नेतृत्वको परिभाषा

“नेतृत्व भनेको जोशबाट प्रेरित, दर्शनबाट उत्पन्न, दृढ विश्वासबाट उत्पादित, उद्देश्यबाट प्रज्वलित र प्रेरणा मार्फत अरूलाई प्रभाव पार्ने क्षमता हो ।” - डा. माइल्स मुनरो

यो परिभाषाले साँचो नेतृत्वका यी आवश्यक मुख्य कुराहरूलाई समेट्छ :

१. प्रभाव : जबरजस्ती वा छल होइन, यो अरूको व्यवहारलाई असर गर्ने क्षमता हो ।

२. प्रेरणा : अरूलाई प्रेरित गर्ने तरिका हो ।

३. जोश : नेतृत्व पछाडिको इन्धन हो ।

४. दर्शन : मार्गदर्शक, अग्रगामी योजना हो ।

५. दृढ विश्वास : कार्यलाई प्रेरित गर्ने बलियो विश्वास हो ।

६. उद्देश्य : नेतृत्व गर्नुको अन्तिम कारण हो । यदि कुनै उद्देश्य छैन भने कुनै नेतृत्व पनि हुनेछैन ।

डा. माइल्स मुनरोको परिभाषाले नेतृत्वलाई कुनै पद वा पदको सट्टा उद्देश्य संचालित, आन्तरिक प्रक्रियाको रूपमा प्रकाश पार्छ । साँचो नेतृत्व भनेको वास्तविक प्रेरणा, जोशले भरिएको, स्पष्ट दृष्टिकोणद्वारा संचालित, गहिरो विश्वासद्वारा समर्थित र एक विशिष्ट उद्देश्यतर्फ निर्देशित मार्फत अरूलाई प्रभाव पार्नु हो ।

मानिसहरूमा गलत प्रभाव पर्न सक्छ । मानिसहरूलाई प्रभाव पार्न बल, चलखेल, छल प्रयोग गर्न पनि सम्भव छ । त्यसैले हामी भन्छौं कि सबै राजनीतिज्ञहरू साँचो अगुवा हुँदैनन् ।

जुन दिन तपाईंले आफ्नो जन्म किन भयो भनेर पुन: पत्ता लगाउनुहुन्छ, र त्यस कारण (विश्वास) को लागि दोषी ठहरिनुहुन्छ र त्यसको लागि मर्न तयार हुनुहुन्छ, ...तपाईंको नेतृत्वको जन्म भएको छ ।

* मनोवृत्तिहरूको पालनपोषणले मानव कार्यलाई प्रभाव पार्नेछ । 

* यो परिभाषा उनको पुस्तक “द स्पिरिट अफ लिडरशिप” मा प्रमुखतापूर्वक प्रस्तुत गरिएको छ । 

Source :

https://www.facebook.com/100066991643678/posts/609609234615459/?app=fbl

बाइबलमा १२ प्रभावशाली महिला अगुवाहरू

१. हव्वा : अगुवाहरू सधै परीक्षाको निम्ति निशानामा हुन्छन् । 

 हामीलाई थाहा छ, अदनको बगैंचामा हव्वालाई सर्पले निषेधित फल खानको लागि परीक्षामा पारेको थियो । [उत्पत्ति ३] प्रायः बेवास्ता गरिएको कुरा के हो भने, उनीसँगै रहेका उनका पति आदमले उनलाई फल खान दिँदा एक शब्द पनि बोलेनन् । धूर्त सर्पलाई थाहा थियो कि सम्बन्धमा प्रभावशाली व्यक्ति को हो, महिला ।

अगुवाहरूलाई थाहा हुन्छ कि परीक्षा, चाहे त्यो अनैतिक व्यवहार होस्, अनुचित अभ्यास होस्, वा झूटा विज्ञापन होस्, सधैं माथिबाट सुरु हुन्छ । चुनौतीहरूको सामना गर्ने र कठिन छनौट गर्ने अगुवाहरू नै हुन् । 

२. रिबेका : अगुवाहरू दिनमा इच्छुक हुन्छन् ।

 उत्पत्ति २४ मा, जब अब्राहामको दास आफ्नो मालिकको छोरा, इसहाकको लागि दुलही खोज्न बाहिर निस्क्यो, उसले आफ्नो ऊँटहरूको लागि पानी उपलब्ध गराउने उनको इच्छाको आधारमा दुलही छनौट गर्ने निर्णय गर्छ, जब उसले आफ्नो गाग्रोबाट आफ्नो लागि पानी माग्छ । जब उनी रिबेकाकहाँ पुगे, उनले उसलाई पानी मात्र दिइनन् तर स्वेच्छाले ऊँटहरूको लागि पानी पनि निकालिन् । 

अगुवाहरूले माग्दा दिन्छन् र मागिएको भन्दा बढी दिन्छन् । तिनीहरूले आफ्नो भन्दा अरूको चासो र आवश्यकताहरूलाई प्राथमिकता दिन्छन् । 

३. तामार : अगुवाहरूले पाखण्ड या कपटको पर्दाफास गर्छन् ।

 उत्पत्ति ३८ मा, विधवा तामारले वेश्याको भेषमा सजिएकी थिइन् जब उनका ससुरा यहूदा तिम्ना जाँदै थिए किनभने उनलाई शेलाह, यहूदाको कान्छो छोरा, पत्नीको रूपमा दिइएको थिएन । यहूदाको केही सम्पत्ति भुक्तानीको रूपमा सुरक्षित गरेपछि, उनी आफ्नो ठाउँमा फर्किन्छिन् । यहूदा पनि आफ्नो बाटो लाग्छन् र कोसँग सुतेको थियो भनेर ठ्याक्कै थाहा पाउँदैनन् । पछि, जब तामार विवाह नगरी गर्भवती भएको पाइयो, यहूदाले तुरुन्तै उनको मृत्युदण्डको लागि आह्वान गर्छिन् । र तामारले के गरिन् ? उनले यहूदाबाट जम्मा गरेका सम्पत्तिहरू देखाउँछिन् जसले गर्दा उनी उनको कारण गर्भवती भएकी थिइन् । 

अगुवाहरू जो कोही भए पनि, आचरण वा निर्णयमा गल्ती औंल्याउन हिचकिचाउँदैनन् । अगुवाहरू कपटको पर्दाफास गर्न डराउँदैनन् । 

४. मिरियम : अगुवाहरू असहायहरूको लागि सहयोगी हुन्छन् ।

 प्रस्थान २ मा, जब मिश्रको फाराेले प्रत्येक नवजात हिब्रू पुरुष बच्चालाई नील नदीमा फ्याँकिदिने आदेश जारी गरे, मिरियमले आफ्नो भाइ मोशालाई फारोको घरमा हुर्काउन मद्दत गर्छिन् । 

अगुवाहरू उत्पीडकहरूको पक्षमा हुँदैनन् । तिनीहरू कमजोर र असहायहरूको समर्थनमा आउँछन् । एक महान अगुवाले कम भाग्यशाली अन्य मानवहरूलाई व्यवहार गर्ने तरिकाले आफ्नो सम्मान देखाउँछिन् । 

५. दबोरा : अगुवाहरूले आफ्नो अनुयायीहरूलाई प्रेरणा दिन्छन् ।

 दबोरा इस्राएली मानिसहरूको नेतृत्व गर्ने एक मात्र महिला हुन्, र उनी उनीहरूका महान अगुवा र न्यायकर्ताहरू मध्ये एकको रूपमा चिनिन्छिन् । न्यायकर्ताहरू ४ मा, दबोराले इस्राएलीहरूलाई क्रूरतापूर्वक दमन गरिरहेको कनानी राज्य विरुद्धको युद्धको नेतृत्व गर्न एक सेनापति, बाराकलाई छनोट गर्छिन् । दबोराले बाराकलाई शत्रुमाथि आक्रमण गर्न प्रोत्साहित गरिन्, उनलाई आश्वासन दिँदै कि परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई विजय पहिले नै दिइसक्नुभएको छ । 

