किन धेरै ख्रीष्टियनहरू नरकमा जानेछन ?

 

1. दिदीबहिनीहरू, जो चर्चमा आफ्नो स्तन प्रकट गर्ने लुगा लगाएर स्तन देखाउन मन पराउँछन, र पुरुषहरूलाई लालसाकाे स्तनपान गराउन मन पराउँछन भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

2. दाजुभाई तथा दिदीबहिनीहरू, जो ख्रीष्टियन विश्वासी वा चर्चको कुनै एक विभागमा अगुवा हुन, तर अझै पनि व्यभिचार गर्दैछाै भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

3. अगमवक्ताहरू, प्रभुको नाममा मण्डलीमा झूट बोल्छौ भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

4. पास्टर/प्रचारक/शिक्षक/प्रेरितहरू, जसले एउटा भेडालाई गलत मार्गमा गएर हराइरहेको देख्छन, तर उसबाट दशांश र भेटीहरू आउँदैन वा उसले तिम्रो चर्चलाई छाेडेर जानेछ भनेर चेतावनी दिन इन्कार गर्छन भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

5. दाजुभाई तथा दिदीबहिनीहरू, जो अझै पनि गुप्तमा धुम्रपान र मद्यपान गर्दछाै भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

6. मण्डलीमा बाजा बजाउनेहरू, जो अझै पनि बाजा बजाउन क्लबहरूमा जाँदैछौ भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

7. दिदीबहिनीहरू, मिनिस्कर्ट (छाेटाे लुगा) तथा गाेप्य अंगहरू समेत देखिने लुगा लगाएर मण्डली जाने र मण्डलीमा पुरुषहरूका सामु आफ्नो रङ्ग्याएकाे ओठ देखाएर परीक्षामा पार्छाै भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

8. दिदीबहिनीहरू, परमेश्वरले हृदयमा मात्र चासो राख्नुहुन्छ भन्ने दाबी गर्दै आफ्नो आँखाको पट्टा, आँखाको पेन्सिल, बुनाई, लिपस्टिक, कृत्रिम नङ, विग, कपाल टाँस्ने, गहना आदि लगाएर मत्स्यांगनाहरू र साइरनहरूको रूपमा परमेश्वरको महिमा र छविलाई परिवर्तन गरिरहेका छन भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

9. दिदीबहिनीहरू, केवल पुरुषहरूलाई आफुतिर आकर्षित गर्नकाे लागि आफ्नो नितम्बको गोलाकारता देखाउनको लागि धेरै टाइट स्कर्ट या कपडा लगाएकी छौ भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

10. दाजुभाईहरू, क्वायरकाे अगुवा भएर स्त्रीहरूलाई यौन दुर्व्यवहार गर्दैछाै भने, एकदिन तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।

आज प्रायः धेरै चर्चहरू नयाँ गरि नजन्मेका विश्वासीहरूले भरिएको छ। तिनीहरूमध्ये थोरै मात्र स्वर्गमा चिनिन्छन।  मानिसहरूले जानाजानी पापहरू गर्छन, पास्टरहरू र अगमवक्ताहरूले चर्चमा भएको अधर्मलाई हप्काउनुको सट्टा उनीहरूलाई बचाउन छलको भविष्यवाणी गर्छन।

चर्च एउटा त्यस्तो ठाउँ हुनुपर्छ, जहाँ उद्धार गरिएका दाजुभाई तथा दिदीबहिनीहरू परमेश्वर र एकअर्कासँग सङ्गति गर्न भेला हुन्छन, तर चर्च पुरूषहरूले वेश्याहरूसँग भेट्ने ठाउँ होइन।

“तब एउटी स्‍त्री उसलाई भेट्न निस्‍केर आई, वेश्‍याझैँ पहिरेकी र धूर्त नियत भएकी।” [हितोपदेश 7:10]

“हे उजाड़ पारिएकी, तँ के गरिरहिछस? तैंले रातो पोशाक पहिरेकी, र सुनका गहना पहिरेर आफूलाई सिँगारेकी अर्थ के हो? तँ किन गाजल लगाएर तेरा आँखा ठूलो पार्छेस? व्‍यर्थमा तँ आफूलाई सुन्‍दर बनाउँछेस। तेरा प्रेमीहरूले तँलाई घृणा गर्छन, तिनीहरू तेरो ज्‍यान लिन खोज्‍छन।” [यर्मिया 4:30]

“त्‍यस स्‍त्रीले बैजनी र चहकिलो रातो लुगा लाएकी थिई, अनि त्‍यो सुन, रत्‍न र मोतीहरूले सिङ्गारिएकी थिई, र घिनलाग्‍दा कुरा, अर्थात त्‍यसका व्‍यभिचारका अशुद्ध कुराहरूले भरिएको एउटा सुनको प्‍याला हातमा लिएकी थिई।” [प्रकाश 17:4]

नग्नता प्रकट गर्ने लुगाहरू र टाइट लुगाहरू परमेश्वरकाे घरबाट हटाउनुपर्छ। वेश्याको जस्तै रूपरङ्ग र लुगा लगाएर चर्चमा आउने महिलाहरूलाई चर्चले हप्काउने बेला आएको छ!

यसकारण लेखिएको छ,

“मलाई ‘प्रभु, प्रभु’ भन्‍ने सबै स्‍वर्गको राज्‍यमा प्रवेश गर्नेछैनन्‌। स्‍वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको इच्‍छा पालन गर्ने मानिसले मात्र परमेश्‍वरको राज्‍यमा प्रवेश गर्नेछ।

त्‍यो दिन धेरैले मलाई भन्‍नेछन, ‘प्रभु, प्रभु, के हामीले तपाईंको नाउँमा अगमवाणी बोलेनौं? तपाईंको नाउँमा भूतहरू धपाएनौं। र तपाईंको नाउँमा अनेक शक्तिशाली काम गरेनौं र?’

अनि म तिनीहरूलाई सफासँग भन्‍नेछु, ‘मैले तिमीहरूलाई कहिल्‍यै चिनेको छैनँ। ए अधर्म काम गर्नेहरू हो, मबाट दूर होओ’।” [मत्ती 7:21-23]

“आफ्‍नो विषयमा होशियार बस। तिम्रो भाइले अपराध गर्‍यो भने त्‍यसलाई हप्‍काऊ, र त्‍यसले पछुतो गर्‍यो भने तिमीले त्‍यसलाई क्षमा गर।” [लूका 17:3]

“पापमा लागिरहनेहरूलाई सबैका सामु हप्‍काऊ, र यसरी अरूहरू पनि डराउनेछन।” [१ तिमोथी 5:20]

“तर तिमीहरूले यसो गरेनौ भने, तिमीहरूले परमप्रभुको सामु पाप गर्नेछौ, र तिमीहरूको पापले अवश्‍य तिमीहरूलाई फेला पार्नेछ।” [गन्ती 32:23]

संसार र मण्डलीकाे निम्ति चेतावनीका सन्देशहरू

 

परमेश्वरका सेवकहरू,

1. तिनीहरूलाई नर्क वास्तविक छ भन्नुहाेस।
2. तिनीहरूलाई स्वर्ग वास्तविक छ भन्नुहाेस।
3. तिनीहरूलाई कुनै पापीले परमेश्वरलाई देख्नेछैन भन्नुहाेस ।
4. तिनीहरूलाई पश्चात्ताप गर्न र पाप र सांसारिकता त्याग्न भन्नुहोस।
5. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि तिनीहरूसँग दुई मालिक हुन सक्दैनन।

6. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि तिनीहरूले येशू र बेलियाल (शैतान) को एकसाथ सेवा गर्न सक्दैनन।
7. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि तिनीहरू चर्चमा आराधना गीतहरू गाउन सक्दैनन, जब तिनीहरूको फोनमा हिप्पप (संसारिक) गीतहरू पनि छन।
8. कोही तपाईंको चर्चमा फेरि नआउने भए पनि तिनीहरूलाई भन्नुहोस।
9. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि मिनिस्कर्ट (छाेटाे कपडाहरू) ईजेबेलका छोरीहरूको लागि हो र यसलाई तपाईंको चर्चमा अनुमति छैन।
यदि तिनीहरूले भेटी दिन चाहे पनि तिनीहरूकाे भेटीलाई ग्रहण नगर्नुहाेस।
10. उनीहरूलाई भन्नुहोस कि अनुहारलाई रङ्ग्याउनु सांसारिकता हो।

11. तिनीहरूलाई पोर्नोग्राफी हेर्नुले नर्कको आगोमा पुर्‍याउँछ भन्नुहोस।
12. तिनीहरूलाई बताउनुहोस कि हलिउड र बलिउड र कलिउडले तिनीहरूलाई कुनै राम्रो गर्दैन तर तिनीहरूको लुगामा दाग लगाउने र स्वर्गको ढोकामा तिनीहरूलाई अयोग्य बनाउने छ।
13. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि परमेश्वरले आफ्नो स्तर (मापदण्ड) परिवर्तन गर्नुभएको छैन।
14. तिनीहरूलाई शैतानलाई समर्पित चीजहरू त्याग्न भन्नुहोस।
15. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि तिनीहरूले एकै समयमा परमेश्वर र संसारिक खेलहरूलाई प्रेम गर्न सक्दैनन।

16. उनीहरूलाई भन्नुहोस ट्याटू, झ्यालिङ, पागल लुगा, र्याग, कपाल रंगाउने, ब्लीचिंग, कृत्रिम कपाल जोड्ने सबै संसारिकता हो।
17. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि पाईन्ट केबल पुरुषहरूको लागि हो र स्कर्टहरू केवल महिलाहरूको लागि हो (व्यवस्था 22:5)।
२१ औं शताब्दीको पागलपनले हाम्रो पुस्ताको मनतातो र मरिरहेको चर्चमा प्रवेश गरेको कारणले परमेश्वरले आफ्नो वचन कहिल्यै परिवर्तन गर्नुहुन्न।
18. उनीहरूलाई भन्नुहाेस कि चर्चमा (संगतिमा) आफ्नो टाउको नढाक्ने महिलाले परमेश्वरको वचनको विरुद्धमा जाँदैछिन। (१ कोरिन्थी ११:५-१०)
19. तिनीहरूलाई चिहानहरूमा गएर प्रार्थना गर्नु एक गम्भीर पाप हो भन्नुहाेस।
20. तिनीहरूलाई चर्च पनि जाने र साथमा तीर्थस्थलहरूमा गएर धामीझाँक्री, बाबा तथा माताहरूलाई भेट्नु आत्मिक व्यभिचार हो भन्नुहाेस।

21. तिनीहरूलाई भन्नुहाेस कि पवित्र मैनबत्ती, पवित्र साबुन, पवित्र सेन्ट, पवित्र पानी, पवित्र कपडा, पवित्र जुत्ता, पवित्र तेल नकिन्नुहाेस, यी सबै आत्मिक नाटक र धाेका हुन।
22. तिनीहरूलाई भन्नुहाेस कि सन्त र स्वर्गदूतहरूलाई प्रार्थना नगर्नुहोस, किनकि यस कुरालाई परमेश्वरकाे वचनले अनुमति दिँदैन।
23. तिनीहरूलाई अश्लील शब्दकाे उच्चारण र धोखाधडीले नरकको आगोमा पुर्‍याउँछ भन्नुहोस।
24. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि समलिङ्गीहरू र लेस्बियनहरू आगोको तालमा जाँदैछन।
25. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि सबै चुक्ली गर्नेहरू र अरूको कुरा काट्नेहरू परमेश्वरको राज्यको उत्तराधिकारी हुनेछैनन।

26. जो कोहीले श्राप दिन मन पराउँछन भने तिनीहरू नरकको आगोको लागि तयारी हुँदैछन भन्नुहोस।
27. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि पाप पाप हो, परमेश्वरको नजरमा ठूलो पाप वा सानो पाप जस्तो केहि छैन।
28. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि परीक्षा खराब व्यवहार चोरी हो जसले नरकको आगोमा पुर्‍याउँछ।
29. उनीहरूलाई भन्नुहोस यदि उनीहरूले र्याप्चर (मण्डली उठाई लगिने समय) लाई गुमाए भने उनीहरूले पशुको चिन्ह र परमेश्वरको क्रोधलाई कदापि गुमाउने छैनन।
30. तिनीहरूलाई भन्नुहोस कि पश्चात्ताप गर्ने समय अहिले नै हाे, तर भोलि धेरै ढिलो भई सक्नेछ।

यसकारण लेखिएको छ,
त्‍यस बेलादेखि प्रचार गर्दै येशूले भन्‍न लाग्‍नुभयो,
“पश्‍चात्ताप गर, किनभने स्‍वर्गको राज्‍य नजिक आइपुगेको छ।”
[मत्ती 4:17]

के हामीले स्वर्गलाई गुमाउन सक्छौं ?

