकता पर्नेथिएन।” [हिब्रू 8:7]

“विश्‍वासद्वारा हामी धर्मी ठहरिन सकौं भनेर व्‍यवस्‍थालाई हाम्रो संरक्षक भई हामीलाई ख्रीष्‍टसम्‍म डोर्‍याउने जिम्‍मा दिइयो।” [गलाती 3:24]

“किनकि पापले तिमीहरूमाथि राज्‍य गर्नेछैन, किनकि तिमीहरू व्‍यवस्‍थाको अधीनमा छैनौ, तर अनुग्रहको अधीनमा छौ।” [रोमी 6:14]

“किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।” [यूहन्ना 1:17]

“विश्‍वासद्वारा हामी धर्मी ठहरिन सकौं भनेर व्‍यवस्‍थालाई हाम्रो संरक्षक भई हामीलाई ख्रीष्‍टसम्‍म डोर्‍याउने जिम्‍मा दिइयो।” [गलाती 3:24]

दयाकाे याचना :

 

कथा एक कैदीको बारेमा भनिएको छ, जसलाई नेपोलियनद्वारा मृत्युदण्ड दिइने थियो।

त्याे मृत्युदण्ड पाएकाे व्यक्तिको कान्छी छोरी सम्राटको अगाडि हाजिर हुँदा पनि नेपोलियन आफ्नो न्यायमा दृढ रहे।

तर सानी केटीले भनिरहेकी थिइन, “सम्राट, म न्याय माग्न होइन, दया माग्न आएको हुँ।”

यी शब्दहरूले सम्राटलाई ती कैदीलाई रिहा गर्न बाध्य पार्याे।

एकपटक एकजना कर उठाउनेले पनि परमेश्वरसँग यसरी नै प्रार्थना गरेकाे थियो,
“हे परमेश्‍वर, म पापीमाथि दया गर्नुहोस!” (लूका 18:13)

यी शब्दहरू भन्नको लागि तपाईंलाई केवल तीन सेकेन्ड लाग्नेछ।

जसको कारण त्यो कर उठाउने व्यक्ति धर्मी ठहरिएर घर गयो। किनभने उसले प्रार्थनामा के भनिरहेको थियो भनी उसलाई थाह थियो।

के तपाईं पाप क्षमा पाउनकाे निम्ति याे तीन सेकेन्डकाे प्रार्थना गर्न सक्नुहुन्छ ? परमेश्वर पिताले हाम्रो ठुलो भन्दा ठुलो पाप पनि क्षमा गर्न तैयार हुनुहुन्छ।

यसकारण लेखिएको छ,
“धर्मी कोही छैन, एक जना पनि छैन।
किनकि सबैले पाप गरेका छन, र परमेश्‍वरको महिमासम्‍म पुग्‍नबाट चुकेका छन।” [रोमी 3:10,23]

“किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो।” [रोमी 6:23]

“किनभने अनुग्रहबाट विश्‍वासद्वारा तिमीहरूले उद्धार पाएका छौ– र यो तिमीहरू आफैबाट होइन, यो त परमेश्‍वरको वरदान हो– कर्महरूद्वारा होइन, नत्रता मानिसले घमण्‍ड गर्नेछ।” [एफिसी 2:8-9]

“तर ‘म बलिदान होइन, दया चाहन्‍छु’ भनेको अर्थ के हो सो तिमीहरूले जानेका भए तिमीहरूले निर्दोषीलाई दोष लाउनेथिएनौ।” [मत्ती 12:7]

“हे परमेश्‍वर, तपाईंको अचूक करुणाअनुसार ममाथि कृपा गर्नुहोस, तपाईंको अपार अनुकम्‍पामा मेरा अपराधहरू मेटिदिनुहोस।
मेरो सबै अधर्मबाट मलाई पूर्ण रूपमा धोइदिनुहोस, र मेरो पापबाट मलाई शुद्ध गरिदिनुहोस।” [भजनसंग्रह 51:1-2]

व्यवस्था र अनुग्रह बीचको मुख्य भिन्नताहरू :

 

1. व्यवस्था: परमेश्वरको एक दासको रूपमा मोशा मार्फत अवैयक्तिक रूपमा दिईयाे।

 अनुग्रह: परमेश्वरको पुत्रकाे रूपमा येशू मार्फत व्यक्तिगत रूपमा आयाे।

2. व्यवस्था: मानिस कस्तो हुनुपर्छ भनेर प्रकट गर्दछ।

 अनुग्रह: परमेश्वर को हुनुहुन्छ भनेर प्रकट गर्दछ।

3. व्यवस्था: आश्चार्यजनक मृत्युको परिणामहरू देखिन्छ।

 अनुग्रह: आश्चार्यजनक जीवनकाे परिणामहरू देखिन्छ।

4. व्यवस्था: कानूनको अक्षरले मार्छ।

 अनुग्रह: अनुग्रहको आत्माले जीवन दिन्छ।

5. व्यवस्था: पापमा भ्रष्ट भएको मानिसबाट धार्मिकताको माग गर्दछ।

 अनुग्रह: उपहारको रूपमा मानिसलाई धार्मिकता प्रदान गर्दछ।

6. व्यवस्था: पुरानो, बङ्ग्याउन नसकिने कडा दाखरसको छालाको मशक हाे।

 अनुग्रह: नयाँ, मताउने दाखरस

7. व्यवस्था: पापहरू सम्झना गरियाे र परमेश्वरद्वारा बारम्बार देखिएको हुन्छ।

 अनुग्रह: पापहरू क्षमा गरियो र परमेश्वरले फेरि सम्झनुहुनेछैन।

8. व्यवस्था: आशिष र श्राप प्रदान गर्दछ।

 अनुग्रह: आशिष मात्र प्रदान गर्दछ।

9. व्यवस्था: मानव-केन्द्रित-तपाईंले परमेश्वरको लागि के गर्नुपर्छ।

 अनुग्रह: परमेश्वर/येशू-केन्द्रित-परमेश्वरले तपाईंको लागि के गर्नुहुन्छ/येशूले तपाईंको लागि के गर्नुभयो।