महान् अगुवाहरूलाई नकारात्मकताको बारेमा केही थाहा छैन । तिनीहरू उत्साहजनक शब्दहरूले आफ्ना अनुयायीहरूलाई समर्थन गर्ने, उत्प्रेरित गर्ने र प्रेरित गर्ने विजयी अगुवाहरू हुन् । 

६. रूथ : अगुवाहरूले वफादारी प्रदर्शन गर्छन् ।

 रूथ १ मा, नाओमीको पति र दुई छोराको मृत्यु हुन्छ र उनीसँग उनका बुहारीहरू मात्र बाँकी रहन्छन् । उनी उनीहरूलाई आफ्नो देश फर्कन प्रोत्साहित गर्छिन् । तिनीहरूमध्ये एक, ओर्पा, अनिच्छुकताका साथ अलग हुन्छिन्, तर अर्को रूथले उनलाई छोड्न अस्वीकार गर्छिन् र बाइबलको सबैभन्दा हृदयस्पर्शी संवादहरू मध्ये एक भन्छिन्, “मलाई तपाईंलाई छोड्न वा तपाईंबाट फर्कन आग्रह नगर्नुहोस् । तपाईं जहाँ जानुहुन्छ, म त्यहीँ जानेछु, र तपाईं जहाँ बस्नुहुन्छ, म त्यहाँ बस्नेछु । तपाईंकाे मानिसहरू मेरा मानिसहरू हुनेछन् र तपाईंको परमेश्वर मेरा परमेश्वर हुनेछन् ।” 

अगुवाहरूले आफ्नो भविष्य वा जीवनलाई आकार दिन मद्दत गर्ने मानिसहरूप्रति उस्तै प्रकारको वफादारी देखाउँछन् । अगुवाहरूले आफ्ना गुरु, प्रशिक्षक, वा प्रबन्धकहरूलाई त्याग्दैनन्, जसलाई उनीहरूको आवश्यकता छ । 

७. एस्तर : अगुवाहरूले राजाहरूको सामना गर्ने साहस हुन्छ ।

 एस्तर, एक इस्राएली, फारसी र मादीहरूका राजा महान् अहासुरसकी पत्नीहरू मध्ये एकको रूपमा लिइन्छ । राजाद्वारा नियुक्त उच्च अधिकारी हामानले इस्राएलीहरूलाई नाश गर्न खोज्छन् । जब रानीले हामानको षड्यन्त्र थाहा पाउँछिन्, उनले उपवासको लागि आह्वान गर्छिन् र राजालाई भेट्न पर्याप्त साहस जुटाउँछिन्, यो जान्दै कि यदि राजाले उनलाई स्वीकार गरेनन् भने कानून अनुसार उनी मारिन सक्छिन् । उनी हामानलाई उसको विश्वासघातको लागि बोलाउन सफल हुन्छिन् । [एस्तर ७] 

अगुवाहरूले कसैलाई पनि कुरा गर्न धेरै महत्त्वपूर्ण देख्दैनन् । तिनीहरूले कुनै पनि कुरालाई सामना गर्न धेरै डरलाग्दो देख्दैनन् । जब उनीहरूलाई आफ्ना मानिसहरूको सेवा गर्न आवश्यक पर्दछ तब उनीहरू जो कोही र जे पनिसँग विश्वासका साथ सम्पर्क गर्न सक्छन्, यद्यपि यसको अर्थ त्यस कामको निम्ति आफ्नै प्राण दिनुपर्ने पनि हुन सक्छ । 

८. नासरतकी मरियम : अगुवाहरूले नयाँ र महान् अवसरहरू अँगाल्छन् ।

 जब मरियमलाई स्वर्गदूत गब्रिएलले भने कि उनले परमेश्वरको पुत्रलाई जन्म दिनेछिन् जसको बारेमा इस्राएलका अगमवक्ताहरूले धेरै पहिले भविष्यवाणी गरेका थिए, उनले स्वेच्छाले जिम्मेवारी स्वीकार गर्छिन् । [लूका १] “तपाईंको वचनअनुसार मलाई होस् ।” भन्ने शब्दहरू मरियमले सुसमाचार सुनाउने स्वर्गदूतको जवाफमा बोलेका थिए । 

अगुवाहरूले इच्छुकता र उत्साहका साथ नयाँ अवसरहरू अँगाल्छन् । उनीहरूलाई थाहा छ कि जब ठूलो अवसर हुन्छ, विशेष गरी जब यो सफल हुने अवसर हुन्छ, उनीहरूले तुरुन्तै त्यसलाई अँगाल्छन् । अगुवाहरूले आफूलाई प्रस्तुत हुने अवसरहरू लिन्छन् । 

९. मरियम मग्दालिनी : अगुवाहरू सबैभन्दा पहिले सिक्ने हुन्छन् ।

 येशू ख्रीष्ट पृथ्वीमा हुनुहुँदा उहाँको सबैभन्दा नजिकका अनुयायीहरू मध्ये मरियम मग्दालिनी एक थिइन् । जब येशू मृत्युबाट बौरी उठ्नुभयो [लूका २४], उनी खाली चिहान देख्ने पहिलो व्यक्ति थिइन् । उनी र उनीसँगै भएका अरूहरू मार्फत ११ जना चेलाहरू र येशूका अन्य अनुयायीहरूले उहाँ बौरी उठ्नुभएको थाहा पाए । 

अगुवाहरू आफ्नो क्षेत्रमा विशेषज्ञ हुन्छन् । महत्त्वपूर्ण कुराहरू बारे उनीहरू नै पहिलो हुन्छन् र उनीहरू ती कुराहरू आफ्ना मानिसहरूलाई दिन्छन् । उनीहरू उत्सुक विद्यार्थी र ज्ञानका महान खोजीकर्ता हुन् । उनीहरू आफूले सक्दो सबै कुरा सिक्न प्रयास गर्छन्, ताकि उनीहरू आफ्ना अनुयायीहरूसँग बाँड्न राम्रोसँग सुसज्जित होऊन् । 

१०. मरियम, मार्थाकी बहिनी : अगुवाहरू कम महत्त्वपूर्ण कुराहरूमा धेरै व्यस्त हुँदैनन् ।

 जब येशू मार्था र मरियमलाई भेट्न जानुहुन्छ [लूका १०], मार्था घरको काममा व्यस्त हुन्छिन् जबकि मरियम येशूको पाउमा बसेर उहाँले के भन्नुहुन्छ भनेर सुन्छन् । जब मार्थाले येशूलाई गुनासो गर्छिन् कि उनी सबै काम गरिरहेकी छिन् र मरियमलाई उनलाई मद्दत गर्न भनिन् । येशूले जवाफ दिनुहुन्छ, “तिमी धेरै कुराहरूको बारेमा चिन्तित र निराश छौ, तर थोरै कुराहरू आवश्यक छन् वा वास्तवमा एउटा मात्र । मरियमले जे राम्रो छ त्यो रोजेकी छिन्, र त्यो उनीबाट खोसिने छैन ।” कुरा के हो भने मार्थाले आफूलाई सामान्य कुराहरूमा व्यस्त राखिन्, जबकि मरियमले सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा खोजिन् । 

अगुवाहरूलाई कसरी र कहिले प्राथमिकता दिने भनेर थाहा हुन्छ । तिनीहरूले आफूलाई साना कुराहरूमा अल्झन दिँदैनन् । तिनीहरू जीवनका महत्त्वपूर्ण कुराहरूमा केन्द्रित रहन्छन् । 

११. प्रिस्किला : अगुवाहरू परिस्थितिलाई कुशलतापूर्वक सम्हाल्छन् ।

  अपोल्लोस एक जना कुशल वक्ता र धर्मशास्त्रमा पोख्त थिए । [प्रेरित १८] तिनले प्रभुका मार्गको शिक्षा पाएका थिए, र आत्मामा उत्साहित भई तिनले येशूका विषयका कुराहरू ठीक ठीकसँग बोल्ने र सिकाउने गर्थे । यद्यपि तिनले यूहन्नाको बप्तिस्मा मात्र जानेका थिए । तर तिनले बोलेका कुरा सुनेर प्रिस्किला र अकिलासले तिनलाई आफ्नो घरमा ल्याए, र परमेश्वरका मार्गको अर्थ झन् प्रष्टसँग बुझाइदिए । उनको सन्देशमा बाधा पुर्‍याउनु र उनलाई लज्जित पार्नुको सट्टा, उनीहरूले कुशलतापूर्वक उनलाई एकान्तमा लगेर सिकाउँछन् । 