 

1. हामी अन्य भाषामा बोल्न सक्छौं, तापनि स्वर्गलाई गुमाउन सक्छौं।

2. हामी आत्माहरू जित्न सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

3. हामी दर्शनहरू देख्न सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

4. हामी भविष्यवाणीहरू गर्न सक्छौं, तापनि अझै पनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

5. हामी शैतानलाई बाहिर निकाल्न सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

6. हामी चमत्कारहरू गर्न सक्छौं, तापनि अझै पनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

7. हामी पूरा बाइबल पढ्न सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

8. हामी सबै चर्च सेवाहरू, फेलोशिप गतिविधिहरू र शिविर बैठकहरूमा उपस्थित हुन सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

9. हामी अभिषेक गरिएको हुन सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

10. हामी सबै आत्मिक वरदानहरू पाउन सक्छौं, तापनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

11. हामी धनी, सम्पन्न र धनाढ्य बन्न सक्छौँ, तापनि अझै पनि स्वर्गको गुमाउन सक्छौँ।

12. हामी बिउ (भेटी) दिन र छर्न सक्छौं, तापनि अझै पनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

13. हामी शक्ति प्रयोग गर्न र प्रभावशाली हुन सक्छौं, तापनि अझै पनि स्वर्ग गुमाउन सक्छौं।

14. हामीसँग गाउनको लागि शक्तिशाली आवाज हुन सक्छ, तापनि स्वर्गलाई गुमाउन सक्छौं।

15. हामी प्रसिद्धि र लोकप्रियता पाउन पनि सक्छौं, तापनि स्वर्गलाई गुमाउन सक्छौं।

तर हामीले पवित्र जीवन जीएनाैँ भने स्वर्गलाई गुमाउनेछाैँ।

यसैले ख्रीष्टियन जीवनकाे मुख्य र महत्त्वपूर्ण कुरा पवित्रता हाे। यदि हामीले माथिका सबै 15 कामहरू गर्याैँ, तर पवित्र जीवन जीएनाैँ भने स्वर्गलाई अवश्य गुमाउनेछाैँ।

पवित्रता भित्र हुनुपर्छ (हृदयको शुद्धता) तर बाहिरी पहिरन र सजावटको होईन।

स्वर्ग पवित्र छ, त्यहाँका दुतहरू पनि पवित्र छन र त्यहाँ जान चाहाने हरेक व्यक्ति पवित्र हुनैपर्छ। पवित्रता स्वर्गकाे स्तर र मापदण्ड हाे।

यसकारण लेखिएको छ,

तर तिमीहरूलाई बोलाउनुहुने जस्‍तो पवित्र हुनुहुन्‍छ, तिमीहरू आफै पनि जीवनका सबै रहनसहनमा पवित्र होओ,

किनभने यो लेखिएको छ, “तिमीहरू पवित्र होओ, किनभने म पवित्र छु।” [१ पत्रुस 1:15-16]

“सबै मानिसहरूसँग शान्‍तिमा बस्‍ने र पवित्र हुने प्रयत्‍न गर; पवित्रताविना कुनै मानिसले परमप्रभुलाई देख्‍न सक्‍दैन।” [हिब्रू 12:14]

“यसकारण जस्‍तो तिमीहरूका स्‍वर्गमा हुनुहुने पिता सिद्ध हुनुहुन्‍छ, तिमीहरू पनि त्‍यस्‍तै सिद्ध हुनुपर्दछ।” [मत्ती 5:48]

12 इन्चले स्वर्ग गुम्याे !

 

तपाईं कसरी स्वर्गलाई 12 इन्चले गुमाउन सक्नुहुन्छ ?

बाह्र इन्च कम हुँदा स्वर्ग उम्केको दुःखदायी कुरा सुन्नुभएको होला। यो निकै सत्य कुरा हो। मानिसको भित्री भाग हृदय हो। प्रभु येशू ख्रीष्टलाई हृदयले पनि चिनिन्छ, अनि टाउको (बुद्धि) ले पनि चिन्न सकिन्छ।

प्रभु येशू ख्रीष्टलाई टाउकाले चिन्नेहरू स्वर्गमा पस्न नसक्दा “स्वर्गलाई बाह्र इन्चले गुमायो” भन्छन, किनभने हृदयदेखि टाउकासम्मको दूरी बाह्र इन्चकाे हुन्छ।

यसकारण धेरै मानिसहरूले 12 इन्चले स्वर्ग गुमाउनेछन। किनकि तिनीहरूले आफ्नो शिरमा (बुद्धिले) येशूलाई चिन्छन, तर तिनीहरूको हृदयले उहाँलाई चिन्दैनन। तिनीहरू धार्मिक हुन सक्छन, तर नयाँ जन्म नपाएको हुनसक्छन। तिनीहरूकाे बुद्धिमा बाइबलकाे सम्पूर्ण ज्ञान हुनसक्छ, तर हृदयमा ख्रीष्ट हुनुहुन्न।

“यस जातिले मलाई ओठले मात्र आदर गर्छ,  तर तिनीहरूको हृदय मबाट टाढ़ा छ।” [मत्ती 15:8]

जब तपाईं “म परमेश्‍वरमा विश्वास गर्छु” भन्नुहुन्छ, यसको अर्थ के हो? यस बारे सोच्नुहोस, लेखिएको छ कि शैतानलाई एक दिन आगोको कुण्डमा फालिनेछ (प्रकाश 20:10-15), तर शैतानले पनि परमेश्‍वरमा विश्वास गर्छ र थरथर काँप्छ (याकुब 2:19)। त्यसोभए, यदि शैतान परमेश्‍वरमा विश्वास गर्छ र कुनै दिन नरकको अधीनमा हुनेछ भने, के तपाईं पनि शैतान जस्तै परमेश्‍वरमा विश्वास गरेर पनि नरकमा जान सक्नुहुन्न र?

के तपाईलाई परमेश्‍वरमा विश्वास छ? के तपाई परमेश्‍वरमा भरोसा गर्नुहुन्छ? के तपाईं आफ्नो हृदयमा प्रभु येशू ख्रीष्ट नै स्वर्ग जाने एकमात्र बाटो हुनुहुन्छ भनेर विश्वास गर्नुहुन्छ?

येशूले तिनलाई भन्‍नुभयो, “बाटो, सत्‍य र जीवन म नै हुँ। मद्वारा बाहेक कोही पनि पिताकहाँ आउन सक्‍दैन।” [यूहन्ना 14:6]

परमेश्वरमा विश्वास गर्नु एउटा कुरा हो, तर उहाँमा पूर्ण विश्वास र भरोसा राख्नु अर्कै कुरा हो। परमेश्वरमा आफ्नो विश्वास र भरोसाको पूर्ण आश्वस्त हुनु हृदयको कुरा हो । बाइबलले यसो भन्छ,
“किनभने परमेश्‍वरले संसारलाई यस्‍तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्‍ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्‍वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्‍यसले अनन्‍त जीवन पाओस।” [यूहन्ना 3:16]

बाइबलले यो पनि भन्छ,
“किनकि यदि तिमीले येशूलाई प्रभु हो भनी आफ्‍नो मुखले स्‍वीकार गर्‍यौ, र परमेश्‍वरले उहाँलाई मरेकाहरूबाट जीवित पार्नुभयो भनी आफ्‍नो हृदयमा विश्‍वास गर्‍यौ भने तिम्रो उद्धार हुनेछ।
किनकि मानिसले आफ्‍नो हृदयले विश्‍वास गर्छ र ऊ निर्दोष ठहरिन्‍छ, अनि उसले आफ्‍नो मुखले स्‍वीकार गर्छ र उद्धार पाउँछ।” [रोमी 10:9-10]

यसकारण परमेश्वरमा भरोसा गर्नु टाउकोको विश्वास होइन, तर हृदयको कुरा हो ।

त्यसोभए तपाईले देख्नुहुन्छ, परमेश्‍वरमा विश्वास गर्नु एउटा कुरा हो र आफ्नो सारा हृदयले परमेश्‍वरमा भरोसा राख्नु अर्को कुरा हो । कहिलेकाहीँ, विश्वास बुद्धिकाे मात्रै हुन सक्छ, “ठीक छ, पक्कै पनि, म परमेश्‍वरमा विश्वास गर्छु। मैले उनको कथा हजारौं पटक सुनेको छु। मलाई विश्वास गर्नुहोस, मलाई थाहा छ।” तपाईलाई तथ्य थाहा हुन सक्छ, तर के तपाई परमेश्‍वरलाई चिन्नुहुन्छ? तपाईं केबल क्रिसमस र इस्टरमा चर्च जान सक्नुहुन्छ, तर के तपाईंले कहिल्यै परमेश्वरमा भरोसा गर्नुको महत्त्वलाई पूर्ण रूपमा बुझ्नुभएको छ, र उहाँले तपाईंको लागि के गर्नुभयो? तपाईले प्रायः सुन्नुहुन्छ कि येशू ख्रीष्ट तपाईको लागि क्रुसमा मर्नुभयो, मृतकबाट पुनरुत्थान हुनुभयो, आदि। तर तपाईले बुझ्नु पर्ने कुरा के हो भने तपाईले परमेश्‍वरको बारेमा जे सिक्नुभएको छ त्यसको लागि अर्को कदम चाहिन्छ। तपाईंले प्रभु येशू ख्रीष्टमा पुर्ण भरोसा गर्नुपर्छ।

तपाईंले आफ्नो दिमागमा परमेश्वरको बारेमा सिकेको कुरा तपाईंको हृदयमा पुग्नु पर्छ। यसको बारेमा यसरी सोच्नुहोस, जब तपाईंले आफ्नो जीवनको प्रेम (प्रेमी, प्रेमिका, पति/पत्नी) लाई भेट्नुभयो, त्यहाँ एक समय थियो जब तपाईंलाई उसको बारेमा धेरै थाहा थिएन। एक समय थियो जब तपाईंले यस व्यक्तिको बारेमा केही आधारभूत कुराहरू सिक्न थाल्नुभयो र त्यसपछि तपाईंले यसलाई अर्को कदम अगाडि बढाउनुभयो। तपाईंले सम्बन्ध सुरु गर्नुभयो। त्यसोभए तपाईंले यस विशेष व्यक्तिको बारेमा जान्न आउनुभएका सबै चीजहरू प्रेममा विकास भयो; यस व्यक्तिको बारेमा तपाईको ज्ञानले तपाईको हृदयमा जरा गाडेको थियो। परमेश्वरमा तपाईंको विश्वासको साथ पनि त्यस्तै हुन्छ। तपाईंले परमेश्‍वरको बारेमा के सिक्नुहुने कुरा तपाईंको टाउकोबाट तपाईंको हृदयमा सार्नु पर्छ।

तपाईंको प्रियजन जस्तै, परमेश्‍वर तपाईंसँग सम्बन्ध राख्न चाहनुहुन्छ। यहाँ बाइबलले के भन्छ,
“तर परमेश्‍वरले हाम्रा निम्‍ति उहाँको प्रेम यसैमा देखाउनुहुन्‍छ, कि हामी पापी छँदै ख्रीष्‍ट हाम्रा निम्‍ति मर्नुभयो।” [रोमी 5:8]

परमेश्वर भन्नुहुन्छ,
“किनकि सबैले पाप गरेका छन, र परमेश्‍वरको महिमासम्‍म पुग्‍नबाट चुकेका छन।” [रोमी 3:23]

“किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो।” [रोमी 6:23]

पापको भुक्तानी मृत्यु हो, र यसलाई प्राप्त गर्ने ठाउँ नरक हो। तर येशूले तपाईंको लागि क्रूसमा जे गर्नुभयो त्यसको कारणले, तपाईंले त्यो भुक्तानी प्राप्त गर्नुपर्दैन।
“हामी पापका लेखि मरेर धार्मिकताको लेखि जिऔं भनी उहाँले क्रूसमा आफ्‍नै शरीरमा हाम्रा पाप बोक्‍नुभयो। उहाँकै चोटहरूद्वारा तिमीहरू निको भयौ।” [१ पत्रुस 2:24]

येशू ख्रीष्ट तपाईंको लागि मर्नुभयो! आज, के तपाईं येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो व्यक्तिगत प्रभु र मुक्तिदाताको रूपमा विश्वास गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ? के तपाईं आफ्नो हृदयमा विश्वास गर्न तयार हुनुहुन्छ?

परमेश्वरलाई प्रार्थना गर्नुहोस, उहाँलाई तपाईंको पापबाट बचाउनको लागि अनुरोध गर्नुभएको होस, र उहाँको एकमात्र पुत्र, येशू ख्रीष्ट प्रभुमा आफ्नो पूर्ण भरोसा राख्नुहोस। उहाँलाई स्वीकार गर्नुहोस कि तपाईं पापी हुनुहुन्छ, तपाईंलाई उहाँको अनुग्रहको आवश्यकता छ।

यसकारण लेखिएको छ,
“तर जतिले उहाँलाई ग्रहण गरे र उहाँको नाउँमाथि विश्‍वास गरे, उहाँले तिनीहरूलाई परमेश्‍वरका सन्‍तान हुने अधिकार दिनुभयो।
तिनीहरू रगतद्वारा, शारीरिक इच्‍छाद्वारा, र कुनै मान्‍छेको इच्‍छाद्वारा होइन तर परमेश्‍वरबाट जन्‍मिएका हुन्‍छन।” [यूहन्ना 1:12-13]

येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “साँच्‍चै म तिमीलाई भन्‍दछु, कोही नयाँ गरी जन्‍मेन भने उसले परमेश्‍वरको राज्‍य देख्‍न सक्‍दैन।” [यूहन्ना 3:3]

सबैले जान्नै पर्ने सत्य कुराहरू :

 

 1. स्वर्ग छ र नरक वास्तविक छ।

 (यूहन्ना 14:14, प्रकाश 21:12-14, मत्ती 25:41, 2 थेस 1:9, प्रकाश 20:10)

 2. सबैजना या त स्वर्ग वा नरकमा जानेछन।

 (रोमी 6:23, व्यवस्था 32:3-5, यूहन्ना 3:16-21, मत्ती 7:13-14, मत्ती 7:21-23)

 3. दुबै ठाउँहरू अनन्तसम्म रहनेछन।

 (१ थेस. 4:17, यूहन्ना 3:36, यूहन्ना 5:24, प्रकाश 14:10-11, मत्ती 25:46)

 4. स्वर्ग जाने एउटा ग्यारेन्टी बाटो छ।

  (प्रेरित 16:16-21, प्रेरित 4:12, मर्कूस 1:14-15, 1 कोरिन्थी 15:1-4, एफिसी 1:13-14)

 5. स्वर्ग जाने बाटो येशू ख्रीष्ट मात्रै हुनुहुन्छ।

 (यूहन्ना 14:6, मत्ती 1:21, लूका 19:10, एफिसी 2:8-9, रोमी 1:16, यूहन्ना 8:24, यूहन्ना 11:25-26)

स्वर्ग र इमानदारिता

 

एकपटक एकजना ठुलो अधिकारी कैदीहरूलाई भेट्न गए।

उनले उनीहरूलाई उनीहरूको अपराधको बारेमा सोधे।

प्रायः सबै कैदीहरूले आफू निर्दोष भएको दाबी गरेका थिए। 

एक कैदीले न्यायाधीशलाई घुस लिएको आरोप लगाए भने अर्कोले अर्कैलाई आरोप लगाए।

तर ती मध्ये एक जवान कैदीले भन्यो, “हजुर, मैले यही दण्ड पाउनु पर्थ्याे। यसमा मेरो बाहेक अरू कसैको दोष छैन । म दोषी छु।”

त्यसपछि ती अधिकारीले कराएर भने, “त्यसोभए यी इमानदार मानिसहरूकाे बिचमा तिमी के गर्दैछाै? तिनीहरूको बिचबाट छिट्टै बाहिर आऊ?”