10. व्यवस्था: तपाइँको अनाज्ञाकारिताद्वारा तपाइँ अयोग्य बन्नुहुनेछ।

 अनुग्रह: येशूको आज्ञाकारिताद्वारा तपाईं योग्य बन्नुहुनेछ।

11. व्यवस्था: तपाईं आफ्नो कर्मद्वारा धर्मी ठहरिनु हुनेछ।

 अनुग्रह: तपाईं विश्वासद्वारा धर्मी ठहरिनु हुनेछ।

12. व्यवस्था: सिनै पहाडदेखि दिईयाे।

 अनुग्रह: कलभरी पहाडदेखि दिईयाे।

येशूले उहाँको आज्ञाकारिता मार्फत मेरो लागि के पूरा गर्नुभएको छ भन्ने कुरा पूर्ण रूपमा अनुग्रहमा केन्द्रित छ।

यसकारण लेखिएको छ,

“उहाँका अनुग्रहको पूर्णताबाट हामीले एउटा अनुग्रहमाथि अर्को अनुग्रह पाएका छौं। किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।” [यूहन्ना 1:16-17]

“व्‍यवस्‍था आयो र अपराधको वृद्धि भयो, तर जहाँ पाप बढ़्यो अनुग्रह झन्‌ बढ़ी मात्रामा बढ़्यो, यस हेतुले कि जसरी पापले मृत्‍युमा राज्‍य गर्‍यो, त्‍यसै गरी येशू ख्रीष्‍ट हाम्रा प्रभुद्वारा अनुग्रहले धर्मी ठहराएर अनन्‍त जीवनसम्‍म राज्‍य गरोस।” [रोमी 5:20-21]

वास्तवमा मुर्तिपूजा भनेको के हाे ?

 

“आफ्‍ना निम्‍ति खोपेर कुनै किसिमको मूर्ति नबनाउनू, माथि आकाश अथवा तल पृथ्‍वी वा तल पानीमा भएको कुनै कुराको आकारको प्रतिमूर्ति नबनाउनू। तिनीहरूका सामु ननिहुरनू, तिनीहरूको पूजा नगर्नू, किनकि म परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्‍वर डाह गर्ने परमेश्‍वर हुँ।” [प्रस्थान 20:4-5]

वास्तवमा मुर्तिपूजा भनेको कुनै कुराकाे आकृति बनाएर पुज्नु मात्रै हाेईन। एउटै सिक्काको दुई पाटाकाे रूपमा मुर्ति पनि दृश्य र अदृश्य गरि दुई भागमा रहेको छ, शारीरिक र आत्मिक मुर्ति।

एकपटक आत्मिक मुर्तिकाे बारेमा जाेन स्टाेटले भनेका थिए,

“आजभाेलिका ख्रीष्टियनहरूले रूपैयाँ-पैसा, आदर-सम्मान, शक्ति-अधिकार, महत्त्वकांक्षा, सफलता, शैक्षिक उपलब्धि र यस्तै अन्य मुर्तिहरूकाे सेवा मात्र गर्ने हाेइन, तिनीहरूले येशूलाई भन्दा आफ्नाे स्थानीय मण्डली, सम्प्रदाय, सिद्धान्त र मण्डलीमा हुने सेवाहरूलाई बढी प्रेम गर्दछन, र विश्वासको नाउँमा यस्ता कुराहरूलाई तिनीहरूले मुर्तिहरूमा रूपान्तरित गर्दैछन।”

तसर्थ रूपैयाँ-पैसाको लाेभ, आदर-सम्मानकाे लाेभ, शक्ति-अधिकारकाे लाेभ, महत्त्वकांक्षाकाे लाेभ, सफलताको लाेभ, शैक्षिक उपलब्धिको लाेभ र यस्तै अन्य साँसारिक कुराहरूकाे लाेभ मुर्तिपूजा हाे। 

साथै, मुर्तिकाे सेवा गर्ने काम भनेको कुनै व्यक्ति, वस्तु, रूपैयाँ-पैसा, दर्शनशास्त्र अथवा मूल्य-मान्यतालाई परमेश्वरकाे स्थानमा राख्नु अनि परमेश्वरभन्दा त्यस्ता कुराहरूमा बढी भर पर्नु, भराेसा गर्नु र प्रेम गर्नु हो। यसकारण परमेश्वरलाई भन्दा बढ्ता प्रेम गरेको जुनसुकै चीज परमेश्वरकाे दृष्टिमा मुर्ति हाे।

“यसकारण तिमीहरूमा जो सांसारिक स्‍वभावका कुराहरू छन तिनलाई मार: व्‍यभिचार, अशुद्धता, कामुकता, खराब इच्‍छा र लोभ, जो मूर्तिपूजा हो।” [कलस्सी 3:5]

“किनकि यो त तिमीहरू निश्‍चय नै जान, कि कुनै व्‍यभिचारी कि अशुद्ध मानिस अथवा लोभी मानिसलाई (जो मूर्तिपूजक हो) ख्रीष्‍ट र परमेश्‍वरको राज्‍यमा कुनै उत्तराधिकार छैन।” [एफिसी 5:5]

“तब हामी परमेश्‍वरका सन्‍तान भएका हुनाले, परमेश्‍वर सुन, चाँदी वा पत्‍थरजस्‍तै हो भनी हामीले ठान्‍नुहुँदैन– यिनीहरूचाहिँ मान्‍छेका कला र कल्‍पनाका प्रतिरूप मात्र हुन।” [प्रेरित 17:29]