अगुवाहरूले आफ्ना मानिसहरूलाई मात्रै बोलाएर, गल्ती गर्नेहरूलाई त्यहाँ राख्दैनन् । उनीहरू आफ्ना मानिसहरूलाई अरूको अगाडि विचलित वा अवरोधित भएको चाहँदैनन् । अगुवाहरूले उनीहरूलाई सुधार गर्न चाहन्छन्, त्यसैले उनीहरू सधैं निजी रूपमा प्रतिक्रिया प्रदान गर्छन् । 

१२. लोइस : अगुवाहरूको नजरमा भविष्यका पुस्ताहरू हुन्छन् ।

 लोइस पावलको शिष्य तिमोथीकी हजुरआमा हुन्, जो नयाँ नियममा प्रचारक बन्छिन् । [२ तिमोथी १] तिमोथी, जसका बुबा ग्रीक थिए, धेरै धर्मनिरपेक्ष प्रभावमा परेका थिए तर लोइसको निर्देशनका कारण, उनी ख्रीष्टियन विश्वासको बारेमा जान्न सक्षम भए । यहाँ कुरा के हो भने लोइस यहाँ र अहिलेको बारेमा मात्र होइन तर आफ्ना भावी पुस्ताहरूको बारेमा पनि चिन्तित थिइन् । यदि लोइस नभएको भए तिमोथी उनी जस्तो हुने थिएनन् । 

अगुवाहरूको पनि एउटै दृष्टिकोण हुन्छ । तिनीहरूले एउटा पछिकाे संसार देख्छन्, केवल तिनीहरू बाँचिरहेको संसार मात्र होइन । अगुवाहरूले तिनीहरू गएपछि भविष्यका पुस्ताहरूलाई अझ समृद्ध बनाउन छनौट गर्छन् । 

Sources :

1. https://www.slideshare.net/slideshow/12-influential-women-leaders-in-the-bible-237669649/237669649

2. https://ciowomenmagazine.com/women-leaders-in-the-bible/

3. https://share.google/DShxC64dSgKPn46Bz

4. https://chasingvibrance.com/10-inspiring-and-powerful-women-preachers-in-the-bible/

5. https://thinkaboutsuchthings.com/women-leaders-of-the-bible/?utm_medium=social&utm_source=pinterest&utm_campaign=tailwind_tribes&utm_content=tribes&utm_term=962234498_42997600_180040

बाइबलका राजनीतिक अगुवाहरू

 

पुरानो नियममा प्रमुख राजनीतिक अगुवाहरू 

१. मोशा : फारोको सामना गरे, आफ्ना दास मानिसहरूको स्वतन्त्रताको माग गरे र इस्राएलीहरूलाई मिश्रबाट बाहिर निकाले ।

२. यहोशू : कनानमाथि विजय हासिल गरे ।

३. दबोरा : इस्राएलको नेतृत्व गर्ने न्यायकर्ता र अगमवादिनी थिईन ।

४. गिदोन : इस्राएललाई मिद्यानीहरूको दमनबाट छुटकारा दिने एक न्यायकर्ता थिए ।

५. राजा दाऊद : इस्राएलका दोस्रो राजा, जो राज्यलाई एकताबद्ध गर्नका लागि परिचित थिए ।

६. राजा सोलोमन : बुद्धि र मन्दिर निर्माणको लागि परिचित थिए ।

७. रानी एस्तर : आफ्ना मानिसहरूको नरसंहार रोक्नको लागि आफ्नो पद प्रयोग गरिन् ।

८. दानिएल : बेबिलोनी र फारसी साम्राज्यहरूमा उच्च पदस्थ अधिकारीको रूपमा सेवा गरे ।

९. नहेम्याह : यहूदाका राज्यपाल जसले यरूशलेमको पर्खाल पुनर्निर्माणको नेतृत्व गरे ।

१०. जेरुबाबेल : यहूदाका राज्यपाल जसले बेबिलोनी निर्वासनबाट फर्कने नेतृत्व गरे ।

११. इस्राएल/यहूदाका राजाहरू : योशियाह जस्ता धर्मी नेताहरूदेखि रहबाम जस्ता अप्रभावी अगुवाहरूसम्म थिए । 

नयाँ नियम/सन्दर्भमा प्रमुख राजनीतिक अगुवाहरू 

१२. येशू ख्रीष्ट : उहाँले धार्मिक र राजनीतिक अधिकारीहरूलाई चुनौती दिनुभयो । उहाँले भौतिक राज्य हाेईन, तर आत्मिक राज्य स्थापना गर्न आउनुभएको थियोे । रोमी राजनीतिक आरोपमा क्रूसमा टाँगिनुभएको थियो ।

१३. हेरोद द ग्रेट/एन्टिपास : येशूको जीवनकालमा यहूदियाका रोमन नियुक्त शासकहरू थिए ।

१४. पन्तियस पिलातस : रोमी राज्यपाल जसले येशूलाई क्रूसमा टाँग्ने अधिकार दिएका थिए ।

१५. टाइबेरियस सिजर : येशूको सेवाकालमा रोमका सम्राट थिए ।

१६. सिमोन (जेलोट) : येशूका चेलाहरू मध्ये एक, सम्भवतः राजनीतिक प्रतिरोध समूहको पूर्व सदस्य थिए । 

नेतृत्वको बारेमा बाइबलीय दृष्टिकोण 

* ईश्वरीय नियुक्ति : सरकारी अधिकारीहरूलाई प्रायः सामाजिक व्यवस्थाको लागि परमेश्वरद्वारा स्थापित गरिएको मानिन्छ ।

* जवाफदेहिता : अगुवाहरूले न्यायको पछि लाग्ने, खाँचोमा परेकाहरूको रक्षा गर्ने र इमानदारीपूर्वक काम गर्ने अपेक्षा गरिन्छ ।

* उदाहरणहरू : बाइबलले प्रभावकारी नेताहरू (दाऊद, नहेम्याह) र शक्तिको दुरुपयोग गर्ने दुवैलाई प्रस्तुत गर्दछ । 

बाइबलमा उल्लेख गरिएका राजनीतिक अगुवाहरू, इस्राएली राजाहरू र न्यायकर्ताहरूदेखि विदेशी शासकहरू र राज्यपालहरूसम्म, राष्ट्रहरूमाथि अधिकार प्रयोग गर्दै प्रायः जटिल नैतिक र आध्यात्मिक परिदृश्यहरूमा पथप्रदर्शन गरे । प्रमुख व्यक्तित्वहरूमा मोशा (प्रस्थानका नेता), राजा दाऊद, सुलेमान, रानी एस्तर, दानियल र नहेम्याह समावेश थिए । नेतृत्वका चुनौतीहरूलाई प्रतिबिम्बित गर्दै तिनीहरूलाई प्रायः अपूर्णको रूपमा चित्रण गरिन्छ । 

अगुवा, न्याय र मानवता

 

“हामीलाई पैसालाई प्रेम गर्ने होइन तर न्यायलाई प्रेम गर्ने अगुवाहरू चाहिन्छ । हामीलाई प्रसिद्धिलाई प्रेम गर्ने होइन तर मानवतालाई प्रेम गर्ने अगुवा चाहिन्छ ।”

- डा. मार्टिन लुथर किंग, जुनियर

डा. मार्टिन लुथर किङ जुनियरले पैसा वा प्रसिद्धि भन्दा न्याय, मानवता र इमानदारीद्वारा संचालित सेवक नेतृत्वको वकालत गरे । उनले प्रभावकारी अगुवाहरूलाई ती व्यक्तिहरू भनेर परिभाषित गरे जसले आफ्नो अहंकारलाई स्वतन्त्रताको कारणमा अधीनमा राख्छन् र नैतिक उदाहरणको रूपमा काम गर्छन् । उनको दृष्टिकोणले व्यक्तिगत लाभ भन्दा अरूको लागि प्रेम, साहस र सेवालाई जोड दिन्छ । 