उनको इमानदारीताले उनलाई स्वतन्त्र बनायो। सम्पुर्ण इमानदारीता भनेको तुरुन्त सिद्धता हो, जुन मर्ने चोरले पनि प्राप्त गर्न सक्छ।

के तपाईं आफ्नाे गल्ती या पाप स्विकार गर्दै हुनुहुन्छ ? आज परमेश्वरले पनि मानिसहरूको इमानदारितालाई हेर्दै हुनुहुन्छ। जसले इमानदारिता साथ आफ्नाे पापी अवस्थालाई स्विकार गर्दछ, परमेश्वरले त्यसको पापलाई क्षमा गर्न तैयार हुनुहुन्छ। मानिस पापी छ, किनकि मानिसले मन, वचन र कर्मद्दारा पाप गर्दछ। तर पापले मानिसको हृदयलाई यति कठाेर बनाई दिएको छ कि आज मानिसले आफ्नाे पापी अवस्थालाई देख्न र स्विकार गर्न ईन्कार गर्दछ। मानिस पाप गरेर पापी भएको हाेईन, तर पहिल्यै पापी भएको कारणले पाप गर्दछ। यही पापकाे निम्ति येशू ख्रीष्ट सम्पुर्ण मानिस जातीकाे निम्ति कलभरीकाे क्रुसमा मारिनु भयाे, गाडिनु भयाे र तेस्रो दिनमा जीवित हुनुभयो।

यसकारण लेखिएको छ,

पत्रुसले तिनीहरूलाई भने, “पश्‍चात्ताप गर, र तिमीहरूका पाप-क्षमाको निम्‍ति येशू ख्रीष्‍टको नाउँमा तिमीहरू प्रत्‍येकले बप्‍तिस्‍मा लेऊ, र तिमीहरूले पवित्र आत्‍माको वरदान पाउनेछौ।”

[प्रेरित 2:38]

तिनीहरूलाई बाहिर ल्‍याएर उनले भने, “उद्धार पाउनलाई मैले के गर्नुपर्छ?”

अनि तिनीहरूले भने, “प्रभु येशू ख्रीष्‍टमा विश्‍वास गर्नुहोस, र तपाईंले उद्धार पाउनुहुनेछ– तपाईं र तपाईंका परिवारले।”

[प्रेरित 16:30-31]

“त अब किन पर्खनुहुन्‍छ? उठ्‌नुहोस, र बप्‍तिस्‍मा लिनुहोस, अनि उहाँको नाउँको पुकार गरेर आफ्‍ना पाप धुनुहोस।”

[प्रेरित 22:16]

Sources :

101 Bible Lessons by E.D. Chelladurai, Page No. 195, Originally published in English as 101 Bible Lessons in 2009 by Authentic Books.

First Hindi edition 2010, 5th Reprint 2018.

के त्यहाँ साँच्चै नरक छ ?

1. येशूले नरकमा विश्वास गर्नुभयो। (मत्ती २३:१५, ३३)

  * नयाँ नियममा “नरक” १२ पटक पाइन्छ।

  * १२ मध्ये ११ पटक येशूद्वारा बोलिएको थियो।

2. युहन्ना बप्तिष्मा दिनेवालाले नरकमा विश्वास गरे। (मत्ती ३:१२)

3. पावलले नरकमा विश्वास गरे। (२ थेसलोनिकी १:७-९)

4. युहन्नाले नरकमा विश्वास गरे। (प्रकाश २१.८)

5. तड्पिने स्थानमा धनी मानिसले नरकमा विश्वास गर्यो। (लूका १६:१९-३१)

6. भजन लेखकले नरकमा विश्वास गरे। (भजन ९:१७)

7. यशैयाले नरकमा विश्वास गरे। (यशैया १४:१५, ३०:३३)

8. भुतहरूले पनि नरकमा विश्वास गरे। (मत्ती ८:२९)

के त्यहाँ साँच्चै नरक छ? बाइबलीय जवाफ हो, “छ”!

यसकारण लेखिएको छ,

“तर राज्‍यका सन्‍तान बाहिरी अन्‍धकारमा फालिनेछन। त्‍यहाँ मानिसहरू रुनेछन्‌ र दाह्रा किट्‌नेछन।”

[मत्ती ८:१२]

“किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो।”

[रोमी‬ ‭६ः२३] 

स्वर्गमा काे प्रवेश गर्न सक्छ ?

 

एकपटक परमेश्वरको एक स्वर्गदूत जीवनको पुस्तक लिएर उभिएका थिए, जसमा स्वर्गमा प्रवेश गर्नेहरूको नाम लेखिएको थियोे।

त्यहाँ एकजना मानिस पनि थिए, जसको नाम त्यो पुस्तकमा लेखिएको थिएन। याे कुरामा भने उनी सहमत थिएनन, किनकि उनले संसारमा राम्रो जीवन बिताएका थिए भनेर उनले विश्वास गर्थे।

अन्तमा उनले स्वर्गदूतलाई सोधे, “के त्यो पुस्तकमा पावलको नाम छ?”

स्वर्गदूतले भने, “छ।”

त्यसपछि त्यो मानिसले जवाफ दियो, “पावलले भनेका थिए कि ‘म पापीहरूमा सबैभन्‍दा मुख्‍य हुँ’, त्यसोभए तपाईंले त्यहाँ उनको नाम कसरी लेख्नुभयो?”

तब स्वर्गदूतले जवाफ दिए, “हो, यो सत्य हो कि पावल पापीहरूमा सबैभन्‍दा मुख्‍य थिए, तर उनी पापी हो भनेर स्वीकार गर्नमा इमानदार थिए। तर तिमीले पृथ्वीमा कहिल्यै ‘म पापी हुँ’ भनेर स्वीकार गरेनौं, र यहाँ पनि तिमीले स्वीकार गरिरहेका छैनाैँ।”

* स्वर्ग असल मान्छेले भरिदैन, तर इमानदार मान्छेले भरिएको हुन्छ!
* असल मानिसहरू स्वर्ग जाँदैनन, तर क्षमा गरिएका मानिसहरू मात्रै  स्वर्ग जानेछन!

यसकारण लेखिएको छ,
“किनकि यदि तिमीले येशूलाई प्रभु हो भनी आफ्‍नो मुखले स्‍वीकार गर्‍यौ, र परमेश्‍वरले उहाँलाई मरेकाहरूबाट जीवित पार्नुभयो भनी आफ्‍नो हृदयमा विश्‍वास गर्‍यौ भने तिम्रो उद्धार हुनेछ।”
[रोमी 10:9]

“यदि हामीमा पाप छैन भनी हामी भन्‍छौं भनेता हामीले आफैलाई धोका दिन्‍छौं, र हामीमा सत्‍य हुँदैन।
यदि हामीले आफ्‍ना पापहरू स्‍वीकार गर्‍यौं भने उहाँले हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्‍छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्‍छ, किनकि उहाँ विश्‍वासयोग्‍य र धर्मी हुनुहुन्‍छ।”
[१ यूहन्ना 1:8-9]

“ख्रीष्‍ट येशूमा भएको विश्‍वास र प्रेमको साथ मेरो निम्‍ति हाम्रा प्रभुको अनुग्रह प्रशस्‍त मात्रामा उर्लिआयो।
यो वचन हरप्रकारले ग्रहणयोग्‍य छ, कि पापीहरूलाई उद्धार गर्न येशू ख्रीष्‍ट संसारमा आउनुभयो, र पापीहरूमा म सबैभन्‍दा मुख्‍य हुँ।
तर यसकारण मैले कृपा पाएँ, कि पापीहरूमा सबैभन्‍दा मुख्‍य भएर पनि मद्वारा येशू ख्रीष्‍टले आफ्‍नो असीम धैर्य प्रकट गर्न सकून्, ताकि उहाँमाथि विश्‍वास गरेर अनन्‍त जीवन पाउनेहरूका लागि म एउटा उदाहरण बन्‍न सकूँ।”
[१ तिमोथी 1:14-16]

Sources :
101 Bible Lessons by E.D. Chelladurai, Page No. 294, Originally published in English as 101 Bible Lessons in 2009 by Authentic Books.
First Hindi edition 2010, 5th Reprint 2018.

नरककाे सत्यता : धनी मानिस र लाजरस

 

एक जना धनी मानिस थियो, जो बहुमूल्‍य वस्‍त्र र मिहीन मलमल लगाएर दिनहुँ मोजमज्‍जामा बस्‍तथ्‍यो।

उसको ढोकामा लाजरस नाउँको एक जना गरीब मानिसलाई ल्‍याएर राखिदिन्‍थे। त्‍यो घावैघाउले भरिएको थियो।

त्‍यस धनी मानिसको टेबिलबाट झरेका टुक्राटाक्री खाएर लाजरसले आफ्‍नो पेट भर्ने इच्‍छा गर्थ्‍यो। कुकुरहरूले पनि आएर त्‍यसका घाउहरू चाट्थे।

त्‍यो गरीब मानिस मर्‍यो, र स्‍वर्गदूतहरूले त्‍यसलाई लगेर अब्राहामको साथमा राखे। त्‍यो धनी मानिस पनि मर्‍यो र गाडियो।

नरकमा कठोर कष्‍ट भोगिरहेको बेला उसले नजर उठाएर हेर्‍यो र टाढ़ामा अब्राहाम र उनको साथमा लाजरसलाई देख्‍यो।

अनि उसले कराएर भन्‍यो, “हे पिता अब्राहाम, ममाथि दया गरेर लाजरसलाई पठाइदिनुहोस, र त्‍यसले आफ्‍नो औँलाको टुप्‍पा पानीमा चोपेर मेरो जिब्रोलाई शीतल पारिदेओस, किनकि म यस ज्‍वालामा भयङ्कर वेदना पाइरहेछु।”

तर अब्राहामले भने, “छोरो, याद गर, तैंले आफ्‍नो जीवनकालमा असलअसल कुराहरू भोग गरिस, र त्‍यसै गरी लाजरसले दु:खैदु:ख भोग्‍यो। त्‍यो अब यहाँ आराममा छ, र तँचाहिँ कष्‍टमा छस।

यी सबै कुराबाहेक यहाँबाट तँकहाँ पारि जान खोज्‍नेहरू जान नसकून र त्‍यहाँबाट यहाँ हामीकहाँ वारि आउन पनि नसकून भनेर हामीहरू र तिमीहरूका बीचमा एउटा अति गहिरो धाँदो छ।”

उसले भन्‍यो, “पिता, यसैकारण म तपाईंलाई बिन्‍ती गर्दछु, तपाईंले त्‍यसलाई मेरा बाबुको घरमा पठाइदिनुहोस, किनभने मेरा पाँच भाइ छन, र त्‍यसले तिनीहरूलाई चेताउनी देओस, नत्रता तिनीहरू पनि यस कष्‍टको ठाउँमा आउलान।”

तर अब्राहामले भने, “तिनीहरूका साथमा मोशा र अगमवक्ताहरूका पुस्‍तक छन। तिनीहरूले ती सुनून।”

तर उसले भन्‍यो, “होइन, पिता अब्राहाम, मरेकाबाट कोही एक जना तिनीहरूकहाँ गयो भनेता तिनीहरूले पश्‍चात्ताप गर्नेछन।”

उनले उसलाई भने, “मोशा र अगमवक्ताहरूका कुरा तिनीहरूले सुन्‍दैनन भने, मृतकहरूबाट कोही जीवित भए पनि तिनीहरूले विश्‍वास गर्नेछैनन।”

[लूका 16:19-31]

* नरक कति सत्य र वास्तविक छ भनेर बुझाउन येशू ख्रीष्टले आफ्ना चेलाहरूलाई याे सत्य घटना भन्नुभएको थियोे। 

नरकमा गएपछि के-के हुनेछ ?

 

नरकमा...

 1. प्रार्थनाविहीन मानिसहरूले हरेक दिन प्रार्थना गर्नेछन।

 2. पश्चात्ताप नगर्ने मानिसहरूले दिनहुँ पश्चात्ताप गर्नेछन।

 3. धनी मानिसहरूले एक थाेपा पानी पनि किन्न सक्नेछैनन।

 4. घमण्डी र जिद्दी मानिसहरूले आफूलाई दिनहुँ नम्र पार्नेछन।

 5. जोकरहरू र कमेडियनहरू धेरै गम्भीर हुनेछन।

 6. परमेश्वरको वचनलाई अस्वीकार गर्नेहरू वचनको उत्कट खोजी गर्नेछन।

 7. उपवास बस्न मन नलाग्नेले हरेक दिन उपवास बस्नेछन।

 8. सांसारिक र छाेटाे कपडा लगाउनेहरू दिनहुँ पूर्ण रूपमा नग्न हुनेछन।

 9. मालिक र नोकर, मालकिन र दासी, धनी र गरीब, वृद्ध र जवान, शिक्षित र अशिक्षित सबै बराबर हुनेछन।

 10. पृथ्वीमा रहँदा परमेश्वरकाे आज्ञापालन गर्न अस्वीकार गर्नेहरूले नरकमा आज्ञापालन गर्ने मन गर्नेछन।

 11. पृथ्वीमा भएका सबै शत्रुहरू नरकमा छिमेकी बन्नेछन।

 12. धुम्रपान गर्नेहरूलाई नरककाे धुवाँले धेरै दिक्क बनाउनेछ।

 13. पृथ्वीका सबै नास्तिकहरू आस्तिक बन्नेछन।

मसँग धेरै समय छ भनी मृत्युलाई नपर्खनुहाेस। तपाईं अझैसम्म नरकमा पुग्नुभएको छैन।

तपाईंले परमेश्वरसँगकाे सम्बन्धलाई अहिले नै ठिक बनाउनुहाेस, किनकि तपाईं अझैसम्म पृथ्वीमा नै हुनुहुन्छ।

चाँडै नै आफ्नाे पापलाई स्विकार गरेर येशू ख्रीष्टलाई प्रभु र उद्दारकर्ताकाे रूपमा स्वीकार गर्नुहोस। किनकि भाेली कहिल्यै आउनेछैन।

 येशू ख्रीष्ट चाँडै फर्केर आउँदै हुनुहुन्छ !