परमेश्वरले दृश्य (भाैतिक) मुर्तिपूजालाई जति घृणा गर्नुहुन्छ, त्याे भन्दा बढी अदृश्य (आत्मिक) मुर्तिपूजा घृणा गर्नुहुन्छ। हामीले देखिने मुर्ति त सजिलैसँग छाेड्न सकाैँला, तर नदेखिने मुर्तिलाई कसरी छाेड्ने ? यसैले शारीरिक मुर्तिभन्दा आत्मिक मुर्ति बढी खतरनाक छ।

आज प्रायः ख्रीष्टियनहरूले दृश्य मुर्तिपूजालाई त्यागे तापनि अदृश्य मुर्तिपूजालाई चिन्न र त्याग्न सकिरहेका छैनन। ख्रीष्टियन जगतमा याे निकै दु:खलाग्दाे, साथै एक गम्भीर विषयको रूपमा खडा भएको छ।

पुरानो करारमा केबल देखिने मूर्तिपूजादेखि मात्रै अलग हुनुपर्ने आदेश थियो, तर नयाँ करारमा नदेखिने मूर्तिपूजाबाट पनि अलग रहनुपर्ने आदेश छ। नयाँ करारकाे आज्ञा पहिलेको भन्दा कठिन र उच्चस्तरीय छ।

* कहिँ तपाईंको हृदयमा पनि आत्मिक (अदृश्य) मुर्तिले राज्य गरेको त छैन ?

यसकारण लेखिएको छ,

“पापमय स्‍वभावका कामहरू प्रत्‍यक्ष छन, जो यी नै हुन– व्‍यभिचार, अपवित्रता, लम्‍पटपना, मूर्तिपूजा, मन्‍त्रतन्‍त्र, दुश्‍मनी, झैँझगड़ा, ईर्ष्‍या, क्रोध, स्‍वार्थीपन, फूट, गुटबन्‍दी, डाह, पियक्‍कड़पन, अशलील मोजमज्‍जा र यस्‍तै अरू, जसका विषयमा म तिमीहरूलाई चेताउनी दिन्‍छु, र अघि पनि दिएकै हुँ। जस-जसले यस्‍ता कामहरू गर्दछन, परमेश्‍वरका राज्‍यका हकदार बन्‍नेछैनन।” [गलाती 5:19-21]

“बुद्धिमान छु भन्‍ने दाबी गरे तापनि तिनीहरू मूर्खै भए, र तिनीहरूले विनाशी मानिस, चराचुरुङ्गी, चारखुट्टे जनावर र घस्रने जीवहरूका मूर्तिका रूपसँग अविनाशी परमेश्‍वरको महिमा साटफेर गरे।” [रोमी 1:22-23]

“अधर्मीहरू परमेश्‍वरका राज्‍यको हकदार हुँदैनन भन्‍ने के तिमीहरूलाई थाहा छैन? धोका नखाओ– अनैतिकहरू, मूर्तिपूजकहरू, व्‍यभिचारीहरू, समलिङ्गीहरू, पुरुषगामीहरू, चोरहरू, लोभीहरू, मतवालाहरू, निन्‍दा गर्नेहरू, लुटाहाहरू परमेश्‍वरका राज्‍यको हकदार हुनेछैनन।” [१ कोरिन्थी 6:9-10]

“तर तिनीहरूलाई यी कुरा लेखिदिऔं, कि तिनीहरू मूर्तिपूजाको अशुद्धताबाट अलग्‍ग रहून, व्‍यभिचारबाट, घोक्रो अँठ्याएर मारेको पशुको मासु र रगतबाट अलग्‍ग रहून।” [प्रेरित 15:20]

“तर डरपोकहरू, अविश्‍वासीहरू, घिनलाग्‍दा भएकाहरू, हत्‍याराहरू, व्‍यभिचारीहरू, जादूगरहरू, मूर्तिपूजकहरू र झूटा बोल्‍नेहरू सबैको हिस्‍सा आगो र गन्‍धक दन्‍कने कुण्‍डमा हुनेछ। यो दोस्रो मृत्‍यु हो।” [प्रकाश 21:8]

“यसकारण मेरा प्रिय हो, मूर्तिपूजाबाट अलग बस।” [१ कोरिन्थी 10:14]

“साना बालकहरू, आफू-आफूलाई मूर्तिहरूबाट जोगाएर राख।” [१ यूहन्ना 5:21]

मण्डली, व्यवस्था र शबाथ दिन :

 

के नयाँ करारको मण्डलीले शबाथ दिनलाई पालन गर्नु अनिवार्य छ?

“शबाथ-दिन पवित्र मान्‍नु।” [प्रस्थान 20:8-11; व्यवस्था 5:12-15]

शब्बाथ (हिब्रूबाट שַׁבָּת Šabbāṯ ) जसको अर्थ “श्रमबाट विश्राम लिनु” हुन्छ। याे विश्राम र आराधनाको लागि छुट्याइएको दिन हो। प्रस्थानको पुस्तक अनुसार, सब्बथलाई सातौं दिन शनिबारको दिन हो, जसलाई परमेश्वरले सृष्टिबाट विश्राम गर्नुभए झैं विश्रामको पवित्र दिनको रूपमा राख्नको लागि परमेश्वरले आज्ञा दिनुभएको थियोे।

आज केही मण्डलीहरूले बचनकाे सत्यतालाई पुर्णरूपमा नबुझेर याे दाबी गर्छन, कि यदि कसैले विश्रामकाे दिन अर्थात शनिबारलाई मान्दैन भने तिनीहरू झुठा हुन र तिनिहरूले परमेश्वरकाे आज्ञालाई ताेडेर पाप गरेका छन। शनिबार बाहेक अरू दिनमा आराधनाकाे दिन राख्नु पाप हाे, भन्छन। साधारण विश्वासीहरूमात्रै नभएर अगुवाहरू पनि यसको सत्यता नबुझेको कारणले अन्याैलमा परेका छन। तर बचनमा लेखिएको छ,
“तब तिमीहरूले सत्‍य के हो सो जान्‍नेछौ, र सत्‍यले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र तुल्‍याउनेछ।” [यूहन्ना 8:32]