मार्टिन लुथर किंगको नेतृत्व दृष्टिकोणका प्रमुख पक्षहरू :

१. प्रसिद्धिभन्दा इमानदारी : अगुवाहरू प्रसिद्धि होइन, न्याय र मानवतासँग प्रेममा हुनुपर्छ ।

२. निस्वार्थ सेवा : स्वतन्त्रताको लागि तिनीहरू व्यक्तिगत अहंकार त्याग गर्न तयार हुनुपर्छ ।

३. नैतिक साहस : अगुवाहरूलाई इमानदारीपूर्वक काम गर्न र अन्यायको सामना गर्न आह्वान गरिन्छ ।

४. समावेशीता : समुदायहरूको निर्माण, समानतालाई बढावा दिने र सबै मानिसहरूको आवश्यकतालाई सम्बोधन गर्ने कुरामा ध्यान केन्द्रित गरिएको छ । 

* यो दृष्टिकोणले अगुवाहरूले प्रेम र करुणाका साथ काम गर्नुपर्ने, नकारात्मकताको सामना रचनात्मक कार्यद्वारा गर्नुपर्ने आवश्यकतालाई प्रकाश पार्छ । 

देशहरूलाई ध्वस्त पार्ने राजनीति

 

१. सिद्धान्त बिनाको राजनीति

 यसले राजनीतिक नेतृत्वमा नैतिक सिद्धान्तहरूको आवश्यकतालाई जोड दिन्छ, नैतिक दिशानिर्देशहरूको पालना नगरी शक्ति वा व्यक्तिगत लाभको खोजी विरुद्ध चेतावनी दिन्छ । मानिसहरू तब राजनीतिज्ञ बन्छन् जब तिनीहरूले सुविधा र सम्झौताको वेदीमा आफ्ना सिद्धान्तहरू त्याग्दैनन् ।

* नैतिक मापदण्ड बिना शक्तिको पछि लाग्ने ।

२. विवेक बिनाको आनन्द

 यसले अरू वा वातावरणमा पार्ने प्रभावलाई विचार नगरी व्यक्तिगत आनन्दको खोजीमा जोड दिन्छ, जसले गर्दा अत्यधिक उपभोग वा शोषण जस्ता समस्याहरू निम्त्याउँछ । रोमन साम्राज्य पनि अनैतिकता र भ्रष्टाचारको कारणले पतन भएको थियो ।

* यसको परिणाम वा अरूमा पर्ने प्रभावको वास्ता नगरी लिने आनन्द ।

३. काम बिनाको धन 

 यसले श्रम वा प्रयास मार्फत समाजमा अर्थपूर्ण योगदान नगरी सम्पत्ति जम्मा गर्नुलाई जनाउँछ, जुन प्रायः भ्रष्टाचार वा अनैतिक अभ्यासहरूसँग सम्बन्धित छ । यस प्रकारको प्रणालीले समुदायलाई नष्ट गर्नेछ, जब मानिसहरूले परिश्रम बिना नै धन कमाउन रुचाउँछन् । उदाहरण : जब मानिसहरूको समुदायले लटरी, जुवाले विकास गर्नेछ, तब त्यस देशलाई नष्ट गर्न अरू कुनै चीज चाहिँदैन ।

* प्रयास वा योगदान बिना धन कमाउनु, प्रायः शोषण मार्फत ।

४. चरित्र बिनाको ज्ञान 

 यसले बौद्धिक खोजहरूसँग नैतिक र सामाजिक मूल्यहरूलाई एकीकृत गर्ने महत्त्वलाई प्रकाश पार्छ, जसले बलियो नैतिक कम्पास बिना ज्ञान मात्र अपर्याप्त छ भन्ने सुझाव दिन्छ ।

उदाहरण : प्रणालीलाई यति राम्ररी जान्ने मानिसहरू जसले अन्ततः कर तिर्नु पर्दैन, किनभने तिनीहरूसँग धेरैजसो मानिसहरूसँग नहुने एकता छ ।

* नैतिक इमानदारीको अभाव भएको बुद्धिमत्ता वा विशेषज्ञता ।

५. नैतिकता बिनाको व्यवसाय 

 यसले नैतिक प्रभावहरूलाई विचार नगरी व्यापार सञ्चालन गर्ने कुरालाई औंल्याउँछ, जसले सम्भावित रूपमा शोषण, अनुचित अभ्यासहरू, वा सामाजिक कल्याणको लागि बेवास्ता निम्त्याउँछ ।

* नैतिकताको बेवास्ता गर्ने वाणिज्य वा नाफा कमाउने ।

६. मानवता बिनाको विज्ञान

 यसले मानव कल्याणको लागि करुणा र चासोको आधार नभएको वैज्ञानिक प्रगतिको विरुद्धमा चेतावनी दिन्छ, जसले सम्भावित रूपमा मानवताको लागि हानिकारक परिणामहरू निम्त्याउँछ । उदाहरण : फ्रान्समा उनीहरूले पेटमा रहेको बच्चालाई नष्ट गर्ने चक्की विकास गरेका छन् ।

* मानव कल्याणलाई बेवास्ता गर्ने प्राविधिक वा वैज्ञानिक प्रगति ।

७. बलिदान बिनाको भक्ति

 यसले के बुझाउँछ भने साँचो धार्मिक अभ्यासमा निस्वार्थता र उच्च उद्देश्यप्रति समर्पण समावेश छ । परमेश्वरको आराधना गर्ने दाबी गर्ने तर बलिदान दिन नसक्ने आत्मिक नेताहरूलाई पनि देखाउँछ ।

* संसारलाई सुधार गर्न आवश्यक सक्रिय, निस्वार्थ सेवा बिनाको धार्मिक अभ्यास । 

 माथिका यी सात सामाजिक पापहरू (घातक पापहरू) हरूले मानव प्रगति तथा खुशीलाई कमजोर पार्न सक्ने नैतिक त्रुटिहरूलाई उजागर गर्दछ । यो सूची मूल रूपमा फ्रेडरिक लुईस डोनाल्डसनले १९२५ को उपदेशमा तयार पारेका थिए, जसलाई गान्धीले पछि अपनाए र प्रकाशित गरे ।

Sources :

1. https://www.facebook.com/100026399614923/posts/877613063128673/?app=fbl

2. https://www.facebook.com/1157267848/posts/10230503944079839/?app=fbl

3. https://www.facebook.com/groups/352032431893773/permalink/2219570781806586/?app=fbl

साँचो नेतृत्व

 

१. साँचो नेतृत्व नियन्त्रणको बारेमा होइन, यो उद्देश्य र सेवाको बारेमा हो ।

२. साँचो नेतृत्व शक्तिको बारेमा होइन, यो सशक्तिकरणको बारेमा हो ।

३. साँचो नेतृत्वका अनुयायीहरू हुनेछन् जसले भन्नेछन्, “त्यो व्यक्तिले मलाई सशक्त बनायो”, “त्यो व्यक्तिले मलाई महान बनायो” ।

४. नेतृत्व भनेको छल र धोकाको बारेमा होइन, यो प्रेरणाको बारेमा हो, मानिसहरूलाई प्रेरित गर्नु नेतृत्वको उच्चतम रूप हो । साँचो नेताहरूले छल गर्दैनन्, तिनीहरूले मानिसहरूलाई प्रेरित गर्छन् ।

५. नेतृत्व भनेको मानिसहरूको बारेमा होइन, यो उद्देश्यको बारेमा हो । साँचो नेतृत्व भनेको तपाईंलाई पछ्याउन मानिसहरू खोज्ने प्रयास गर्नु होइन । साँचो नेतृत्व भनेको तपाईंले पछ्याउन प्रतिबद्ध गर्नुभएको उद्देश्य पत्ता लगाउनु हो ।