शैतानकाे गोप्य महासभा !

 

सुनसान जंगलको बाटो जाँदै थिए। अचानक अनौठो किसिमको हो-हल्ला सुनें। केको हल्ला हो हेर्नुपर्यो भन्ने मनसायले म त्यहीँ आवाजलाई पछ्याउँदै आफ्नो पाइला लम्काए। अलिकति अघि बढेपछि म झस्किए, किनकि मैले अचम्मको कुरा देखे, त्यहाँ त शैतान र उसको सेनाहरुको गोप्य महासभा पो चल्दै रहेछ। अरु के-के हुँदाे रहेछ भनेर लुकेर नियाली बसें, त्यो महासभाको प्रमुख चाहिँ स्वयं शैतान रहेछ। अनि लाखौं घिनलाग्दा भुतात्माले घेरिएर बसेको शैतान अलिक निराश देखिन्थ्याे। महासभामा विभिन्न घिनलाग्दा फोहोरी रीस उठ्दा आत्माहरु उपस्थित थिए। झुटको आत्मा, ब्यभिचारको आत्मा, हत्यारा आत्मा, चोरीको आत्मा, निराशाको आत्मा, रोग बिराम फैलाउने आत्मा, आदि इत्यादि। महासभामा छलफल सुरु हुनभन्दा पहिला सानातिना भुतात्माहरुद्वारा शैतानको जयजयकार गरियो, “महाराज.. शैतानको जय...!”

शैतानले गर्जदैँ भन्यो, “समय अल्प छ, अन्त्य आइसक्यो, हाम्रो बिनाश निश्चित छ, तर हामीले धेरैलाई फसाउनु छ। त्यसैले तिमीहरूको केहि समस्या या सुझाव छ भने भन?”

त्यसै बिच एउटा मरन्च्यासे भुतात्मा रुनखोज्दै बोल्यो, “महाराज बिस्वासीहरु फसाउन एकदमै गार्‍हो भैरहेको छ। किनकि मण्डलीमा पहिला जस्तो सिधै आक्रमण गर्न गार्‍हो छ। ठुला- ठुला प्रचारकहरु जन्मिएका छन, तिनीहरूले प्रचार गर्दा त हाम्रो केहि लागेन, सतावटमा र जेलमा पर्दा पनि येशूबाट अलग हुँदैनन तर झन येशूको महिमा गर्दै आनन्द मनाउछन...।”

त्यसैमा अर्कोले थप्यो, “महाराज तिनीहरुलाई सिधै झुट बोल्नको निम्ति फसाउन गार्‍हो भयो। किनकि तिनीहरूले बाइबल धेरै पढ्न थालेका छन, अनि हामीलाई येशूको नाउँमा झुटको आत्मा दुर होइजा भन्दै भगाउँछन। के गर्ने होला अब, प्रार्थना गर्न पनि रोक्न सक्दैनौं। मण्डली जान पनि तिनीहरु जाेशिलाे भएका छन। मण्डली जान पनि रोक्न सकिन्न, बाइबल पनि जागर लगाएर पढ्न थालेका छन। महाराज हाम्रो त केहि नलाग्ने भयो।”

शैतान भुतात्माहरुको कुरा सुनेर एकछिन घोरिएर सोच्यो, अनि फेरि बोल्यो, “तिमीहरू किन चिन्ता गर्छौं? अहिलेसम्म त संसार मेरै हो, र म यो संसारको ईश्वर हुँ। तिमीहरूले आत्तिनु पर्ने कुनै कुरा छैन, बरु ध्यान दिएर मेरो 'युक्ति' सुन।”

“अब ख्रीष्टियनहरुलाई कसरी फसाएर येशूदेखि टाढा पार्नुपर्ने हो। त्यो कुरा म तिमीहरूलाई सिकाउँछु।” शैतानले त्यसोभन्दा न्याउरो अनुहार पारेर बसेका भुतात्माहरु पनि ठाडो नजरले मन्द मुस्कान र त्यो घिनलाग्दो अनुहारमा देखाए।

शैतानले सबैको ध्यान आफुतिर केन्द्रित गर्दै भन्यो, “हेर, अब तिमीहरूले ख्रीष्टियनहरुलाई मण्डली जान पनि नरोक्नु, प्रार्थना गर्न पनि नरोक, बाइबल पढ्न पनि नरोक, रोग बिरामले पनि नसताओ, सतावटमा पनि नपार तर यसो गर...

तिमीहरू पनि मण्डली भित्रै प्रवेश गर, जब प्रचारकले वचन प्रचार गर्न सुरु गर्छन, अरुलाई चाहिँ निन्द्रामा पार। आमा तथा दिदिबहिनीहरुलाई गफमा भुलाओ, त्यो देखेर प्रचारक निराश हुनेछ। अनि कसैले वचन बुझ्ने छैन र परमेश्वरको आज्ञा उलंघन गर्न सुरु हुनेछ, र त्यहीँबाट सबै सर्वनाशको सुरुवात हुनेछ। जब वचन नबुझेपछि मण्डलीमा कुरौटे आत्माले काम गर्नु अनि विशेष गरि महिलाहरुले एकले अर्काको विरुद्धमा खिल्ली उडाउदै परमेश्वरको आराधना बिटुलो पार्नेछ।

अगुवाहरुमा पनि प्रचुर मात्रामा घमण्ड हालिदेओ, ताकी तँ जान्ने कि म जान्ने भन्दै झगडा गरुन। बाइबल कलेज पढेको ज्ञानिहरुलाई झन बढि ज्ञानको घमण्ड हालिदेउ, ताकी तिनीहरुले अगुवाहरुको अनादर गर्दै मण्डली फुटाओस।

सुन्दर जवान-जवानीहरुमा रुपको, कलाको घमण्ड हालिदेओ, ताकि तिनीहरु येशूको भन्दा आफ्नो महिमा गरुन, र अन्त्यमा ब्यभिचारमा फसाओ। यसरी सबैको बचन सुन्नबाट ध्यान भंग गरेपछि तिनीहरुले परमेश्वरको सत्यता बुझ्ने छैनन, र मण्डलीमा झुटा शिक्षाको साथमा हामी राज गर्नेछौं।

अनि तिनीहरु मण्डली त जान्छन, बाइबल पनि पढ्छन, तर मन-मुटाबको साथमा एक अर्काको कुरा काटुन, अनि तिनिहरू घमण्डले फुलिन भेला हुनेछन।”

शैतानले त्यसो भनिसकेपछि सबै भुतात्माहरु खुशीले चिच्याउदै र शैतानको फेरि जयजयकार गरे। तिनिहरू शैतानको त्यो युक्ति शिराेपर गर्दै बिस्वासीहरुलाई फसाउन निस्किए...

ओहो... !

शैतानको कस्तो खतरनाक युक्ति...

कतै तपाईले सेवकाई गर्ने मण्डलीमा शैतानको युक्ति त प्रवेश गरिसकेको छैन?

कतै मण्डलीका आमा तथा दिदिबहिनीहरुमा ती कुरौटे आत्माले आक्रमण गरिसकेको त छैन?

कतै जवानहरुमा मन-मुटाब पो सुरु भै सकेको छन कि? 

अगुवाहरुमा घमण्डको नमुना देखा परिसकेको छन कि?

विश्वासीहरु बिच दुश्मनी, झगडा, ईर्ष्या, बदख्वाई र देखासिकीको आत्माले राज गरिसकेको पो छ कि?

बाइबलीय वचन लिएर विवाद भैरहेको छ कि? 

मण्डलीमा फुट हाल्ने आत्माले काम गरिसकेको पो छ कि? 

कतै तपाईलाई नै शैतानले ब्यस्त बनाइरहेको त छैन?

होस पुर्याउनुहोस... पक्कै पनि शैतानले तिब्ररूपमा हामीलाई फसाउन विभिन्न जाल रचिरहेको छ। माथिको एउटा दृष्टान्त कथा भएता पनि त्यसमा वास्तविकता लुकेको छ। अनि यसले हामीलाई सजग वा चनाखो रहन सिकाउँदछ। निक्कै पटक हामीले थाहा नै नपाई शैतानको पासोमा परिसकेका हुन्छौं। घमण्डले, अज्ञानताले, हामी भित्र शैतानले बास गरिसकेको हुन्छ। त्यसैले आजैबाट शैतानको युक्तिहरुलाई इन्कार गर्दै, सचेत र जागा हुँदै... उहाँको सेवामा व्यस्त हौँ।

म किन येशुको बारेमा यति धेरै पोस्ट गर्छु ?

 

चार कारणहरू :

1. स्वर्ग र नरक सत्य छन।

2. मेरो साथीहरूको सूचीमा रहेका सबैजना कुनै दिन ती दुई ठाउँहरू मध्ये एकमा जाँदैछन र अनन्तसम्म त्यहाँ बस्नेछन।

3. स्वर्ग जाने बाटो येशू मात्रै हुनुहुन्छ! (यूहन्ना 14:6)

4. म मेरा सबै साथीहरूलाई प्रेम गर्दछु र म तिनीहरूलाई नरकमा गएको हेर्न चाहन्न!

यसकारण लेखिएको छ,

येशूले तिनलाई भन्‍नुभयो, “बाटो, सत्‍य र जीवन म नै हुँ। मद्वारा बाहेक कोही पनि पिताकहाँ आउन सक्‍दैन।”

[यूहन्ना 14:6]

“अरू कसैमा मुक्ति छैन, किनकि हामीले मुक्ति पाउनलाई स्‍वर्गमुनि मानिसहरूमा अर्को कुनै नाउँ दिइएको छैन।”

[प्रेरित 4:12]

“कि स्‍वर्गमा, पृथ्‍वीमाथि र पृथ्‍वीमुनि भएको हरेक प्राणीले  येशूको नाउँमा घुँड़ा टेक्‍नुपर्छ,

र हरेक जिब्रोले परमेश्‍वर पिताका महिमाको निम्‍ति  येशू ख्रीष्‍टलाई प्रभु भनी स्‍वीकार गर्नुपर्छ।”

[फिलिप्पी 2:10-11]

शैतानकाे खुला पत्र

 

“आज म तिम्रो छोराछोरीलाई भेट्न निस्केको थिएँ। उनीहरुको परिवर्तन देखेर म अति नै प्रसन्न भएको छु।

उनीहरुले आफ्नो डेरा सदोम गमोरा भित्रै सारेका रहेछन, अनि त्यहाँका मानिसहरु झैं जिउन सिकिसकेका रहेछन।

उनीहरु सण्डे स्कुल पढ्न, प्रार्थना गर्न, वचन सिक्न थालेदेखी नै मेरो ध्यान उनिहरु प्रति खिचिएको थियो।

म उनीहरुलाई बिगार्न त्यही समयतिर नै योजना बुनिसकेको थिए, तर यत्ती वर्षको अथक परिश्रम नै उनीहरुलाई यो अवस्थामा ल्याउन सकेको प्रती मलाई निकै गर्व भैरहेको छ।

शुरुमा उनीहरुको हृदयबाट परमप्रभु प्रतीको डर हटाउन मलाई निकै गार्हो परेको थियो, तर तिमिहरुबाट पनि मैले निकै सहायता पाएँ, तिमीहरुले प्रभुको सेवामा नित्य डोर्याएको भए, प्रार्थनाको जीवन जिएको भए, पारिवारिक सेवा गरेको भए, आफ्नै काममा ब्यस्त रहेर उनिहरुलाई स्वतन्त्र नछोदिएको भए, म उनिहरु नजिक जान कहाँ सक्थे होला र!

जे होस, मैले सजिलै उनिहरुलाई बिस्तारै सबै कुराहरु सिकाउन पाएँ, अब त उनिहरु ड्रग्स पनि लिन थालेका छन। हाम्रो भेटमा हामिहरु सँगै बसेर पियौ पनि!

उनिहरुलाई व्याभिचार केही होइन भनेर सजिलै स्वीकार गर्ने बनाउन निकै गाह्रो परेको थियो तर अब ता उनिहरुको मोबाइल, कम्प्युटर र ग्याजेट यिनै तथाकथित घिनलाग्दा कुराहरुले भरिएको छ।

रहनसहन, फेसन, रङ्गमन्च र रितिरिवाजको कुरामा उनीहरुको प्रगती उल्लेखनीय छ।

उनीहरुले परमेश्वरको नाम बिर्सेका छन। स्वर्ग र नर्कको कुरालाई पत्याउदैनन, बरु उनीहरुको मस्तिष्कमा बिज्ञान भरिएको छ।

अब तिमिले आफ्ना छोराछोरीको आत्माको कुनै फिक्री छोदिदिए हुन्छ, किनकी मेरो हातबाट छुट्टाउने तिम्रो सामर्थ्य छैन। उनीहरु अब मेरा सम्पत्ति हुन। उनीहरुको आत्माको अनन्त मोल तय भैसकेको छ।

मैले उनीहरुलाई निकै दु:ख सहित परमेश्वरको हातबाट खोसेको छु। यदि प्रभु येशुले हस्तक्षेप गर्नुभएन भने अहिल्यै म उनीहरुलाई अन्धकारमा निलिदिनेछु।”

आज्ञा सहित,

शैतान

यसकारण लेखिएको छ,

“सचेत रहो, जागा रहो; किनकि तिमीहरूको विरोधी शैतान गर्जने सिंहझैं कसलाई निलूँ भनी खोज्दै चारैतिर घुमिहिँड़्छ।” [१पत्रु. ५:८] KJV

“तिमीहरू आफ्ना बाबु शैतानबाटका हौ, र आफ्नै बाबुका कुइच्छाहरू पूरा गर्न चाहन्छौ। त्यो शुरुदेखि नै हत्यारा थियो, र सत्यमा रहेन; किनकि त्यसमा सत्य छँदैछैन। जब त्यसले झूट बोल्छ, तब त्यो आफ्नैतर्फबाट बोल्छ; किनकि त्यो झूट हो, र झूटको बाबु हो।” [यूहन्ना ८:४४] KJV

नरक किन यति भयानक छ ?