बाइबलमा यस्तो थुप्रै नियम, विधि र आज्ञाहरू छन, जाे पूरा भईसकेका छन, जसलाई अब हामीले पालन गर्नु पर्दैन। जस्तैः सात चाडहरू, पाँच बलीहरू, केही धर्मिक बिधि-बिधानहरू ईत्यादी। किनकि यी सबै आज्ञाहरू येशू ख्रीष्टमा पूरा भईसकेका छन(मत्ती 5:17)। यस्तो थुप्रै आज्ञाहरू मध्ये शबाथ (विश्राम) दिन पनि एक हाे। शबाथको मुद्दा जटिल छ, याे परमेश्वरकाे नजरबाट हाेईन, तर केबल मानिसको नजरबाट मात्रै जटिल छ। हामीले परमेश्वरकाे वचनलाई परमेश्वरकै नजरबाट हेर्नुपर्छ।

जसरी एक सिक्काको दुईवटा पाटा हुन्छ, त्यसरी नै विश्रामकाे दिनकाे पनि दुईवटा भाग छन, एक शारीरिक र दाेस्राे आत्मिक। यसैले विश्रामकाे दिनलाई दुई तरिकाले बुझ्न आवश्यक छ।

1. शारीरिक विश्राम (कामकाे बाेझबाट विश्राम)

हामी सधैं व्यस्त देखिन्छौं र हामीलाई शारीरिक आराम चाहिन्छ र साथमा आत्मिक आराम पनि चाहिन्छ। परमेश्वरले गर्नुभएको व्यवस्थाभन्दा पर जाने मानिसका प्रयत्नहरू परिणाममा असफल भएका छन। यसलाई एउटा उदाहरणबाट प्रष्ट्याऔं, परमेश्वरले ६ दिनमा काम गर्नुभयो र सातौं दिन विश्राम गर्नुभयो र त्यस दिनलाई पवित्र भन्नुभयो (उत्पत्ति 2:3)। यसरी मानवजाति र पशुहरू समान रूपले ६ दिनसम्म काम गर्न र सातौं दिनमा विश्राम गर्नको लागि व्यवस्था गरिएका छन। यस दिनलाई प्रभुको दिन भनिएको छ।

तर फ्रांसेली राज्य क्रान्तिका नास्तिकहरूले परमेश्वरका विधानहरूको परिवर्तन गर्न खोजे। तिनीहरूले मानिस र पशुलाई दश दिनको चक्रमा काम गर्न लगाउने कोसिस गरे। तर तिनीहरू सात दिनकै चक्रमा फर्केर आउनु आवश्यक भयो, किनकि सबै थकाइले परास्त भएका थिए भनी तिनले केही समयपछि थाहा पाए।

वास्तवमा विश्रामकाे दिन परमेश्वरकाे निम्ति हाेईन, तर मानिसको निम्ति बनाईएकाे थियो। किनकि परमेश्वर कहिल्यै थाक्नु हुँदैन (भजनसंग्रह 121:4)। मानिसलाई विश्राम चाहिन्छ, यसकारण परमेश्वरले हाम्रो लागि विश्राम दिन बनाउनुभयाे। यसकारण मानिसले हप्ताको छ दिन काम गर्न र साताैँ दिन विश्राम गर्न अति अवश्यक छ। याे बैज्ञानिक र व्यवहारिक पक्षमा पनि सहि छ।

2. आत्मिक विश्राम (पापकाे बाेझबाट विश्राम)

जसरी हामीलाई शारीरिक आराम चाहिन्छ र साथमा आत्मिक आराम पनि चाहिन्छ। किनकि सारा मानिस पापी छ, र पापकाे बाेझ बाेक्दाबाेक्दै, व्यवस्था पालन गर्दागर्दै, धर्म-कर्म गर्दागर्दै आत्मामा मानिस धेरै नै थाकिसकेको छ। येशू ख्रीष्ट वास्तवमा यही आत्मिक विश्राम दिन आउनुभयाे। यसैले येशूले भन्नुभयो,
“हे सबै थाकेका र बोझले दबिएका हो, मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु।” [मत्ती 11:28]

“र उहाँले व्‍यवस्‍थालाई त्‍यसका आज्ञाहरू र धार्मिक-विधानहरूसमेत आफ्‍नै शरीरमा खारेज गर्नुभएको छ, कि यी दुईका सट्टामा उहाँले आफैमा एउटा नयाँ मानिस सृष्‍टि गरून, र यसरी शान्‍ति स्‍थापना होस।” [एफिसी 2:15]

जसरी शबाथ सुरुमा मानिसहरूलाई तिनीहरूको कामबाट विश्राम दिन र मानिसहरूलाई परमेश्वरमा फर्काउनको लागि स्थापित गरिएको थियो, त्यसरी नै येशू हामीलाई हाम्रो आफ्नै श्रमद्वारा मुक्ति प्राप्त गर्ने प्रयासबाट विश्राम दिन आउनुभयो। क्रुसमा उहाँको बलिदानले व्यवस्था पूरा हुने र उहाँको सम्पन्न काममा भरोसा गर्ने सबैलाई परमेश्वरकाे धार्मिकता र विश्राम प्राप्त गर्ने बाटो खाेलियाे।