६. साँचो नेतृत्व भनेको व्यक्तिले आफूबारे जे पत्ता लगाएको छ त्यही बन्ने बारे हो । र आफू बन्ने प्रक्रियामा, तिनीहरूले अरू मानिसहरूलाई प्रेरित गर्छन् । त्यो प्रेरणाले अरू मानिसहरूलाई प्रभाव पार्छ र तिनीहरू अगुवाहरूको अधीनमा बस्छन् ।

७. साँचो नेतृत्व भनेको “गर्नु” भन्दा “बन्नु” हो ।

८. साँचो नेतृत्व भनेको पद, शक्ति वा पदको बारेमा होइन, तर यो सेवा, दृष्टिकोण र प्रभावको बारेमा हो ।

Sources :

1. https://www.facebook.com/100026399614923/posts/877613063128673/?app=fbl

2. https://www.facebook.com/1157267848/posts/10230503944079839/?app=fbl

नेता र अगुवाको बीचको भिन्नता

 

१. शक्ति र उद्देश्य 

नेता प्रायः शक्तिद्वारा प्रेरित हुन्छ । नेताले कहिलेकाहीँ अरूको सेवा गर्ने स्पष्ट दृष्टिकोण बिना पद वा अधिकार खोज्छ ।

अगुवा उद्देश्यद्वारा प्रेरित हुन्छ । ऊसँग दृष्टिकोण हुन्छ, लक्ष्यको भावना हुन्छ, र उसले अरूको सेवा र सशक्तिकरण गर्न खोज्छ ।

२. अल्पकालीन लक्ष्यहरू र दीर्घकालीन दृष्टिकोण 

नेताले चुनावदेखि चुनावसम्मको छोटो अवधिको सोच हुन्छ, पदमा रहन वा अनुग्रह प्राप्त गर्नमा केन्द्रित हुन्छ । नेताहरू अर्को चुनावको बारेमा मात्र चिन्तित छन् ।

अगुवाले पुस्तागत रूपमा सोच्दछ । तिनीहरू भविष्यको लागि निर्माण गर्छन्, विरासत सिर्जना गर्ने लक्ष्य राख्छन् । अगुवाहरू अर्को पुस्ताको बारेमा चिन्तित हुन्छन् ।

३. स्वार्थ र सेवा 

नेता प्रायः आफ्नो स्वार्थ वा आफ्नो पार्टीको स्वार्थ हेर्दै सेवा पाउन खोज्छ ।

अगुवा अरूको सेवा गर्न र मानिसहरूको जीवनमा परिवर्तन ल्याउन खोज्छ ।

४. लोकप्रियता संचालित र सिद्धान्त संचालित 

नेता लोकप्रियता र जनमतबाट निर्देशित हुन्छ । उनीहरूले भोट वा समर्थन प्राप्त गर्न पद परिवर्तन गर्न सक्छन् ।

अगुवा सिद्धान्त, मूल्यमान्यता र इमानदारीद्वारा निर्देशित हुन्छ । तिनीहरू अलोकप्रिय भए पनि सही कुरा गर्छन् ।

५. बनेको र जन्मेको 

नेतालाई तालिम दिन वा नियुक्त गर्न सकिन्छ, तर त्यसले उनीहरूलाई साँचो अगुवा बनाउँदैन । यसकारण नेताहरू, अगुवा हुन सक्दैनन् !

अगुवाहरू क्षमता लिएर जन्मेका हुन्छन् तर तिनीहरूलाई विकसित गर्नुपर्छ । ती सबैसँग नेतृत्व क्षमता हुन्छ ।

६. कार्यक्रमहरू र दर्शन

नेता कार्यक्रमहरूमा ध्यान केन्द्रित गर्दछ । 

अगुवा दर्शनमा ध्यान केन्द्रित गर्दछ ।

७. अर्को चुनावको सुरक्षा र अर्को पुस्ताको सुरक्षा

नेताको प्राथमिकता अर्को चुनाव सुरक्षित गर्नु हो । 

अगुवाको प्राथमिकता अर्को पुस्ता सुरक्षित गर्नु हो ।

८. वाचा र उद्देश्य

नेता वाचाहरूमा व्यस्त हुन्छ । तिनीहरू वाचाहरूमा अल्झिएका हुन्छन्, त्यसैले उनीहरू वाचा गरिरहन्छन् ।

अगुवा उद्देश्य तथा लक्ष्य प्राप्तिमा व्यस्त हुन्छ ।

९. पद जोगाउने र पद प्रतिस्थापन

नेताले आफ्नो राजनीतिक पद जोगाउने बारेमा सोच्दछ । 

अगुवाले आफ्नो पद लिनको लागि प्रतिस्थापन तयार गर्ने बारेमा सोच्दछ ।

१०. आफ्नो पुस्ता र अर्को पुस्ता

नेताले आफ्नो पुस्तामाथि शक्ति खोज्छ । 

अगुवाले अर्को पुस्तालाई सशक्त बनाउन खोज्छ ।

* राष्ट्रहरूलाई नेताहरू होइन, तर अगुवाहरू चाहिन्छ ।

* तपाईंले कसलाई पछ्याउँदै हुनुहुन्छ ? नेता या अगुवा ??

* “नेतृत्व नियन्त्रणको बारेमा होइन तर सेवाको बारेमा हो । यो हेरफेरको बारेमा होइन तर प्रेरणाको बारेमा हो । साँचो अगुवाहरूले अनुयायीहरू खोज्दैनन्; तिनीहरू अरूलाई अगुवा बन्न प्रेरित गर्छन् ।” - डा. माइल्स मुनरो

* सेवक हृदयको साथ नेतृत्व गर्नुहोस् ।

यस चुनावमा नेताहरूले तपाईंको भोट माग्दा सोध्नुपर्ने प्रश्नहरू :

१. मेरा बच्चाहरूको लागि तपाईंको दृष्टिकोण के छ ?

 नेतासँग जवाफ हुनेछैन किनभने उसलाई तपाईंका छोराछोरीका छोराछोरीहरूमा कुनै चासो छैन । नेता केवल सत्तामा रहन, पद जोगाउन र अर्को चुनाव जित्न मात्र चिन्तित हुन्छ ।

२. हाम्रो देश तथा समाजको लागि तपाईंको उद्देश्य र जोश के हो ?

३. नेतृत्वका सिद्धान्तहरू के के हुन्, जसलाई तपाईंले भविष्यमा उल्लङ्घन गर्नुहुने हुनेछैन ?

* भोट एउटा भरोसा हो र भरोसाको बारेमा पक्कै पनि प्रश्न उठ्नेछ !

* के तपाईंले चुनावमा नेताहरूले भोट माग्न आउँदा प्रश्नहरु सोध्नुहुनेछ ?

Sources :

1. https://www.facebook.com/100026399614923/posts/877613063128673/?app=fbl

2. https://www.facebook.com/100056995815919/posts/1206120737964442/?app=fbl

3. https://www.facebook.com/share/v/1Dpfj8MMuu/

4. https://taxila.in/blog/top-10-best-qualities-for-great-leader/

5. https://share.google/1PtHfryMhhsjSCJVc

नेता र लुटिएको कुखुरा

 

 एकदिन, एक नेता एउटा कुखुरा बोकेर मन्त्रिपरिषद्को बैठकमा गए । उनले कुखुराको टाउकोलाई आफ्नो पाखुरामा बलियोसँग समातेर राखे । हिँड्दै जाँदा, उनले एकएक गरी त्यसको प्वाँख उखेल्न थाले । नेताको पन्जाबाट उम्कन संघर्ष गर्दै कुखुरा पीडाले चिच्यायो । तर नेताले छोडेनन्, न त उनले त्यसको चिच्याहटमा कुनै ध्यान नै दिए । उनले केवल उखेल्दै गए ।

मन्त्रिपरिषद्का सदस्यहरूले उनलाई भने, “त्यो बिचरो प्राणीलाई यसरी यातना नदेऊ । जान देऊ ।”

तर नेताले कसैको कुरा सुन्न अस्वीकार गरे । अन्ततः सबै प्वाँखहरू उखेलेपछि, उसले कुखुरालाई भुइँमा फ्याँकिदिए । अनि उनले आफ्नो खल्तीबाट केही दाना निकाले र कुखुरालाई खुवाउन थाले । त्यो अवस्थामा, खानाको लागि आतुर कुखुरा फेरि नेताको हाततिर हेर्न थाल्यो ।

नेताले कुखुरालाई नजिक बोलाए, दाना दिए । केही समयपछि, कुखुरा आयो र ती केही दानाहरू खाँदै उनको नजिकै बस्यो । त्यही कुखुरा जुन यति धेरै समयदेखि नेताबाट भाग्न संघर्ष गरिरहेको थियो, अब फेरि एक मुठी अन्नको लागि उसको छेउमा बस्यो ।

मन्त्रिपरिषद्का सदस्यहरूले सोधे, “यो के हो ?”