 

पहिलो, यो शैतान र त्यसका दुतहरूको लागि सृष्टि गरिएको हो।

दोस्रो, किनभने मानिसहरूले यो बुझ्दैनन कि नरक परमेश्वरको अनुपस्थिति हो।

1. नरकमा कुनै हावा छैन... किनकि परमेश्वर जीवनको सास हुनुहुन्छ।

2. नरकमा शान्ति छैन... किनकि परमेश्वर शान्तिका राजकुमार हुनुहुन्छ।

3. नरकमा कुनै आराम छैन... किनभने परमेश्वर सान्त्वनाकर्ता हुनुहुन्छ।

4. नरकमा कुनै प्रेम छैन... किनकि परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।

5. नरक अन्धकार हो... किनभने परमेश्वर ज्योति हुनुहुन्छ।

तपाईं त्यहाँ जानु पर्दैन!

तर यसबाट बच्ने एउटा मात्र उपाय छ, र त्यो हो येशू ख्रीष्टको नाममा विश्वासद्दारा मुक्ति मार्फत।

परमेश्वरले तपाईंलाई येशूको नाममा आशिष दिनुभएको हाेस।

यसकारण लेखिएको छ,

“तर परमेश्‍वरले हाम्रा निम्‍ति उहाँको प्रेम यसैमा देखाउनुहुन्‍छ, कि हामी पापी छँदै ख्रीष्‍ट हाम्रा निम्‍ति मर्नुभयो।

यसकारण उहाँको रगतद्वारा धर्मी ठहरिएका हुनाले झन बढ़ी हामी परमेश्‍वरको क्रोधबाट उहाँद्वारा बचाइनेछौं।” [रोमी 5:8-9]

“विश्‍वास गर्ने र बप्‍तिस्‍मा लिनेले उद्धार पाउनेछ, तर विश्‍वास नगर्ने दोषी ठहरिनेछ।” [मर्कुस 16:16]

शैतानद्दारा आयोजित बैठक !

 

शैतानले उसको दूतलाई सोध्यो, “हामी कसरी हाम्रो राज्यमा धेरैभन्दा धेरै आत्मा प्राप्त गर्न सक्छौं?”

एउटा दुष्ट आत्माले भन्यो, “म पृथ्वीमा जान्छु र त्यहाँ परमेश्वर छैनन भनेर मानिसहरूलाई बताउनेछु।”

“के याे भन्दा अरू कुनै राम्रो योजना?” शैतानले सोध्यो।

दोस्रो दुष्ट आत्माले भन्यो, “म पृथ्वीमा गएर मानिसहरूलाई भन्नेछु कि परमेश्वर हुनुहुन्छ, र उहाँले येशूलाई बलिदान हुन पठाउनुभयो, तर येशू कहिल्यै पुनरुत्थान हुनुभएन।”

केही सन्तुष्ट भएर शैतानले फेरि सोध्याे, “के याे भन्दा अझै राम्रो योजना छ?”

एक अन्तिम दुष्ट आत्माले भन्यो, “मसँग एउटा राम्रो योजना छ।  म संसारका मानिसहरूकाे मनमा याे विचार राखिदिनेछु कि येशू संसारकाे पापीहरूका लागि मर्नुभयो, र मृत्युबाट बौरेर उठ्नुभयो। तर यसमा विश्वास गर्न अझ धेरै समय बाँकी छ।”

शैतानलाई यो योजना निकै राम्रो लाग्यो र कराउँदै ती आफ्ना दुतहरूलाई आदेश दिँदै भन्यो, “तिमीहरू सबै जाओ। समय बर्बाद नगरी यस कुरालाई पृथ्वीका सबै मानिसहरूलाई बताईदेओ, ताकि हामीले हाम्रो राज्यकाे निम्ति धेरै आत्माहरू प्राप्त गर्न सकौं।”

* के आज शैतानले यसरी नै अलगअलग विचारहरू संसारमा फैलाएर मानिसहरूलाई आफ्नाे कब्जामा पारेको छैन र?

तपाईंकाे हरेक विश्वास र विचारहरू प्रति हाेशियार हुनुहाेस, किनकि मानिसको सबै विचार र विश्वास फाइदाजनक छैनन, तर ती कतैबाट प्रायोजित र नियन्त्रित हुनसक्छन।

यसकारण लेखिएको छ,

“हामी जान्‍दछौं, हामी परमेश्‍वरका हौं, र सारा संसार त्‍यस दुष्‍टको अधीनमा परेको छ।” [१ यूहन्ना 5:19]

“तिनीहरूका विषयमा भनौं भने ख्रीष्‍ट, जो परमेश्‍वरको रूप हुनुहुन्‍छ, उहाँको महिमाको सुसमाचार तिनीहरूले नदेखून भनेर यस संसारको देवले अविश्‍वासीहरूको समझलाई अन्‍धो तुल्‍याइदिएको छ।” [२ कोरिन्थी 4:4]

किनभने उहाँ भन्‍नुहुन्‍छ, “ग्रहणयोग्‍य समयमा मैले तिम्रो पुकारा सुनें, र मुक्तिको दिनमा मैले तिमीलाई सहायता गरें।”  हेर, ग्रहणयोग्‍य समय अहिले हो, मुक्तिको दिन अहिले हो। [२ कोरिन्थी 6:2]

“ताकि शैतानले हामीलाई फसाउन नपाओस, किनकि त्‍यसका युक्तिहरूका विषयमा हामी अजान छैनौं।” [२ कोरिन्थी 2:11]

नरक बारे 17 तथ्यहरू !

 

 1. दु:खको शहर र जहाँ कुनै शान्ति छैन।

 2. शारीरिक सुन्दरता बेकार हुने ठाउँ हाे।

 3. कुनै आशा नभएको शहर हाे।

 4. दया नगर्ने शहर हाे।

 5. धेरै मद्दत चाहिने ठाउँ हाे, तर त्यहाँ काेही मद्दत गर्नेवाला छैन।

 6. त्याे शहर जहाँ कोही हाँस्दैन।

 7. त्यो ठाउँ जहाँ कुनै आदर हुँदैन, तर केबल पछुतो मात्रै हुनेछ।

 8. आफ्नो संविधान परिवर्तन नगर्ने शहर हाे।

 9. त्यो ठाउँ जहाँ प्रवेशद्वार मात्र छ, तर बाहिर निस्कने ठाउँ छैन।

 10. पानीको एक थोपा नभएको ठाउँ हाे।

 11. त्याे ठाउँ जहाँ अब कसैले पाप गर्दैन।

 12. त्याे शहर जहाँ कुनै पात्रो, नयाँ वर्ष र बिदा छैन।

 13. त्याे रोक्न नसकिने रूवाई र दाँत किट्ने शहर हाे।

 14. भ्रमको ठाउँ हाे।

 15. दोस्रो मौकाको नभएको शहर हाे।

 16. त्यो ठाउँ जहाँ काेही धनाढ्य र धनी कहिल्यै हुनेछैनन।

 17. त्यो ठाउँ/शहर जहाँ प्रेम कहिल्यै अस्तित्वमा हुनेछैन।

* यी सबैबाट बच्नको लागि, आफ्नाे पापहरूदेखि पश्चात्ताप गर्नुहोस, पवित्र जीवन बिताउनुहोस र येशू ख्रीष्टमा नयाँ जीवनमा परिवर्तन हुनुहोस !

10 आत्मिक सिद्धान्तहरू

 

1. यदि परमेश्वर कुनै कुराको विरुद्धमा हुनुहुन्छ भने, म पनि त्यसको विरुद्धमा छु।

2. हरेक पापको उत्पत्ति हाम्रो हृदयमा हुन्छ।

3. हृदयलाई अशुद्ध गरिसकेपछि सफा गर्नुभन्दा हृदयलाई सधै सफा राख्न सजिलो हुन्छ।

4. हामी शारीरिक भोकमा लिप्त भएर शारीरिक भोकसँग लड्न सक्दैनौं।

5. सानातिना सम्झौताले ठूलो विपत्ति निम्त्याउँछ।

6. प्रभुलाई प्रेम नगर्नेहरूले हामीलाई प्रभुको सेवा गर्न मद्दत गर्दैनन।

7. हाम्रो पापी बानीले हामीलाई पछ्याउनेहरूलाई हानि पुर्‍याउँछ।

8. शारीरिक प्रलोभनलाई शारीरिक हतियारहरूले लड्न सम्भव छैन।

9. प्रलोभनमा पर्दा हामीले छनौट गर्ने हाम्रो स्वतन्त्रता गुमाउँछौं। हाम्रा परिणामहरू अपरिहार्य छन, र अकल्पनीय छन, र परमेश्वरमा निर्भर छन।

10. परमेश्वरले दोषसँग निन्दालाई सन्तुलनमा राख्नुहुन्छ। आफ्नो कार्यको लागि दोष स्वीकार गर्नुहोस, र परमेश्वरले निन्दा हटाउनुहुनेछ।

येशू ख्रीष्टकाे क्रुसकाे मृत्युद्वारा 10 दिव्य विनिमय

 

1. येशूले हाम्रो गरिबी सहनुभयो... ताकि हामी उहाँको प्रशस्ततामा भाग लिन सकौं।

2. येशूले हाम्रो लाज बोक्नुभयो... ताकि हामी उहाँको महिमामा सहभागी हुन सक्छौं।

3. येशूलाई दण्ड दिइयो... ताकि हाम्रा पापहरू क्षमा हुन सकून।

4. येशूलाई काेर्राले हानेर घाइते बनाईयाे... ताकि हामी निको हुन सक्छौं।

5. हाम्रो पापपूर्णताले येशूलाई पापी बनाइयो... ताकि हामी उहाँको धार्मिकताद्वारा धर्मी बन्न सकौं।

6. येशूले हाम्रो श्राप बाेक्नुभयाे... ताकि हामी उहाँको आशीर्वाद बाँड्न सक्छौं।

7. येशूले हाम्रो अस्वीकार सहनुभयो... ताकि हामीले पितासँग उहाँको स्वीकृति पाउन सक्छौं।

8. येशू हाम्रो हाम्रो सट्टामा मर्नुभयो... ताकि हामीले अनन्त जीवन प्राप्त गर्न सकाैँ।

9. येशूमा हाम्रो पुरानो मनुष्यत्व मारिएको थियो... ताकि नयाँ मनुष्यत्वमा हामी बढ्न सकाैँ।

10. येशू काटिनु भयाे... ताकि हामी पितासँग जाेडिन सकाैँ।

* परमेश्वरले हामीलाई बनाउनुभयो, पापले हामीलाई कुरूप पार्याे, येशूले हामीलाई परिवर्तन गर्नुभयो!

यसकारण लेखिएको छ,

“किनकि हामी उहाँमा परमेश्‍वरको धार्मिकता बन्‍न सकौं भनेर पाप नचिन्‍नुहुनेलाई परमेश्‍वरले हाम्रा खातिर पाप बनाउनुभयो।”

[२ कोरिन्थी 5:21]

येशूले आफ्नो पुनरुत्थानपछि सुती कपडा किन पट्याएर राख्नुभयो ?

 

यूहन्ना 20:7 मा लेखिएको छ,

“उहाँको शिरमा बाँधिएको रूमालचाहिँ मलमलका कपड़ाहरूसँग थिएन, तर अलग्‍गै एक ठाउँमा पट्याएर राखिएको थियो।”

यूहन्नाको सुसमाचार (२०:७) ले हामीलाई बताउँछ कि येशूको अनुहारमा राखिएको रुमाललाई चिहानको लुगाजस्तै फ्याँकिएको थिएन। बाइबलले हामीलाई बताउनको लागि पूरै पद लिन्छ कि रुमाललाई राम्ररी पट्याएर राखिएको थियो, र चिहानको लुगाबाट अलग राखिएको थियो।

आइतवार बिहान सबेरै, अँध्यारो भएको बेला, मरियम मग्दालिनी चिहानमा आइन र प्रवेशद्वारबाट ढुङ्गा हटाइएको भेट्टाइन। उनले दौडेर सिमोन पत्रुस र अर्को चेलालाई भेट्टाइन, जसलाई येशूले माया गर्नुहुन्थ्यो। उनले भनिन, 'तिनीहरूले प्रभुको शरीरलाई चिहानबाट बाहिर निकालेका छन, र उहाँलाई कहाँ राखेको छ मलाई थाहा छैन!'

पत्रुस र अर्को चेला हेर्न चिहानतिर दौडे। अर्का चेलाले पत्रुसलाई उछिन्यो र पहिले त्यहाँ पुग्यो। तिनले निहुरिएर भित्र हेरे र सुतीको कपडा त्यहाँ परेको देखे, तर भित्र पसेनन।

त्यसपछि सिमोन पत्रुस आए र भित्र गए। उनले त्यहाँ सुती कपडाहरू पनि देखे, जबकि येशूको टाउको छोपेको कपडा पट्याएर छेउमा राखिएको थियो।

 के यो साँच्चै महत्त्वपूर्ण छ ? अवश्य छ !