एक व्यक्तिले जब आफ्नाे पापी अवस्थालाई थाहा गर्छ र येशू ख्रीष्टलाई आफ्नाे व्यक्तिगत उद्दारकर्ता र प्रभु स्विकार गरेर नयाँ जन्म पाउँछ, त्यसै समयदेखि ऊ आत्मिक विश्राममा प्रवेश गर्छ। अब उसको निम्ति हप्ताको एकदिन शनिबारमात्रै विश्राम दिन हाेईन, तर जुन दिन उसले येशूमाथि विश्वास गरेर आत्मामा विश्राम पाउँछ, त्यही दिनदेखि उसको निम्ति हरेक दिन विश्राम दिन हाे। वास्तवमा, येशू हाम्रो शबाथ विश्राम हुनुहुन्छ (हिब्रू 3:7-4:13)। यसकारण येशूलाई विश्रामकाे प्रभु पनि भनिन्छ। यसकारण येशूले भन्‍नुभयो,
“शबाथ-दिन मानिसको लागि बनेको हो, मानिस शबाथ-दिनको निम्‍ति होइन। यसैकारण मानिसको पुत्र शबाथ-दिनको पनि प्रभु हो।” [मर्कुस 2:27-28]

इस्राएलीहरूले शारीरिक रूपमा पालन गर्ने शबाथ-दिन प्रभु येशूले दिनुहुने वास्तविक र साँचो विश्रामको छाँया थियोे। येशू जन्म, मृत्यु र पुनरूत्थानकाे समयदेखि मानिसको विश्रामकाे दिन शुरू भईसकेको छ। सुसमाचारकाे मुख्य सन्देश पनि यही हाे। अब त्यसलाई विश्वासद्दारा स्विकार गर्ने या नगर्ने हाम्रो हातमा छ।

जसरी यहुदीहरूले विश्राम दिनकाे आत्मिक अर्थ र उद्देश्य बुझ्न चुके, त्यसरी बर्तमान केही मण्डलीहरू पनि चुकेकाे छन। बर्तमान मण्डली आत्मिक हुनुकाे सट्टा बढी धार्मिक भएका छन। पहिलो शताब्दीको मण्डलीले याे सत्यता बुझेको कारणले पुस्ताैँदेखि चलिरहेको शनिबारको शबाथलाई हप्ताको पहिलो दिनमा परिणत गरे (प्रेरित 20:7, 1 कोरिन्थी 16:2)।

शनिबार सबाथको आदेश विशेष गरी नयाँ नियमका विश्वासीहरूलाई दिइएको छैन। कलस्सी 2:16 ले विश्वासीलाई शबाथको नियमबाट मुक्त गर्दछ।  
“यसकारण खान र पिउनमा, वा पर्वको दिन, वा औंसी वा शबाथ-दिन मान्‍ने विषयमा कुनै मानिसले तिमीहरूलाई दोष नदेओस। यीचाहिँ आउने कुराका छाया मात्र हुन, तर वास्‍तविकताचाहिँ ख्रीष्‍टमा हुन्‍छ।” [कलस्सी 2:16-17]

रोमी 14:5 ले पनि यस्तै सन्देश दिन्छ,
“कुनै मानिसले एउटा दिनलाई अर्को दिनभन्‍दा बढ़ी महत्त्वको मान्‍छ, अर्को मानिसले सबै दिनलाई समान ठान्‍छ। हरेक मानिस आफ्‍नै मनमा पूर्ण रूपले निश्‍चित हुनुपर्छ।” [रोमी 14:5]

शबाथ मानिसको लागि बनाइएको थियो, र याे येशू नआउन्जेलसम्म परमेश्वरबाटकाे तत्कालीक प्रबन्ध मात्रै थियो।येशू व्यवस्थालाई नष्ट गर्न होइन, तर पूरा गर्न आउनुभएको थियो (मत्ती ५:१७)। येशूले वास्तविक शबाथको दिनलाई उहाँको पुनरूत्थानकाे समयमा पूरा गर्नुभयो। त्यसैले, मानिसको पुत्र शबाथको पनि प्रभु हो (मर्कूस 2:27-28, हिब्रू 4:4, 10, प्रेरित 17:2)। हिब्रू ४:१-११ अनुसार येशू, हाम्रो लागि “शबाथको प्रभु” हुनुभएको छ।

इस्राएलीहरू शारीरिक रूपमा विश्रामकाे दिनलाई पालन गर्थे, तर एक नयाँ जन्म पाएकाे विश्वासीहरूले आत्मिक रूपमा विश्रामकाे दिनलाई पालन गर्छन। यसैले नयाँ करारकाे मण्डलीकाे निम्ति केबल शनिबार मात्रै शबाथ (विश्राम) दिन हाेइन, तर हरेक दिन शबाथ (विश्राम) दिन भएको छ। त्यसैले “Happy Sabbath Day!” भन्नेहरू देखि साबधान हुनुहाेस, र तिनीहरूलाई “Everyday Sabbath Day!” भनेर सम्बाेधन गर्नुहाेस।

यदि काेही नयाँ करारकाे विश्वासी यहुदी नै बन्न चाहान्छ, र विश्राम दिन पालन नै गर्न चाहान्छ भने, ऊ स्वतन्त्र छ। तर उसले त्याे पालन गर्दै-गर्दा आफु यहुदी जातीकाे 12 गाेत्र मध्ये एक भएको, खतना गरेकाे र सम्पुर्ण 613 व्यवस्था पनि पालन गरेको निश्चय गराेस। साथमा 7 चाडहरू पालन गर्न र 5 बलिहरू चढाउन पनि शुरू गराेस। किनकि परमेश्वरकाे वचनमा यी सबै आज्ञाहरू पालन गर्न अनिवार्य गरिएको छ।

के नयाँ करारको मण्डलीले  शबाथको दिन पालन गर्न अनिवार्य छ? छ, हामी पनि शबाथको दिन पालन गर्छाैं, तर शारीरिक या धार्मिक तरिकाले हाेईन, तर आत्मिक तरिकाले पालन गर्छौं। आत्मिक तरिकाले हाम्रो निम्ति हप्ताको सातै दिन “शबाथको दिन” हाे।