नेताले जवाफ दिए, “मतदाताहरू यस्तै हुन्छन् । चार वर्षसम्म, हामी उनीहरूको प्वाँख उखेल्छौं । अनि, पछिल्लो एक वर्षमा, हामी उनीहरूलाई केही दाना फ्याँक्छौं । ती थोरै अन्नका लागि, मतदाताहरूले चार वर्षमा हामीले गरेका सबै अन्यायहरू बिर्सन्छन् र फेरि हामीलाई मतदान गर्छन् ।”

* के अहिले हाम्रो देश पनि यस्तै राेगबाट ग्रसित छैन र ? नेपालमा पनि यस्तै नेताहरु रहेसम्म नेपालको बिकास र समृद्धि हुन सक्दैन । जनता र देशलाई पुरै नाङ्गाे बनाउँदा पनि जनताहरू नेताकाे पछिपछि लाग्छन् । नेता असल नभए पनि कार्यकर्ता गुणगान गाउन छोड्दैनन् । कार्यकर्ताहरूले त बुझ्ने अवस्था रहेन तर जनताले यो कुरा कहिले बुज्ने ? नेपालमा भएका यस्ता नेताहरुको अन्त्य कहिले हुने ?

तर अब नेपाली जनताले यस्तै शैलीका नेताहरूलाई हटाउने अधिकार चुनावले दिएको छ । त्यसैले यस चुनावमा बुद्धिमानीपूर्वक मतदान गर्नुहोस्, आफ्नो विवेक र आफ्नो अमुल्य मतको कदर गर्नुहोस् !

* कुनै पनि पार्टीको विचार खराब होईन, तर नेतृत्व गर्ने पात्र र कार्यकर्ता तथा जनता भाले जस्तै भएको हुँदा देशले बिकास नभई बिनाश निम्त्याई रहेको छ । के तपाईंले जनताको प्वाँख उखेल्ने र दाना फ्याँक्ने नेतालाई चिन्नुहुन्छ ?

प्रमुख प्रतीकात्मक अर्थहरू :

१. उखेल्नु : अधिकार, सम्पत्ति, वा स्वतन्त्रताको क्रमिक उन्मूलनलाई जनाउँछ ।

२. दाना : न्यूनतम वितरण, राहत भुक्तानी, वा अभियान प्रतिज्ञाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसले उत्पीडकको लागि मुक्तिदाता छवि सिर्जना गर्दछ ।

३. नतिजा : कथाले चेतावनी दिन्छ कि आघात र निराशाले मानिसहरूलाई उनीहरूलाई पनि पछ्याउन सक्छ जसले उनीहरूलाई सबैभन्दा बढी चोट पुर्‍याउँछन्, किनभने ती नेताहरू बाँच्ने एक मात्र कथित स्रोत बन्छन् ।

* याे दृष्टान्त प्रायः कसरी अधिनायकवादी नेताहरूले पहिले मानिसहरूको स्रोतसाधन खोसेर र त्यसपछि उनीहरूको वफादारी कमाउन सानो नगन्य कुरा प्रस्ताव गरेर नियन्त्रण कायम राख्छन् भनेर वर्णन गर्न प्रयोग गरिन्छ । 

* बुझ्नेलाई भारी,नबुझ्नेलाई सिस्नुको घारी !

* बुझ्नेलाई श्रीखण्ड, नबुझ्नेलाई खुर्पाको बिँड !

Sources :

1. https://www.facebook.com/100066718147441/posts/1233771952190065/?app=fbl

2. https://hive.blog/democracy/@jerge/true-story

3. https://becomingthemuse.net/2020/09/28/coffee-with-chicken-feathers/

4. https://bible.org/illustration/lesson-plucked-chicken

5. https://bigthink.com/the-past/joseph-stalin-chicken-anecdote/

6. https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=527655305405012&id=100044816400274

चुनाव, मानिस र गधाको मुल्य

 एक जना उम्मेदवारले एक जना वृद्ध मानिसकहाँ भोट माग्न गए र उनलाई एक हजार दिए । रुपैयाँ समातेर उसले भन्यो, “बुबा, यसपालि मलाई भोट दिनुहोस् ।”

वृद्ध मानिसले भने, “छोरा, मलाई पैसा चाहिँदैन । यदि तिमीलाई भोट चाहिएको नै हाे भने, मेरो निम्ति एउटा भारी बोक्ने गधा किनेर ल्याऊ ।”

चुनाब कडा टक्करको भएको कारणले उम्मेदवार उनको भोट लिन चाहन्थे । उनी गधा किन्न बाहिर निस्के, तर उनले कतै ४० हजार भन्दा कमको गधा भेटेनन्, त्यसैले उनी फर्किए र वृद्ध मानिसलाई भने, “मैले उचित मूल्यमा कुनै गधा भेटिन, गधा कम्तिमा ४० हजारको मूल्यको छ । म गधा दिन सक्दिन, तर एक हजार दिन सक्छु ।”

तब वृद्ध मानिसले भने, “छोरा, मलाई लज्जित नबनाऊ, तिम्रो नजरमा म गधाभन्दा पनि कम मूल्यको छु । जब गधा ४० हजार भन्दा कममा पाईदैन भने म कसरी आफैंलाई १ हजारमा बेच्न सक्छु ?”

त्यसैले यस चुनावमा बुद्धिमानीपूर्वक मतदान गर्नुहोस् । आफ्नो विवेक र आफ्नो अमुल्य मतको कदर गर्नुहोस् । केवल हात मिलाउने, हालखबर सोध्ने र एक छाक खानपिनको निम्ति ​​आफ्नो विवेक नबेच्नुहोस् । भोट एउटा भरोसा हो र भरोसाको बारेमा पक्कै पनि प्रश्न उठ्नेछ !

* यो दृष्टान्तले एउटा चुनावी चक्रको तितो यथार्थलाई उजागर गर्दछ । नेताहरूले प्रायः चुनावी अभियानमा उल्लेखनीय रकम खर्च गर्छन् तर वास्तविक मतदातालाई किन्ने प्रयास गर्छन् । जब मतदाताले थोरै घूस स्वीकार गर्छन्, तिनीहरूले केवल नि:शुल्क पैसा लिइरहेका हुँदैनन्, तर तिनीहरू प्रभावकारी रूपमा आफ्नो मूल्य र भविष्यलाई भारी बोक्ने जनावरको भन्दा कम मूल्यमा बेच्दैछन् । 

* यदि हामीले भारी बोक्ने जनावरभन्दा कम मूल्यको घुस स्वीकार गर्छौं भने, हामीलाई किनिएको मात्र हुँदैन, तर हामीलाई अवमूल्यन गरिएको हुन्छ ।

* यदि कुनै उम्मेदवारले एक छाक खानपिनको मूल्यमा कुनै निर्वाचन क्षेत्रलाई किन्न सक्छ भने, सत्तामा पुगेपछि उनीहरूलाई त्यो व्यक्तिको सम्मान वा सेवा गर्ने कुनै प्रेरणा हुँदैन ।

* घूसमा खर्च गरिएको पैसालाई भ्रष्ट राजनीतिज्ञहरूले प्रायः सार्वजनिक कोष मार्फत फिर्ता गर्न चाहेको लगानीको रूपमा हेर्छन्, जसले गर्दा पूर्वाधार कमजोर हुन्छ र सेवाहरू असफल हुन्छन् ।

* बृद्ध मानिसले सुझाव दिएझैं, भोट एक भरोसा हो । यसलाई बेच्नु केवल राजनीतिक गल्ती होइन, तर यो कसैको विवेक र समुदायको भविष्यप्रति विश्वासघात हो । 

* घुस अस्वीकार गरेर, किसानले वस्तुको रूपमा भन्दा पनि मानवको रूपमा आफ्नो हैसियत कायम राख्यो ।

* निर्बाचन आउँदैछ, आफुलाई गधाभन्दा कम मुल्यमा बेचेर नालायक नेता छान्ने कि आफ्नो अमुल्य मत चिनेर असल नेता छान्ने ? निर्णय तपाईंको हाे !