पट्याएरकाे रुमालको महत्त्व बुझ्नको लागि, तपाईंले त्यस समयको हिब्रू परम्पराको बारेमा थोरै बुझ्नुपर्छ। पट्याएको रुमाल, मालिक र सेवकसँग सम्बन्धित थियो, र प्रत्येक यहूदी बालबालिकाहरूलाई समेत यो परम्परा थाहा थियो।

जब नोकरले मालिकको लागि डिनर टेबल राख्यो, उसले पक्का गर्यो कि मालिकले चाहेको जस्तै हो।

टेबल राम्ररी सुसज्जित थियो, र त्यसपछि नोकरले मालिकले खाना नखाएसम्म, केवल नजरबाट टाढा पर्खने थियो, र मालिकले समाप्त नभएसम्म नोकरले त्यो टेबल छुने साहस गर्दैन। अब, यदि मालिकले खाना खाएको भए, उसले टेबलबाट उठ्ने, आफ्नो हात र मुख पुछ्ने, र दाह्री सफा गर्ने, र त्यो रुमाल उठाएर टेबुलमा फ्याँकिदिने गर्थ्याे।

तब नोकरले टेबुल खाली गर्न जान्थे। किनकि ती दिनहरूमा, नपट्याएर लथालिङ्ग राखिएको रुमालको अर्थ 'मैले खाना खाईसके/पूरा भयाे' भन्नू हाे।

तर यदि मालिकले टेबुलबाट उठेर आफ्नो रुमाल पल्टाएर आफ्नो थालको छेउमा राख्यो भने, नोकरले टेबुल छुन हिम्मत गर्दैन, किनकि पट्याएर राखिएको रुमालको अर्थ हो, “म फेरि आउँदैछु!”

येशूले आफ्नो पुनरुत्थान पछि सुती कपडा पट्याएर राख्नुकाे मुख्य कारण “उहाँ फेरि आउँदै हुनुहुन्छ” भन्ने कुराकाे ईशारा/चिन्ह थियोे।

याे प्रतिज्ञा हरेक ख्रीष्ट येशूमाथि विश्वास गर्नेहरूकाे निम्ति हाे। याे हाम्रो निम्ति एक निकै महत्त्वपूर्ण र महिमित आशा पनि हाे।

येशू ख्रीष्ट आफ्नाे समयमा अवश्य हामीलाई लिन आउनुहुनेछ, तर के तपाईं तैयार हुनुहुन्छ ?

* येशू ख्रीष्ट चाँडै आउँदैहुनुहुन्छ !

यसकारण लेखिएको छ,

“किनकि म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, परमेश्‍वरको राज्‍यमा यो पूरा नहोउञ्‍जेल म यो भोज फेरि खानेछैनँ।”

[लूका 22:16]

“तिमीहरूको हृदय व्‍याकुल नहोस। तिमीहरू परमेश्‍वरमाथि विश्‍वास गर्दछौ, ममाथि पनि विश्‍वास गर।

मेरा पिताको घरमा बस्‍ने ठाउँहरू धेरै छन। त्‍यसो नभए, के म तिमीहरूलाई भन्‍नेथिएँ र, कि तिमीहरूका निम्‍ति ठाउँ तयार पार्न म गइरहेछु?

अनि गएर मैले तिमीहरूका निम्‍ति ठाउँ तयार पारेपछि म फेरि आउनेछु, र तिमीहरूलाई मकहाँ लैजानेछु, र जहाँ म छु, त्‍यहाँ तिमीहरू पनि हुनेछौ।

जहाँ म गइरहेछु, तिमीहरू त्‍यहाँ जाने बाटो चिन्‍छौ।”

[यूहन्ना 14:1-4]

येशू ख्रीष्टकाे पुनरुत्थानकाे १२ ऐतिहासिक तथ्यहरू

 1. येशू क्रूसमा टाँगेर मर्नुभयो।

 2. उहाँलाई गाडियो।

 3. उहाँको मृत्युले चेलाहरूलाई निराश र आशा गुमाएको थियो।

 4. चिहान खाली थियो (याे सबैभन्दा बढी विवादित बिषय पनि हाे)।

 5. चेलाहरूले बौरी उठ्नुहुने येशूको प्रत्येक्ष उपस्थितिकाे अनुभव गरेका थिए (याे सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण प्रमाण हाे।)

 6. चेलाहरू शंका गर्नेहरूबाट साहसी उद्घोषकहरूमा परिणत भएका थिए।

 7. चेलाहरूकाे सन्देश पुनरुत्थान केन्द्रीत सन्देश थियो।

 8. तिनीहरूले यरूशलेममा येशूको पुनरुत्थानको सन्देश प्रचार गरे।

 9. तिनीहरूकाे प्रचारले मण्डली जन्मियो र बढ्यो।

 10. ख्रीष्टमा विश्वास गर्ने अर्थोडक्स यहूदीहरूले आइतवारलाई आफ्नो उपासनाको मुख्य दिन बनाए।

 11. पुनरुत्थान हुनुभएको येशूलाई देख्दा याकुब विश्वासमा परिणत भएका थिए (याकुब परिवारमा शंकास्पद थिए)।

 12. येशू र ख्रीष्टियनहरूकाे घाेर बिराेधी पावल विश्वासमा परिणत भएका थिए (पावल एक बाहिरी शंकास्पद थिए)।

 अधिकांश विद्वानहरू के विश्वास गर्छन ?

 ली स्ट्रोबेलको "द केस फर द रियल जीसस" (पृ. ११२) मा माइक लिकोनाले भने, “[ग्यारी] हबरमासले 1975 देखि हालसम्म फ्रान्सेली, जर्मन र अंग्रेजीमा २,२०० भन्दा बढी स्रोतहरूको सूची संकलन गरेका छन जसमा विशेषज्ञहरूले पुनरुत्थानको बारेमा लेखेका छन। उनले न्यूनतम तथ्यहरू पहिचान गरेका छन, जुन दृढतापूर्वक प्रमाणित छन र जसलाई शंकावादीहरू सहित धेरै विद्वानहरूले ऐतिहासिक रूपमा मानेका छन। हामी यी तथ्यहरूलाई लेखाजोखा गर्नको लागि उत्कृष्ट ऐतिहासिक व्याख्याको साथ आउन प्रयास गर्छौं। यसलाई न्यूनतम तथ्य दृष्टिकोण भनिन्छ।”

* सबैभन्दा आलोचनात्मक विद्वानहरूले पनि यी १२ तथ्यहरू विश्वास गर्छन।

यसकारण लेखिएको छ,

“यदि ख्रीष्‍ट मृतकबाट पुनर्जीवित पारिनुभएको होइन भनेता हाम्रो प्रचार व्‍यर्थ हुन्‍छ, र तिमीहरूको विश्‍वास पनि व्‍यर्थ हुन्‍छ।” [१ कोरिन्थी 15:14]

“यस सुसमाचारद्वारा तिमीहरूको उद्धार भएको छ, यदि त्‍यसमा तिमीहरू अटल रह्यौ भने, नत्रता तिमीहरूले व्‍यर्थैमा विश्‍वास गर्‍यौ।

किनभने मैले जे पाएँ त्‍यसैलाई सबैभन्‍दा मुख्‍य विषयको रूपमा तिमीहरूलाई सुम्‍पिदिएँ, अर्थात्‌ पवित्र धर्मशास्‍त्रअनुसार ख्रीष्‍ट हाम्रा पापका निम्‍ति मर्नुभयो।

उहाँ गाडिनुभयो, र पवित्र धर्मशास्‍त्रअनुसार तेस्रो दिनमा उहाँ पुनर्जीवित पारिनुभयो।” [१ कोरिन्थी 15:2-4]

मार्टिन लुथरले चर्चलाई यी महत्त्वपूर्ण सत्यहरू औंल्याए

 

1. ख्रीष्टियनहरूले परमेश्वरसँग प्रत्यक्ष सम्बन्ध राख्न सक्छन र पोपको आवश्यकता पर्दैन।

2. अनुग्रहको एउटा मात्र स्रोत छ र त्यो हाम्रो प्रभु येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।

3. मानिस र परमेश्वर बीच मरियम मध्यस्थकर्ती होइन।

४. सन्तहरू हाम्रा मध्यस्थकर्ता होइनन।

5. लुथरले रूपान्तरण (Transubstantiation) लाई अस्वीकार गरे । (रोटी र दाखमद्य नै प्रभु भोजमा ख्रीष्टको वास्तविक शरीर र रगत बन्छ)

6. मास एक शाब्दिक बलिदान होइन।

7. पर्गाेटरी (स्वर्ग र नरककाे बिचकाे स्थान) भन्ने कुनै ठाउँ छैन।

8. मृतकहरूको लागि प्रार्थना सम्भव छैन।

9. क्षमाको लागि फदरहरू कहाँ व्यक्तिगत पाप स्वीकार गर्नु आवश्यक छैन।

10. सबै फादरहरूको ब्रह्मचर्य बाइबलीय होइन।

11. ल्याटिन भाषामा मात्रै सेवाहरू हुनुपर्छ भन्ने मान्यता गलत हो।

12. पवित्र पानी गैर बाइबलीय छ।

13. प्रत्येक विश्वासी एक पुजारी हो र तिनीहरूमाथि शासन गर्नेहरू मात्र पुजारी होइनन।

येशू ख्रीष्ट कहिले मारिनुभयाे ? बुधबार या शुक्रबार ?

 

प्राय: हरेक ख्रीष्टियनहरूलाई याे प्रश्न बारम्बार साेधिने गरिन्छ । केही मुस्लिम र नास्तिकहरूले येशू ख्रीष्टलाई गलत प्रमाणित गर्ने उद्देश्यकाे साथ याे प्रश्न साेधिने गरिन्छ । यहाँ दुईवटा पुस्तकबाट तुलनात्मक अध्ययन जस्तै गरि राखिएको छ । पहिलो “कठिन प्रश्नहरू, सरल जवाफहरू” र दाेस्राे “माथि हेर” नामक पुस्तकबाट येशू ख्रीष्टलाई  बुधबार मारियो या शुक्रबार मारियो भन्ने दुवै तर्क जस्ताको तस्तै प्रस्तुत गरिएको छ । दुवै तर्कहरू आफैमा निकै बलिया छन । निर्णय लिने अधिकार पाठकलाई दिईएकाे छ ।

बुझाई र तर्कहरू अलगअलग भएतापनि येशू ख्रीष्ट सारा मानव जातीकाे मुक्तिकाे निम्ति मारिनुभयाे, गाडिनुभयाे र तेस्रो दिनमा जीवित हुनुभयाे, याे धुर्व सत्य हाे ।

1. येशू ख्रीष्टलाई शुक्रबार मारियो भन्ने तर्क :

के येशू साँच्चै तीन दिन र तीन रात पृथ्वीको गर्भभित्र रहनुभयो (मत्ती १२:४० ) ?^[१]

येशूको क्रुसारोहण शुक्रबार भयो भनी झन्डै विश्वव्यापी रूपमा विश्वास गरिन्छ। त्यसैले अन्य दिनमा नभई हामी शुक्रबारको दिनमा नै 'गुड फ्राइडे' अर्थात ‘असल शुक्रबार' मनाउँछौँ । यो परम्परागत दृष्टिकोणलाई समर्थन गर्ने थुप्रै कारण छन । क्रुसारोहणको पछिल्लो दिन शबाथ-दिन थियो भनी चारवटै सुसमाचारले बताउँछन (मत्ती २७:६२; २८:१; मर्कूस १५:४२; लूका २३:५६; यूहन्ना १९:३१) । सबै सुसमाचारअनुसार शबाथपछिको दिनमा स्त्रीहरू येशूको चिहानमा गए (मत्ती २८:१; मर्कूस १६:२; लूका २४:१; यूहन्ना २०:१) । शबाथपछिको दिन भनेको हप्ताको पहिलो दिन अर्थात आइतबार हो । यसरी येशू शुक्रबार क्रूसमा मर्नुभयो र आइतबार पुनरुत्थान हुनुभयो । तर मत्ती १२:४० मा अभिलिखित येशूको भनाइसित यो मेल खाएको जस्तो देखिँदैन जहाँ येशूले आफ्नै विषयमा भविष्यवाणी गर्नुभयो, “किनकि जसरी योना ठूलो माछाको पेटभित्र तीन दिन र तीन रात थिए, उसरी नै मानिसको पुत्र पनि पृथ्वीको गर्भमा तीन दिन र तीन रात रहनेछ ।” येशू शुक्रबार क्रूसमा चढाइनुभयो र आइतबार पुनरुत्थान हुनुभएको हो भने कसरी तीन दिन र तीन रात उहाँ पृथ्वीको गर्भमा रहनुभएको हुन सक्छ ?