शबाथलाई सामान्यतया विश्राम र उपासनाको दिनको रूपमा लिइन्छ। निस्सन्देह, हामीले हरेक दिन परमेश्वरको आराधना गर्नुपर्छ (रोमी 12:1; कलस्सी 3:16-17; 1 थेसलोनिकी 5:16-18) र त्यसो गर्नको लागि हामीले नियमित रूपमा अन्य विश्वासीहरूसँग भेला भएर संगति गर्नुपर्छ (हिब्रू 10:23-25)। हामीले हाम्रो श्रमबाट पनि आराम गर्नुपर्छ (मर्कूस 6:31; मत्ती 6:25-34; भजन 127:1-2; फिलिप्पी 4:6-7)। 

पुरानाे करारको समयमा शबाथ दिन शारीरिक रूपमा लागू हुन्थ्याे, तर याे नयाँ करारको समयमा याे आत्मिक रूपमा लागू हुन्छ। नयाँ करारमा शबाथ दिन पुरानो करारको भन्दा धेरै कडा र उच्चस्तरीय छ। के तपाईंले “शबाथ-दिनको पनि प्रभु” येशूमा विश्राम लिनुभयाे? या तपाईं इज्राएलीहरू झैँ केबल शारीरिक रूपमा शबाथ दिन शनिबार नै हुनुपर्छ भनेर जिद्दी गर्दै हुनुहुन्छ?

नयाँ करारकाे मण्डली येशूमा विश्राम लिएको छ। अब उसको निम्ति शनिबार मात्रै हाेइन, तर हरेक दिन शबाथ (विश्राम) दिन हाे। यदि आज मण्डलीकाे युगमा पनि कसैले शनिबारलाई नै शबाथ (विश्राम) दिन मान्नुपर्छ भनेर भन्छ भने, याे उसको आत्मिक अपरिपक्वता र आत्मिक अन्धाेपना मात्रै हाे। ऊ परमेश्वरले दिनुभएको व्यवस्थाकाे साँचो अर्थ र उद्देश्य बुझ्न चुकेकाे छ।

यसकारण हामीले शनिबार मात्रै हाेईन, तर देशको निति-नियम र परिस्थिति अनुसार उद्दार पाएका विश्वासीहरू मिलेर जुनसुकै समयमा परमेश्वरकाे आराधना गर्न सक्छाैँ। जस्तैः मुस्लिम देशहरूमा शुक्रबार, युरोप-अमेरिकामा आइतबार र नेपालमा शनिबार सार्वजनिक विदा हुन्छ। अब त्यहाँका विश्वासीहरू त्यसै समय अनुसार परमेश्वरकाे आराधनाकाे निम्ति एक स्थानमा भेला हुन सक्छन। शबाथले अब येशूमा आराम गरिरहेको छ।

नयाँ करारमा दश आज्ञा :

 

1. “मबाहेक अरू कुनै देवता-देवीहरू नमान्‍नू।” [प्रस्थान 20:3; व्यवस्था 5:7]

तिमीहरूले परमप्रभु आफ्‍ना परमेश्‍वरको आराधना गर्नुपर्छ, र उहाँको मात्र सेवा गर्नुपर्छ। अर्थात परमेश्वरलाई जीवनकाे हरेक पक्षमा पहिलो स्थान दिनु हाे।
[मत्ती 4:10; लुका 4:8; युहन्ना 4:21-23; प्रेरित 14:15; 1 तिमाेथी 2:5; याकुब 2:19; 1 काेरन्थी 8:6; प्रकाश 14:7]

2. “आफ्‍ना निम्‍ति खोपेर कुनै किसिमको मूर्ति नबनाउनू।” [प्रस्थान 20:4-6; व्यवस्था 5:8-10]

नयाँ करारमा मुर्तिपूजा भनेको कुनै कुराकाे आकृति बनाएर पुज्नु मात्रै हाेईन। तर रूपैयाँ-पैसाको लाेभ, आदर-सम्मानकाे लाेभ, शक्ति-अधिकारकाे लाेभ, महत्त्वकांक्षाकाे लाेभ, सफलताको लाेभ, शैक्षिक उपलब्धिको लाेभ र यस्तै अन्य साँसारिक कुराहरूकाे लाेभ मुर्तिपूजा हाे।

साथै, मुर्तिकाे सेवा गर्ने काम भनेको कुनै व्यक्ति, वस्तु, रूपैयाँ-पैसा, दर्शनशास्त्र अथवा मूल्य-मान्यतालाई परमेश्वरकाे स्थानमा राख्नु अनि परमेश्वरभन्दा त्यस्ता कुराहरूमा बढी भर पर्नु, भराेसा गर्नु र प्रेम गर्नु हो। यसकारण मुर्तिपूजा भनेको परमेश्वरलाई भन्दा बढी अरू केही कुरालाई प्रेम गर्नु नै वास्तविक मुर्तिपूजा हाे।

यसकारण देखिने मुर्ति त हामीले सजिलैसँग निकाल्न सकाैँला, तर नदेखिने मुर्तिलाई कसरी निकाल्ने? यसकारण शारीरिक मुर्ति भन्दा अदृश्य आत्मिक मुर्ति झनै खतरनाक छ।
[युहन्ना 4:23; प्रेरित 15:20, 17:29; राेमी 1:22-23; 1 काेरन्थी 6:9-10, 10:7-14; गलाती 5:19-20; एफेसी 5:5; कलस्सी 3:5; 1 युहन्ना 5:21]

3. “आफ्‍ना परमेश्‍वरको नाउँ व्‍यर्थैमा नलिनू।” [प्रस्थान 20:7; व्यवस्था 5:11]