चुनावको मौसम नजिकिँदै गर्दा, तपाईंको मत “अमूल्य” रहोस् भनेर सुनिश्चित गर्ने केही तरिकाहरू यहाँ दिइएका छन् :

१. क्षणिक पैसाभन्दा भविष्य हेर्नुहोस् ।

एक हजार रुपैयाँको एक पटकको भुक्तानी एक दिनमा समाप्त हुन्छ, तर अयोग्य नेताले लागू गरेका नीतिहरूले वर्षौंसम्म आर्थिक कठिनाइ निम्त्याउन सक्छ ।

२. भारको मूल्याङ्कन गर्नुहोस् ।

जसरी किसानलाई गह्रौं भारी बोक्न गधा चाहिन्थ्यो, त्यसरी नै हामीलाई शासन, पूर्वाधार र अर्थतन्त्रको भार बोक्न सक्षम नेताहरू चाहिन्छ ।

३. पहिलेको रेकर्ड जाँच गर्नुहोस् ।

मत दिनुअघि, उम्मेदवारले समुदायको लागि वास्तवमा के गरेको छ हेर्नुहोस् । उम्मेदवारको शपथपत्र र विगतको प्रदर्शन समीक्षा गर्न निर्वाचन आयोगको आधिकारिक पोर्टल जस्ता स्रोतहरू प्रयोग गर्नुहोस् ।

Sources :

1. https://www.facebook.com/100007093659415/posts/3724772904435795/?app=fbl

2. https://www.facebook.com/100068006553175/posts/748626554080890/?app=fbl

3. https://www.facebook.com/groups/goaspeaks1/permalink/978351880127308/?app=fbl

4. https://www.facebook.com/100063608526644/posts/395898109207137/?app=fbl

एक्लो कुखुरा

 

 एक समयको कुरा हो, कुखुराको एउटा समूह थियो जसले सबै काम सँगै गर्थे । तिनीहरू सँगै खाना खोज्थे र हरेक रात एउटै ठाउँमा सुत्थे । एक दिन, एउटा कुखुरा धेरै बिरामी पर्यो । ऊ कमजोर भयो र अरूसँग तालमेल मिलाउन सकेन ।

बिरामी कुखुरा आफ्ना साथीहरूसँग खाना खान चाहन्थ्यो, तर तिनीहरूले उसलाई नजिक आउन दिएनन् । तिनीहरूले भने, “जा, यदि तिमी हामीसँग बस्यौ भने, हामी पनि बिरामी पर्न सक्छौं ।” अस्वीकृत भएको कारणले गर्दा, बिरामी कुखुरा एक्लै पिंजडामा गयो । ऊ धेरै दुःखी भयो र आशा त्याग्यो ।

एउटा हमिङबर्डले पिंजडामा बिरामी कुखुरा देख्यो । सानो चराले कुखुरा मरिरहेको देख्यो र उसलाई धेरै दया लाग्यो । हमिङबर्डले अरू कुखुराहरूकहाँ उडेर सोध्यो, “तिमीहरू आफ्नो साथीलाई किन मद्दत गर्दैनौ ? उसलाई केही खाना र निको हुनको लागि उसको साथमा बस्ने कोही चाहिन्छ ।”

प्रत्येक कुखुराको बहाना थियो,

“मसँग धेरै काम छ ।” एक जनाले भन्यो ।

“म मेरा बच्चाहरूको हेरचाह गर्नुपर्छ ।” अर्कोले भन्यो ।

“म आज धेरै व्यस्त छु ।” तेस्रोले जवाफ दियो ।

“म बिरामी हुने डर छ ।” अन्तिमले फुसफुसाउँदै भन्यो ।

कोही पनि मद्दत गर्न गएनन् । त्यो रात, बिरामी कुखुरा आफ्नो खोरमा एक्लै मऱ्यो ।

भोलिपल्ट बिहान, हमिङबर्डले कुखुराहरूलाई के भएको थियो भन्यो । अचानक, तिनीहरू सबैलाई धेरै दोषी महसुस भयो । तिनीहरू रुन थाले र भन्न थाले, “म उसँगै बस्नुपर्थ्यो,” र “मैले उसलाई केही खानेकुरा ल्याउनुपर्थ्यो ।”

उनीहरूले उसलाई सम्मान गर्न पिंजडामा जाने निर्णय गरे । पैदल यात्रा लामो भए पनि, तिनीहरू सबै गए । उनीहरूले दिनभरि उनलाई धेरै आदर देखाउँदै र उहाँको बारेमा दयालु कुरा गर्दै बिताए ।

कथाको नैतिकता शिक्षा :

यस कथाको पाठ दुःखद तर महत्त्वपूर्ण छ । कोही गएको बेलासम्म पर्खेर नबस्नुहोस् र उनीहरूलाई आफ्नो ख्याल राख्नुहुन्छ भनेर नदेखाउनुहोस् ।

कहिलेकाहीँ, हामी मानिसहरू जीवित र संघर्ष गरिरहेका बेला उनीहरूलाई मद्दत गर्न धेरै व्यस्त वा धेरै डराउँछौं । हामी दयालु हुन, राम्रो कुरा भन्न र उनीहरूलाई भेट्न अन्त्येष्टि नभएसम्म पर्खन्छौं । तर अन्त्येष्टि धेरै ढिलो हुन्छ किनभने त्यस व्यक्तिले तपाईंको माया महसुस गर्दैन ।

मानिसहरू यहाँ हुँदाहुँदै पनि दयालु हुनुहोस् । आजको सानो सहयोग भोलिको भव्य समारोह भन्दा धेरै मूल्यवान छ । आफ्नो व्यस्त जीवनलाई सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण हुँदा असल साथी बन्नबाट रोक्न नदिनुहोस् ।

* उसको कति वास्ता गर्नुहुन्छ भनेर देखाउन उसको अन्त्येष्टिमा नजानुहोस् ।

ऊ जीवित रहँदा तपाईंलाई उसको कति वास्ता छ भनेर देखाऊनुहोस् ।

* मेरो कति वास्ता गर्नुहुन्छ भनेर देखाउन मेरो अन्त्येष्टिमा नआउनुहोस् ।

म जीवित रहँदा तपाईंलाई मेरो कति वास्ता छ भनेर देखाऊनुहोस् ।

Source :

https://www.facebook.com/share/p/1Dc4uEZcFo/

भावनाको मालिक बन्नु

 