मत्ती, मर्कूस, लूका र यूहन्नाका विवरणहरूले बताउँछन कि येशू शुक्रबारको केही भाग, पूरै शनिबार र आइतबारको केही भाग मात्र चिहानमा रहनुभयो । अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, उहाँ पूरा दुई रात, पूरा एक दिन र दुई दिनको केही भाग मात्र चिहानमा रहनुभयो । निस्सन्देह, येशूले ४० घण्टाभन्दा बढी चिहानमा बिताउनुभएन ।

समयलाई गणना गर्ने यहूदी विधिअनुसार वाक्यांश “तीन दिन र तीन रात” लाई सही तरिकाले जान्नु महत्त्वपूर्ण हुन्छ । कुनै दिन वा रातको भागलाई पनि पूरै दिनको रूपमा उल्लेख गर्नु यहूदीहरूको सामान्य चलन थियो (उत्पत्ति ४२:१७-१८; १ शमूएल ३०:१२-१३; १ राजा २०:२९; २ इतिहास १०:५, १२; एस्तर ४:१६; ५:१) । यहूदी टिप्पणीकारहरूअनुसार एउटा अवधिको कुनै पनि भागलाई पूर्ण अवधिको रूपमा लिइन्थ्यो । एक दिनको कुनै पनि भागलाई पूरा दिनको रूपमा गनिन्थ्यो । यहूदीहरूको महत्त्वपूर्ण ग्रन्थ बेबिलोनी ताल्मुडले बताउँछ, “एक दिनको भाग यसको पूर्णताजस्तै हो ।”

येशूले शुक्रबार दिउँसो ३ बजे आफ्नो प्राण त्याग्नुभयो। यहूदी दिन साँझ ६ बजे सुरु हुन्छ। यहूदी व्यवस्थाअनुसार शनिबार कुनै काम गर्न नमिल्ने भएकोले शुक्रबार नै उहाँलाई दफन गरिनुपर्थ्यो। उहाँको मृत्युको ३ घण्टापछि शनिबारको आरम्भ हुन्थ्यो । तसर्थ ६ बज्नुभन्दा अगि नै उहाँलाई चिहानमा गाडिएको थियो । चिहानमा भएको येशूको अविधको सम्बन्धमा “तीन दिन र तीन रात” लाई यसरी गणना गर्न सकिन्छः येशूलाई शुक्रबार क्रूसमा टाँगियो र त्यही दिनमा नै चिहानमा दफन गरियो । शुक्रबारको साँझ ६ बजेअगिको कुनै पनि समयलाई एक दिन र एक रातको रूपमा लिइन्थ्यो । शुक्रबार साँझ ६ बजेदेखि शनिबार साँझ ६ बजेसम्मको समयलाई एक दिन र एक रात मानिन्थ्यो । शनिबार साँझ ६ बजेदेखि आइतबार साँझ ६ बजेसम्मको कुनै पनि भागलाई एक दिन र एक रातको रूपमा गनिन्थ्यो । यसरी यहूदीहरूको दृष्टिकोणबाट शुक्रबार मध्यान्हदेखि आइतबार बिहानसम्म “तीन दिन र तीन रात” हुन्छ । तसर्थ येशूको भविष्यवाणी शत प्रतिशत साँचो छ ।

2. येशू ख्रीष्टलाई  बुधबार मारियो भन्ने तर्क :

के ख्रीष्ट येशू शुक्रबार नै क्रूसमा टँगाइनुभयो त ?^[२]

'गुड फ्राइडे' को समयमा मैले केही ता लेख्नैपर्ने भयो । तर के लेखुँ ? “गुड फ्राइडेचाहिँ सारा दुनियाँले बड़े-बड़े विद्वान वैज्ञानिक, बड़े-बड़े ख्रीष्टियान - स्कलरले मानेको चाड़ हो, सत्यता हो; यसैले हामीले पनि मान्नुपर्छ” भनी लेखुँ त ? हुन ता यही कुरा लेखेर सारा ख्रीष्टियान समाज र दुनियाँलाई खुशी तुल्याउन मलाई सजिलो पर्छ; तर यसो भन्नासाथ मैले मेरा उद्धारकर्ता परमेश्वरलाई परोक्षमा इन्कार गरेको हुनेछु, किनकि तर्क बढ्दै जाँदा मलाई यसो भन्न कर लाग्छ “हुन ता एक समय प्रभु येशू 'मसीह' हुनुहुन्छ भनी विश्वास नगर्ने दलले प्रमाणस्वरूप चिन्ह हेर्न माग्दा प्रभु येशूले यसो भन्नुभएको थियो- “यस दुष्ट र व्यभिचारी पुस्ताले चिन्ह खोज्छ, तर योना भविष्यवक्ताको चिन्हबाहेक अरु कुनै चिन्ह यसलाई दिइनेछैन; जसरी योना ठूलो माछाको पेटभित्र ३ दिन र ३ रात थिए, उसरी नै म पनि ३ दिन र ३ रात पृथ्वीको पेटभित्र रहनेछु ।” (मत्ती १३:३९-४०) प्रभुको यस भनाइमुताबिक पृथ्वीको पेटभित्र ३ दिन र ३ रात रहनु नै 'उहाँ साँच्चै मसीही हुनुहुन्छ' भन्ने कुराको अकाट्य प्रमाण हो । तर के गर्ने, उहाँल त्यो वचन पूरा गर्न सक्नुभएन । उहाँलाई दुई रात र एक दिन चिहानबाट निस्कन कर लाग्यो ।”

मैले शुक्रबारदेखि गन्ती गरेपछि मलाई यसो भन्न करै लाग्छ; तर याे भन्नासाथ मैले बाइबल फ्याँकेर माला जपे पनि हुन्छ, किनकि यस भन्नासाथ (१) मेरा प्रभु सिधै भूत ठहरिनुहुन्छ, अनि (२) आफ्नो वचन पूरा गर्न नसक्ने लुरे पनि ठहरिनुहुन्छ ।

उहाँ यस्तै हुनुहुन्छ भने म किन झूट र आँतमरूवा हुइपालाई पछ्याउँ त ? आफूले भनेको वचन पूरा गर्न नसक्ने यस्तो 'आँतमरूवाले कसरी आकाश र पृथ्वी सृष्टि गर्नसक्छ र ? यस्तो लुतुरेले लेखेको बाइबल कसरी सत्य ठहर्न सक्छ र ? मैले ता मेरो अमर आत्मालाई परालजस्तो त्यान्द्रे पुलको जिम्मामा पो सुम्पेको हुनेरहेछु त !!

वास्तविकता यो भएको हुनाले मैले गुड फ्राइडेको विषयमा लेख्दा प्रभु येशू क्रूसमा शुक्रबार टँगाइनुभएको हो भनी लेख्न सकिनँ, अनि भविष्यमा पनि लेख्न सक्तिनँ ।

दुनियाँले मान्दै ल्याएको शुक्रबारलाई मानुँ कि प्रभुले चुनौतिस्वरूप दिनुभएको वचनलाई मानूँ ! यस द्विविधामा म मात्र परेको छैन, सम्पूर्ण ख्रीष्टियान समाज नै परेको छ । हरेक ख्रीष्टियानले सच्चा हृदयले यस द्विविधारूपी चुनौतीलाई सामना गर्नुपर्छ - कि ता (i) सारा भेलको सामना गर्दै ‘प्रभु येशू आफ्नो प्रतिज्ञामुताबिक पृथ्वीको पेटभित्र ३ दिन र ३ रात रहेर आफूलाई 'मसीह प्रभु' ठहर्याउनुभयो भनेर उहाँलाई पवित्र वचन बाइबलको आडमा ‘सत्य' र सामर्थी ठहरयाउनुपर्छ; कि ता (ii) दुनियाँ र Scholar लाई शिरमा चढ़ाएर 'येशू शुक्रबार नै क्रूसमा टँगाइनुभएको हो' भन्दै आफ्नो प्रभुलाई चाहिँ, 'झूट' र 'आँतमरूवा' ठहस्याउनुपर्छ ।

प्रभुलाई झूट र आँतमरुवा ठहरयाइसकेपछि बाइबल च्याप्ने काम पनि पर्यो र ? माला जप्न थालेर जस्तो भित्र छौं त्यस्तै बाहिर हुनु राम्रो होइन र ? किन ढोंगी (Hypocrite) बन्नु ?

ख्रीष्ट येशू शुक्रबार क्रूसमा टँगाइनुभएको होइन भनी लेख्दा पहरा गर्जेला भनी मैले कहिल्यै सोचेको थिइनँ, किनकि 'सो दिन शुक्रबार होइन' भनी बाइबलले खण्डन नै गर्न नसक्ने गरी प्रमाण दिन्छ भनी त्यही लेखमा दुईपल्ट जनाइसकेको थिएँ । ख्रीष्टियान समाजले बाइबलमा खोजेर त्यस तथ्यलाई पता लगाउनेछ भनी आशा गरेको थिएँ, तर मेरो आशाको विपरीत पहरा पो डगमगाएको थाहा गरें ।...

... “प्रभु येशू क्रूसमा शुक्रबार टाँगिनुभयो” भनी किन भनेका हुन ?

“त्यो दिन तयारीको दिन भएको हुनाले (शुरू हुन लागेको) विश्राम दिनमा ती शरीरहरू क्रूसमा नरहून भनेर, किनकि त्यो 'ठूलो विश्रामदिन' थियो, तिनीहरूका खुट्टाहरू भाँचेर तिनीहरू (क्रूसबाट) निकालिऊन भनी यहूदीहरूले पीलातसलाई बिन्ती गरे।” यूहन्ना १९:३१।

नेपालीको नयाँ दिन राती बाह्र बजेदेखि शुरु हुन्छ, तर यहूदीहरूको नयाँ दिन बेलुकी शुरू हुन्छ । नयाँ दिन अर्थात ठूलो विश्राम दिन शुरू हुन लागेको थियो । यस दिनमा कुनै मानिस क्रूसमा रहनुहुँदैन, यसैले क्रूसमा झुण्ड्याइएका मानिसहरू मरिजाऊन र क्रूसबाट निकालिऊन भनी चाँडै मर्ने बनाउनका निम्ति खुट्टा भाँचिदिनुपर्छ भन्ने सल्लाह लिई ती यहूदीहरू पिलातसकहाँ आए ।

शुरू हुन लागेको दिन विश्राम दिन हो भने त्यो शनिबार हो । अनि अघिल्लो दिन प्रभु क्रूसमा टाँगिनुभएको हो । यसैले त्यो शुक्रबार नै हो भनी सबैले बुझे; अनि प्रभु क्रूसमा शुक्रबार टाँगिइनुभयो भनी ठोकुवा दिए । अनि प्रभुलाई चाहिँ आफ्नो ३ दिन ३ रातको वचन पूरा गर्न नसक्ने तुल्याउँदै उहाँको “मसीहपन” को प्रमाणलाई पनि नाश पारिदिए । तर उनीहरूलाई यसको के चिन्ता ! तर यो ठूलो अपराध हो ।

तिनीहरूका खुट्टा किन भाँच्नु ?

शनिबारे विश्रामदिनमा कति हो कति मानिस क्रूसैमा रहेका थिए, तर यस विशेष विश्रामदिनमा चाहिँ रहनु नहुनेरहेछ; यही लेखिएको छ, किनकि त्यो विश्रामदिन चाहिँ 'ठूलो दिन' रहेछ। नेपाली बाइबलमा लेखिएको छ- “त्यो ठूलो विश्राम दिन थियो।” डार्बी (Darby) अनुवादमा “For the day of that Sabbath was great.” - (किनकि त्यस विश्रामको दिन ठूलो थियो । ) William को अनुवादमा - “For the Sabbath was very important one.” (त्यो विश्राम दिन साह्रै मुख्य थियो ।)

प्रभु क्रूसमा टाँगिनुभएको भोलिपल्टको त्यो विश्रामदिन चाहिँ शनिबारे विश्रामदिन थिएन; तर त्यो बिलकुलै अर्कै किसिमको, साथै ठूलो अर्थात स्पेशल विश्रामदिन थियो भनी बाइबलका यी वचनहरूले नै बताइरहेका छन ।

विश्राम (दिन) भनेको के हो ?

हिब्रू भाषामा Shabbath (शाब्बेइथ) भन्ने शब्दको अर्थ 'विश्राम' हो – केवल 'विश्राम' (Rest) हो, अर्थात 'कुनै परिश्रमको काम नगर्नु - हो । शाब्बेइथको अर्थ 'शनिबार' होइन। “६ दिनसम्म तिमीहरूले परिश्रम गर्नू र तिमीहरूका सबै काम गर्नू; सातौं दिनचाहिँ तिम्रा परमेश्वर यहोवाको 'विश्राम' हो; तिमीले कुनै काम नगर्नू ।” (व्यवस्था ५:१३-१४)

के यो 'विश्राम' बाहेक अर्को पनि विश्राम छ ?
निस्तार-चाड़को पाठाको रगतलाई दैलामा लगाएर सम्पूर्ण इस्राएलीहरूले मिस्रबाट छुटकारा पाएका थिए । त्यो पाठो अबीब भनिने महिनाको चौधौं दिनको बेलुकीपख मारिन्थ्यो । त्यसलाई निस्तार चाड़ भन्छ ।

“पहिलो (अबीब) महिनाको चौधौं दिनमा निस्तार-चाड़ हुनेछ । त्यही महिनाको पन्ध्रौं दिनदेखि एउटा चाड़ मनाउनु सात दिनसम्म...| पहिलो दिन (पन्ध्रौं दिन) मा पवित्र महासभा ( Holy Convocation) होस। त्यस दिन तिमीहरूले कुनै परिश्रमको काम नगर्नू ।” (गन्ती २८:१६-१८)

“प्रभु येशू हाम्रो निस्तार-चाड़को बलिदान हुनुहुन्छ।” (१ कोरिन्थी ५:७) उहाँ हजारौं वर्षअघि तोकिएको दिन अनुसार चौधौं दिनको बेलुकी बलि हुनुभयो । तुरून्तै शुरू हुने दिन पन्धौं दिन हो । त्यस दिन कुनै परिश्रमको काम नगर्नू भन्ने आज्ञा छ । यही परिश्रमको काम नगर्नू ने 'विश्राम' हो । यो 'विश्राम' शनिबार होइन, तर निस्तारको बलि चढ़ाइएपछि शुरू हुने विश्रामदिन हो, जुन दिन परिश्रमको कुनै काम गर्नुहुँदैन ।

यो 'विश्राम' र शनिबारे विश्राममा के भिन्नता छ ?

१) शनिबारे विश्राम शनिबार छोडेर अरु कुनै बारमा हुँदैन । तर यो विश्राम सातवटा बारहरूमा कुनै पनि बारमा पर्न सक्छ ।
२) शनिबारे विश्रामलाई कहिल्यै 'ठूलो' भनिएको छैन। तर यस विश्रामलाई 'ठूलो' भनेर चिनाइएको छ ।
३) शनिबारे विश्रामको अघिल्लो दिन तयारी (को दिन) होइन त्यस दिन राखिएको छैन। तर यस विश्रामको अघि तयारी (को दिन) राखिएको छ । “तयारी (को दिन) हुनाले, जो विश्रामको एक दिन अघि हो ।" (Because it was the Preparation Day, that is, the day before the Sabbath.) (मर्कूस १५:४२)
४) शनिबारे विश्राम घरमा काम नगरी बस्ने दिन हो (व्यवस्था ५:१४) तर यो 'विश्राम' यरूशलेममा मनाइन्छ । (व्यवस्था १६:१६) । यही विश्रामको चाड़ मनाउन अस्मिथियाका युसूफ पनि आएका थिए । (मर्कूस १५:४२-४३ )
(५) शनिबारे विश्राम चाड़ (Feast) पनि होइन, त्यस दिन पवित्र महासभा पनि हुँदैन ।
तर यो 'विश्राम' चाड़ हो, अनि यस दिनमा पवित्र महासभा (Holy convocation) पनि हुन्छ । (गन्ती २८ : १७-१८)
६) शनिबारे विश्रामको अघिल्लो दिन अबीब महिनाको चौधौं दिन होइन, त्यस दिन निस्तारको चाड़ पनि होइन ।

तर यस विश्रामको अघिल्लो दिन अबीबको चौधौं दिन हो अनि निस्तारको पाठा बलि हुन्छ । (गन्ती २८:१६-१७)

यस 'विश्राम' लाई किन 'ठूलो' (वा स्पेशल) भनेको ?