कतिपय मानिसहरूले परमेश्वरको नाम व्यर्थमा लिन्छन। के मानिसहरूले हामीलाई नराम्रो नामले बोलाए हामीलाई मन पर्छ र? परमेश्‍वरको नाम पवित्र छ र यो केवल आदरपूर्ण तरिकामा प्रयोग गर्नुपर्छ। यदि हामीले परमेश्‍वरको नाउँ व्‍यर्थैमा लिन्छौं भने उहाँ अनादर गरिरहेका छाैँ। सावधान रहनुहोस! तपाईंले प्रभुको नामको दुरुपयोग नगर्नुहोस।
[मत्ती 5:33-37, 6:5-9; 1 तिमाेथी 1:20, 6:1; याकुब 2:7; 5:12]

4. “शबाथ-दिन पवित्र मान्‍नु।” [प्रस्थान 20:8-11; व्यवस्था 5:12-15]

यहुदीहरू शारीरिक रूपमा विश्रामकाे दिनलाई पालन गर्थे, तर एक नयाँ जन्म पाएकाे विश्वासीले आत्मिक रूपमा विश्रामकाे दिनलाई पालन गर्छन।
नयाँ करारमा केवल शनिबार मात्रै विश्राम (शबाथ) दिन हाेइन, तर अब हाम्रो लागि हरेक दिन विश्राम (शबाथ) दिन हाे। किनकि हामी पापकाे बाेझदेखि विश्राम पाएका छाैँ, र याे आत्मिक रूपमा लागू हुन्छ। यसैले येशूले भन्नुभयो, “हे सबै थाकेका र बोझले दबिएका हो, मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु।” [मत्ती 11:28] र उहाँ शबाथको पनि प्रभु हुनुहुन्छ। [मत्ती 12:8]

पहिलो शताब्दीको मण्डलीले याे रहस्य र सत्यता बुझेको थिए। यसकारण जसले अहिले पनि विश्रामकाे दिन शनिबारलाई मात्रै हाे भन्छन, तिनीहरू यहुदीहरू झैँ परमेश्वरले विश्राम दिन दिनुभएको आत्मिक अर्थ र उद्देश्य बुझ्न चुकेका छन।
[कलस्सी 2:20-3:1, राेमी 14-15, मत्ती 12:8, 24:20, मर्कूस 2:27-28, हिब्रू 4:4,9,10,11]

5. “आफ्‍ना बाबु र आमालाई आदर गर।” [प्रस्थान 20:12; व्यवस्था 5:16]

एउटा खुशी परिवार त्यही हाे, जहाँ आफ्‍ना बाबु र आमाकाे आदर र सम्मान हुँदछ।
[मत्ती 15:4-9; 19:19; मर्कूस 10:19; लुका 18:20; राेमी 1:29-30; एफेसी 6:1-4]

6. “हत्‍या नगर्नू।” [प्रस्थान 20:13; व्यवस्था 5:17]

 हामीले मानव जीवनको रक्षा गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ। नयाँ करारमा आफ्नाे दाजुभाइलाई घृणा गर्नु पनि हत्या नै हाे (1 यूहन्ना 3:15; 4:20-21) के मैले कुनै प्रकारले शारीरिक, मौखिक या भावनात्मक माध्यमहरू मार्फत अरूलाई हानि पुर्याएको छु?
[मत्ती 5:21-22; 19:18; मर्कूस 10:19; लुका 18:20; राेमी 1:29-30; 13:9]

7. “व्‍यभिचार नगर्नू।” [प्रस्थान 20:14; व्यवस्था 5:18]

नयाँ करारको व्यभिचार गरेर मात्रै हाेईन, तर गलत तरिकाले हेरेर र साेँचेर पनि हुन्छ। व्यभिचार गर्नु भनेको कसैसँग अवैध यौनसम्बन्ध राख्नु मात्र होइन, तर परमप्रभु परमेश्वरसँगको करार तोड्नु पनि हो। जीवित परमेश्वरलाई छाेडेर अरूलाई परमेश्वर भन्नू सबैभन्दा ठुलो व्‍यभिचार हाे।
[मत्ती 5:27-28; 19:18; मर्कूस 10:6-9, 11-12, 19; लुका 16:18; 18:20; राेमी 7:2-3, 13:9; 13:9; याकुब 4:4]

8. “चोरी नगर्नू।” [प्रस्थान 20:15; व्यवस्था 5:19]

चोरी कसैलाई लुट्नु बाहेक धेरै रूपहरूमा हुन्छ। कसैको अनुमति विना कुनै सामान लिनु पनि चोरीमा संलग्न छ। व्यक्तिगत प्रयोगको लागि कुनै संस्था र सरकारकाे स्रोत वा रकमको दुरुपयोग गर्नु भनेको चोरी हो। बिक्री गर्न, बजार सेयर प्राप्त गर्न वा मूल्य बढाउनको लागि छलको प्रयोग गर्नु भनेको चोरी हो।

त्यसैगरी, मानिसहरूको डर, कमजोरी, शक्तिहीनता वा हताशताको फाइदा उठाएर लाभ उठाउनु भनेको चोरीको रूप हो, किनभने तिनीहरूको सहमति वास्तवमा स्वैच्छिक होइन। पेटेन्ट, प्रतिलिपि अधिकार, र अन्य बौद्धिक सम्पत्ति कानूनहरू उल्लङ्घन गर्नु चोरी हो, किनभने यसले मालिकहरूलाई नागरिक कानूनका सर्तहरू अन्तर्गत उनीहरूको सिर्जनाबाट लाभ उठाउने क्षमताबाट वञ्चित गर्दछ। आत्मिक चाेरी अझै भयानक छ।
[मत्ती 19:18; मर्कूस 10:19; लुका 18:20; राेमी 13:9; एफेसी 4:28; 2 थेसलाेनिकी 3:10-12; याकुब 5:1-4; 1 पत्रुस 4:15; प्रकाश 9:21]

9. “झूटो गवाही नदिनू।” [प्रस्थान 20:16; व्यवस्था 5:20]

यसको मतलब झुट नबोल्नु। मानिसहरूको बारेमा असत्य कथाहरू नबनाउनुहोस। जब तपाईं झुटो बोल्नुहुन्छ, तपाईंले आफैलाई पनि चोट पुर्‍याउनुहुन्छ र अरूलाई पनि। साथमा मानिसहरूले तपाइँको कुरामा चाँडै विश्वास गर्दैनन। परमेश्वरकाे नजरमा सेताे र कालाे, सानाे र ठुलो झुठ छैन, सबै झुठ बराबर हाे।
[मत्ती 19:18; मर्कूस 10:19; लुका 18:20; प्रेरित 5:3-4; राेमी 13:9; एफेसी 4:25; कलस्सी 3:9]

10. “लाेभ नगर्नू।” [प्रस्थान 20:17; व्यवस्था 5:21]

लोभ गर्नु भनेको अरू कसैसँग भएको कुराको यति ईर्ष्यालु हुनु हो। लोभले मानिसलाई दुःखी बनाउँछ र परमेश्वरलाई पहिलो स्थान दिनदेखि रोक्छ। यो आज्ञाले तपाईंलाई यो खराब बानीमा पर्नबाट जोगाउन मद्दत गर्छ।
[लुका 12:15-21; राेमी 1:29; 3:31; 7:7; 13:9; 1 काेरन्थी 6:9-10; गलाती 5:19-21; एफेसी 5:3, 5]

व्यवस्थालाई धार्मिक व्यवस्था र नैतिक व्यवस्था गरि दुई भागमा विभाजन गर्न सकिन्छ। नयाँ करारकाे समयमा हामी धार्मिक व्यवस्थादेखि स्वतन्त्र छाैँ, किनकि सबै धार्मिक व्यवस्थाहरू येशू ख्रीष्टले पूरा गरिसक्नुभयाे (मत्ती 5:17), तर नैतिक व्यवस्थाहरू अहिले पनि हाम्रो निम्ति लागू छ, र ती पालन गर्नुपर्छ।

* पुरानाे करारको समयमा यी दश आज्ञाहरू शारीरिक रूपमा लागू हुन्थे, तर याे नयाँ करारको समयमा याे विशेषगरी आत्मिक रूपमा लागू हुन्छ। नयाँ करारमा दश आज्ञाहरू पुरानो करारको समय भन्दा अझै कडा र उच्चस्तरीय छ।

यसकारण लेखिएको छ,
उहाँले तिनलाई भन्‍नुभयो, “तैंले परमप्रभु आफ्‍ना परमेश्‍वरलाई आफ्‍नो सारा हृदयले, र आफ्‍नो सारा प्राणले, र आफ्‍नो सारा समझले प्रेम गर्नू। महान र प्रथम आज्ञा यही हो।
दोस्रो पनि त्‍यस्‍तै छ, तैंले आफ्‍नो छिमेकीलाई आफैलाई जस्‍तै प्रेम गर्नू। सारा व्‍यवस्‍था र अगमवक्ताहरूका शिक्षाको आधार नै यी दुई आज्ञाहरू हुन।” [मत्ती 22:37-40]

“हे मेरो छोरो, मेरो शिक्षालाई नभुल, तर मेरा आज्ञाहरू आफ्‍नो हृदयमा लुकाइराख। किनभने तिनले तँलाई दीर्घायु बनाउनेछन र तेरो लागि सम्‍पन्‍नता ल्‍याउनेछन।
भक्ति र विश्‍वासयोग्‍यताले तँलाई कहिल्‍यै नछोडून, ती तैंले आफ्‍नो गलामा बाँधिराख, आफ्‍नो हृदयको पाटीमा ती लेखिराख। तब परमेश्‍वर र मानिसको दृष्‍टिमा  तैंले निगाह पाउनेछस र असल नाउँ कमाउनेछस।” [हितोपदेश 3:1-4]

एउटा अपराधी र राजाको क्षमा पत्र :

 

एकपटक एकजना अपराधीले न्यायकाे लागि अदालतमा खडा गरियो।

तर त्यो अपराधीमा कुनै चिन्ताको भाव नै थिएन।

जब न्यायाधीशले न्याय सुनाए, तब ती अपराधीले गाेजीबाट राजाको क्षमा पत्र देखाए।

सम्पूर्ण मानव जाती पापी छ, त्याे पापकाे एकदिन न्याय हुनेछ। जसले येशू ख्रीष्टकाे बलिदानमाथि विश्वास गरेको छ, त्यसलाई राजाको क्षमा पत्र मिल्नेछ। जसले न्यायकाे दिनकाे समयमा उसलाई बचाउनेछ।

* के तपाईंले त्याे क्षमा पत्र पाउनुभयो ?

यसकारण लेखिएको छ,

“किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो।” [रोमी 6:23]

“यदि हामीले आफ्‍ना पापहरू स्‍वीकार गर्‍यौं भने उहाँले हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्‍छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्‍छ, किनकि उहाँ विश्‍वासयोग्‍य र धर्मी हुनुहुन्‍छ।” [१ यूहन्ना 1:9]

“विश्‍वास गर्ने र बप्‍तिस्‍मा लिनेले उद्धार पाउनेछ, तर विश्‍वास नगर्ने दोषी ठहरिनेछ।” [मर्कुस 16:16]

“साँच्‍चै, म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, जसले मेरो वचन सुन्‍छ र मलाई पठाउनुहुनेमाथि विश्‍वास गर्छ, त्‍यससित अनन्‍त जीवन छ। त्‍यो न्‍यायमा आउँदैन, तर मृत्‍युदेखि त्‍यसले जीवनमा प्रवेश गरेको छ।” [यूहन्ना 5:24]