किनकि यो उत्सव मनाउने दिन हो, अनि पवित्र महासभा गरिने दिन पनि हो । (गन्ती २८:१७-१८)

त्यसो भए क्रूसमा टँगाइनुभएको दिन शुक्रबार होइन रहेछ। निश्चय नै होइन । क्रूसमा टँगाइनुभएको दिनको पछिल्लो दिन शनिबार होइन भनेर प्रशस्त प्रमाण दिइएका छन । त्यो विश्रामदिन शनिबार होइन भने प्रभु टाँगिनुभएको दिन पनि शुक्रबार होइन ।

क्रूसमा टाँगिनुभएको दिन शुक्रबार होइन भन्ने अरू पनि प्रमाण छन कि ?

पहिले प्रमाण :
यूहन्ना १२:१ मा लेखिएको छ - “निस्तार-चाड़को ६ दिनअघि प्रभु येशू बेथानीमा आउनुभयो ।” त्यो दिन उहाँ यरिहोमा जक्कैलाई भेटीवरी चेलाहरूका अघि-अघि हिँड्दै जाँदा बेथानीमा आइपुग्नुभएको हो । (लूका १९:१,२८,२९)

अब स्कलरको भनाइमुताबिक प्रभु शुक्रबार टाँगिनुभएको हो । प्रभु निस्तारको बलि (१ कोरिन्थी ५:७) भएर निस्तार चाड़कै दिन बलिदान हुनुभयो । त्यही निस्तार चाड़को ६ दिनअघि प्रभु यरिहोबाट बेथानी आउनुभयो । अब हेरौं बेथानी आउनुभएको दिन कुन बार पर्ने रहेछ-

एक दिनअघि, बिहिबार;
दुई दिनअघि, बुधबार;
तीन दिनअघि, मंगलबार;
चार दिनअघि, सोमबार;
पाँच दिनअघि, आइतबार;
छ दिनअघि, शनिबार ।

यस हिसाबमुताबिक प्रभु बेथानीमा शनिवार आउनुभएछ । तर शनिबार त विश्राम दिन हो । विश्रामको दिनमा यति लामो बाटो हिँड्नै हुँदैन । त्यसो भए प्रभु शनिबार निश्चय नै बेथानी आउनुभएको होइन; त्यसो भए क्रूसमा टाँगिनुभएको दिन पनि शुक्रबार होइन ।

दोस्रो प्रमाण :
क्रूसका घटनापछिका कुराहरूबारे हामीले मरियम मग्दलिनी, याकूबकी आमा मरियम र सलोमीहरूका कामहरूका विषयमा राम्ररी पढ्यौं भने त्यस हप्ता दुईवटा विश्राम दिन परेका रहेछन, अनि तिनीहरूले ती दुवै विश्राम दिनमा विश्राम लिएछन भन्ने कुरा बड़ो स्पष्ट रीतिले थाहा पाउनेछौं ।

लूका २३:५४ मा लेखिएको छ, “त्यो तयारीको दिन थियो, र विश्रामदिन शुरू हुनै लागेको थियो ।”

यहाँ विश्राम दिन शुरू हुनै लागेको रहेछ । तुरून्तै शुरू पनि भइगयो होला, र ती स्त्रीहरूले केही गर्ने पाएनन; यसैले त्यो 'विश्राम दिन' बितेपछि मात्र तिनीहरू बजारमा किन्न गए । मर्कूस १६:१- “अनि विश्रामदिन बितेपछि मरियम मग्दलिनी, याकूबकी आमा मरियम र सलोमीले आएर उहाँलाई घसिदिनालाई सुगन्धित मसलाहरू किने ।” तिनीहरूले बजारमा घुमीघुमी किन्नै पर्यौ, किनकि ती गालीलका स्त्रीहरूलाई कुन चीज कहाँ पाइन्छ के थाहा । ती सुगन्धित द्रव्यहरूलाई कुटी कुटी धूलो पारी प्रभुको शरीरमा घस्नालाई मिहिन मलमल बनाउनै पर्यो । लूका २३:५६ - “अनि फर्केर तिनीहरूले सुगन्धित मसला र मलहमहरू तयार पारे । अनि विश्रामदिनमा चाहिँ आज्ञाअनुसार तिनीहरूले विश्राम लिए ।”

अब तिनीहरूले यस हप्ता के-के गरेछन, हेरौं-

१) पहिलो दिन : प्रभुलाई चिहानमा राख्दा-राख्दै साँझबाट शुरू हुने 'विश्राम दिन' शुरू हुनै लागेको थियो, यसैले त्यस दिन विश्राम लिए । (मर्कूस १६:१)
२) दोस्रो दिन : विश्राम दिन बितेपछि (मर्कूस १६:१) दोस्रो दिन शुरू भयो; त्यस दिन तिनीहरूले सुगन्धित द्रव्य किने, कुटे र तयार पारे ।
३) तेस्रो दिन : तेस्रो दिन पनि विश्राम दिन नै रहेछ, र तिनीहरु आज्ञाअनुसार फेरि विश्राम लिए । (लूका २३:५६)
४) चौथो दिन : एकाबिहानै तिनीहरू मलहमहरू लिएर कबरस्थान पुगे । (लूका २४:१)

यहाँ राम्ररी हेर्दा दुईवटा विश्राम दिन देखिन्छन; अनि दुवैपल्ट विश्राम लिइएको देखिन्छ । अब गाँठी कुरा खुल्यो ।

(क) पहिलो विश्राम दिन - हामीले तर्क गरिसकेको मुताबिक याे विश्रामदिन चाहिँ ठूलो विश्राम दिन हो ।
(ख) दोस्रो विश्राम दिन - यो शनिबारे विश्राम दिन हो; यसैले यसकाे ठीक भोलिपल्ट आइतबार, प्रभु बौरिउठ्नुभएको दिन पर्यो ।

यो प्रभु येशू क्रूसमा शुक्रबार टाँगिनुभएको होइन भन्ने कुराको दोस्राे प्रमाण हो। ठीक भनुँ भने यो तेस्रो प्रमाण हो; अनि यो बिलकुलै बाइबलबाटका प्रमाणहरू हुन । स्कलरको गिदीमाथि बसालिएक प्रमाण होइन ।

अब अन्तिम प्रश्न : प्रभु कुन बार क्रूसमा टाँगिनुभयो त ?

प्रभु क्रूसमा टाँगिनुभएको दिन बितिगयो, किनकि लेखिएक छ- “विश्रामदिन शुरू हुनैलागेको थियो ।” (लूका २३:५४ नेपाली बाइबल) (R.V.) Westcot j Hort मुताबिक ग्रीकमा “The Sabbath began to dawn.” (विश्राम दिन शुरू हुनथाल्यो) i

प्रभु कबरमा लगाइनुभएपछि साँझमा नयाँ दिन (विश्राम दिन) शुरु भयो । यसकारण,
१) पहिलो विश्राम दिन
बेलुकी ६ देखि बिहान ६ सम्म - पहिलो रात । पहिलो दिन ।
२) मलहम तयार पारेको दिन
बेलुकी ६ देखि बिहान ६ सम्म - दोस्रो रात ।
बिहान ६ देखि बेलुकी ६ सम्म - दोस्रो दिन ।
३) दोस्रो विश्राम दिन (शनिबारे विश्राम दिन)
बेलुकी ६ देखि बिहान ६ सम्म - तेस्रो दिन
बिहान ६ देखि बेलुकी ६ सम्म - तेस्रो दिन ।

अब चौथो रात शनिबार बेलुकीदेखि शुरू हुन्छ । तर प्रभुलाई चौथो रात चिहानमा बसिरहने जरूरत छैन आफ्नो 'मसीहपना' (Messiahship) लाई प्रमाणित गर्न। उहाँ बौरेर उठिहाल्न सक्नुहुन्छ । बौरेर उठेपछि प्रभुले बाहिर निस्कनालाई गोहार ! गोहार ! भन्दै मुड्कीले ढुङ्गाको ढोकालाई हान्नुपर्दैन । उहाँ पृथ्वीको पीँधबाट छिरेर पृथ्वीको थाप्लोबाट निस्कनसक्नुहुन्छ। उहाँ मालिक (Sovereign God) हुनुहुन्छ। यसैले त उहाँ बन्द गरिएको घरभित्र सीधै पस्नुहुन्थ्यो, सीधै निस्कनुहुन्थ्यो चेलाहरूलाई भेटेर । एक्स-रे भन्ने किरण ता कमिज, गंजी, छाला, बोसो, मांसपेशीलाई धरि छेंड़ेर हड्डीमा पुग्नसक्छ भने के परमेश्वरलाई ढुङ्गाको ढोकाले छेक्ला र? साँचो विश्वासी बनौं !

आइतबार एकाबिहानै चिहानमा आउँदा ती स्त्रीहरूले चिहानको ढोका हटाइएको भेट्टाए । त्यो भारी पत्थर प्रभुका निम्ति हटाइएको होइन; तर ती स्त्रीहरूका निम्ति हो, जसलाई चिहानको ढोका हटाएर रित्तो चिहान देखाउँदै प्रभु येशू साँच्चै आफ्नो वचनअनुसार बौरेर उठ्नुभयो भन्ने कुरा प्रमाणस्वरूप देखाउनलाई स्वर्गदूतहरूले नै हटाए ।

स्वर्गदूतले गर्वसाथ प्रभुको बौरिउठाइको समाचार सुनाउँछन- “म जान्दछु, तिमीहरू क्रूसमा चढाइनुभएको प्रभुलाई खोज्दैछौ । उहाँ यहाँ हुनुहुन्न; उहाँ त आफ्नो वचनअनुसार बौरिउठ्नुभयो; आएर त्यो ठाउँ हेर, जहाँ प्रभु राखिनुभएको थियो । 'जिउँदा' लाई मरेकाहरूका बीचमा किन खोज्दछौ ?”

प्रभु जन्मनुभएको सुसमाचार सुनाउन स्वर्गदूत आए; अनि उहाँको पुनरूत्थानको सुसमाचार सुनाउन पनि स्वर्गदूत नै आए । यी दुवै कुरा हाम्रो पूर्ण उद्धारका लागि अत्यन्तै आवश्यक छन । यो ३ दिन र ३ रातको प्रश्नचाहिँ प्रभुको 'मसीहपना' को अकाट्य प्रमाण नहुँदो हो ता म कहिल्यै यति लामो समय लिएर यो लेख लेख्ने थिइनँ - समय पनि छैन । तर प्रभुको दासको रूपमा उहाँको ईश्वरत्व, उहाँको राजत्व र उहाँको सर्वोपरिताको निम्ति उभिन म आफ्नो जीवन ठान्छु । यस जमानामा अविश्वासको बाढ़ चलाएर शैतानको राज्यको विस्तार गर्ने कार्य अन्धकारद्वारा भइरहेछ, यसैले हामी विश्वासीहरू प्रभुका निम्ति खड़ा हुने निर्णयमा प्रयत्नशील बनौं ।

श्रोत :
१. पुस्तक : “कठिन प्रश्नहरू, सरल जवाफहरू”, भाग-१, कमल अधिकारी, प्रथम संस्करण:२०२०, पृष्ठ १०२-१०३
२. पुस्तक : “माथि हेर”, दानिएल राई, दाेस्राे संस्करण:२०१८, पृष्ठ २८-४७

येशूलाई मानिसहरूले किन घृणा गर्नेछन ?

 

 1. उहाँले पापको बारेमा प्रचार गर्नुभयो।

 2. उहाँले मानिसहरूलाई पश्चात्ताप गर्न र पाप गर्न राेकिन भन्नुभयो।

 3. उसले अर्को व्यक्तिलाई कुदृष्टिले हेर्नु पाप हो भनेर सिकाउनु भयाे।

 4. उहाँले आफ्ना अनुयायीहरूलाई रूपान्तरण गर्न निर्देशन दिनुभयो।

 5. उनले एक पुरुष र एउटी महिला बीचको विवाह जीवनभर भएको पुष्टि गर्नुभयो।

 6. उहाँले पूर्ण सत्यहरू सिकाउनुभयो।

 7. उहाँले सिकाउनुभयो कि नरक वास्तविक छ, र धेरै मानिसहरू त्यहाँ जानेछन।

 8. उहाँले सिकाउनुभयो कि उहाँ मात्र परमेश्वरकहाँ पुग्ने बाटो हुनुहुन्छ।

 9. उहाँले सिकाउनुभयो कि परमेश्वर बाहेक कोही असल छैन।

 10. उहाँले पुरानो नियमका कथाहरूलाई शाब्दिक रूपमा सत्य रूपमा सिकाउनुभयो।

 11. उहाँले हरेक कर्मचारीहरूलाई आफ्नो माालिक प्रति ईमानदार रहन र गलत काम नगर्न आज्ञा दिनुभयो।

 12. उहाँले खाँचोमा परेकाहरूलाई, विशेष गरी आमाबाबु, बच्चाहरू र परिवारका अन्य सदस्यहरूलाई मद्दत गर्न व्यक्तिगत जिम्मेवारी सिकाउनुभयो। यो सरकारको दायित्व मात्रै हो भनेर उहाँले सिकाउनुभएन।

13. उहाँले सिकाउनुभयो कि थोरै कुरामा विश्वासयाेग्य हुनेहरूलाई धेरै दिइनेछ र जो विश्वासयाेग्य छैनन उनीहरूबाट उनीहरूसँग भएको पनि खाेसिनेछ।

 14. उहाँले सिकाउनुभयो कि असल कामको नतिजा असल गर्ने उद्देश्य भन्दा महत्त्वपूर्ण छ।

 15. उहाँ नै मानव शरिरमा आउनुभएको परमेश्वर हुनुहुन्छ।