१. रिस एउटा सलाई हो । धैर्यता भनेको यसलाई जलाउन नदिने विकल्प हो ।

२. घमण्ड एउटा झिल्को हो । नम्रता भनेको यसलाई शान्त पार्ने निर्णय हो ।

३. घृणा एउटा ज्वाला हो । प्रेम भनेको यसलाई निभाउने विकल्प हो ।

४. बदला इन्धन हो । बुद्धिमत्ता भनेको यसलाई रोक्नु हो ।

५. अहंकार आगो हो । आत्म नियन्त्रण भनेको निभाउने उपकरण हो ।

६. निराशा भनेको गर्मी हो । शान्तता भनेको नियन्त्रण स्विच हो ।

७. परीक्षा एउटा उत्तेजक हो । अनुशासन भनेको सुरक्षाको ताला हो ।

८. द्वन्द्व एउटा आँधी हो । शान्ति आश्रय हो ।

९. आवेगहरू झिल्का हुन् । परिपक्वता वर्षा हो ।

१०. शब्दहरू आगो हुन सक्छन् । मौनता पानी हुन सक्छ ।

११. रिस तुरुन्तै आउँछ । संयम शक्तिशाली हुन्छ ।

१२. तितोपन विष हो । क्षमा नै यसको उपचार हो ।

१३. तनाव भनेको दबाब हो । संयम भनेको राहत हो ।

१४. तर्कहरू आगो हुन् । समझ पानी हो ।

१५. शत्रुता एउटा हतियार हो । दया एउटा कवच हो ।

१६. भावना आगो हो । तर्क सन्तुलन हो ।

१७. प्रतिक्रिया छिटो हुन्छ । चिन्तन बुद्धिमानी हुन्छ ।

१८. तनाव भनेको गर्मी हो । धैर्य भनेको शीतल हावा हो ।

१९. रिस छिटो जल्छ । धैर्य ढिलो निर्माण हुन्छ ।

२०. आगोले नष्ट गर्छ । नियन्त्रणले संरक्षण गर्छ ।

* रिस क्षणभरमा शक्तिशाली लाग्न सक्छ, तर धैर्यताले ठूलो शक्ति राख्छ । रोक्ने, सोच्ने र बुद्धिमानीपूर्वक प्रतिक्रिया दिने क्षमताले तपाईंको शान्ति र तपाईंको भविष्यको रक्षा गर्छ । आफ्ना भावनाहरूलाई नियन्त्रण गर्नाले तपाईंलाई कमजोर बनाउँदैन, तर यसले तपाईंलाई शक्तिशाली बनाउँछ ।

Source :

https://www.facebook.com/share/p/189w4ycG7B/

विश्वास र तर्कको बिचमा सन्तुलन

 

१. नूहले विश्वासद्वारा जहाज बनाए तर, उनले नाप प्रयोग गरे । हाम्रो विश्वासको यात्रामा तर्कसंगत सोचको लागि ठाउँ छ । सबै निर्णयहरू अन्धो आशाका साथ गर्नु हुँदैन !

२. साराको गर्भावस्था एउटा चमत्कार थियो, तर अरू जस्तै नौ महिना लाग्यो । परमेश्वरको योजनाले प्रक्रियाको महत्त्वलाई अस्वीकार गर्दैन । कहिलेकाहीं तपाईंले पर्खनु पर्छ वा यसमा काम गर्नुपर्छ ।

३. गोल्यतलाई मार्ने ढुङ्गा अभिषेक गरिएको हुन सक्छ, तर दाऊदको सीप पनि यसमा संलग्न थियो । सीप विकास गर्नुको अर्थ तपाईं अभिषेक हुनुहुन्न भन्ने होइन । यदि तपाईं पियानो बजाउनुहुन्छ भने, यसलाई पूर्ण रूपमा बजाउनुहोस् । “प्रभुको लागि गाउने” नाममा तपाईंको कोलाहल सुन्ने पीडाबाट हामीलाई नलिनुहोस् । सीप महत्त्वपूर्ण छ । ती बहिनीलाई “तिमी गाउन सक्दैनौ, परमेश्वरको घरमा अरू केही खोज” भन्नुमा कुनै अशिष्टता छैन ।

४. एस्तरले रानी बन्ने अनुग्रह प्राप्त गरिन्, तर उनले नुहाइन् र आफ्नो रूप पनि तयार गरिन् । यस अवसरको लागि उपयुक्त हुनको लागि तयारी महत्वपूर्ण छ । ज्ञान प्राप्त गर्नुहोस्, स्कूल जानुहोस् । स्वचालित रूपमा सही गर्न दोष दिन बन्द गर्नुहोस्, सामाजिक सञ्जालमा पनि आफ्नो हिज्जे जाँच गर्नुहोस् । तयारी गर्नुहोस्, किनकि हामीमध्ये केहीले तपाईंबाट उत्तम बाहेक अरू केही आशा गर्दैनौं !

५. प्रतिज्ञा गरिएको भूमि दूध र महले भरिएको थियो, तर तिनीहरूले जोत्नु, गाईवस्तु चराउनु र भेडाहरूको हेरचाह गर्नु पनि पर्थ्यो । चमत्कार भनेको सञ्चार उपकरणहरू हुन् जुन परमेश्वरले विश्वास, भरोसा र आफ्नो प्रकृतिको ज्ञान जगाउन प्रयोग गर्नुहुन्छ । तपाईंले काम गर्नुपर्छ, जीवनको कुनै खास क्षेत्रमा सधैं चमत्कारको आशा नगर्नुहोस् । कसैले पनि चमत्कारको पैसाले पूरा वर्षको लागि भाडा तिर्दैन । हामीलाई यो चाहिन्छ, हामी यो चाहन्छौं, तर परमेश्वरले त्यो चाहनुहुन्छ जुन स्थायी छ ।

६. परमेश्वर नै हुनुहुन्छ जसले मानवलाई चीजहरू कण्ठस्थ गर्ने क्षमता सिर्जना गर्नुभयो, तैपनि उहाँले धेरै अगमवक्ताहरूलाई आफ्नो सन्देश लेख्न पनि भन्नुभयो । आत्मिकताको अर्थ हामीले सन्देश राख्न वा बाँड्न उपकरणहरू प्रयोग गर्नु हुँदैन भन्ने होइन ।

७. रूथले बोअजसँग विवाह गर्न अनुग्रह पाए, तर नाओमीको प्रशिक्षण आवश्यक थियो । मानवीय प्रशिक्षण आवश्यक छ, तपाईंले समर्पण गर्नुपर्छ र कसैबाट सिक्नु पर्छ । यसले तपाईंलाई मूर्ख गल्तीहरूबाट बचाउनेछ ।

८. मोशाले परमेश्वरबाट प्रत्यक्ष सुन्न सक्थे, तर उनी कामले गर्दा थकित थिए । उनको ससुराको बुद्धिले उनलाई थकानले गर्दा अकाल मृत्युबाट बचायो । सिट बेल्ट लगाउनु, दाँत माझ्नु र चिकित्सा सल्लाह पालना गर्नु बुद्धिमानी हो । आत्मिक हुनुको अर्थ स्वर्गदूतहरूलाई तपाईंको लागि खाना पकाउन भन्नु होइन !

९. नामान एक शक्तिशाली सिपाही र राजाहरूका मित्र थिए, तर उनले एक यहूदी कन्याबाट प्रभावित भएर काम गरे । महत्वपूर्ण व्यक्तिहरू पनि तुच्छ मानिसहरूबाट प्रभावित हुन्छन् । मुख्य कुरा निकटता हो जसले प्रभाव उत्पन्न गर्छ ।

प्राकृतिक संसारको गलत व्यवस्थापनले प्रगतिमा बाधा पुर्‍याउन सक्छ, र आत्मिक संसारको पूर्ण बेवास्ताले जीवनका सबै क्षेत्रहरूमा पूर्ण असफलता निम्त्याउनेछ ।

१०. यरूशलेममा परमेश्वर रक्षक हुनुहुन्थ्यो, तैपनि उहाँले यहूदीहरूलाई यसको पर्खाल बनाउन भन्नुभयो । आत्मिकताको नाममा जीवनका भौतिक आवश्यकताहरूलाई बेवास्ता नगर्नुहोस् । तपाईं आफ्नो समय भन्दा पहिले मर्नुहुने छैन ।

११. पावलले सुरक्षाको लागि परमेश्वरमा भरोसा राखे, तैपनि उनी टोकरीबाट दमस्कसबाट भागे । विश्वासले उनलाई लापरवाह बनाउँदैन । ज्ञानले उनलाई कहिले प्रार्थना गर्ने र कहिले दौडने भनेर बताउँछ । हरेक परिस्थितिमा टकराव आवश्यक पर्दैन, कहिलेकाहीँ यसको लागि रणनीति चाहिन्छ ।

* विश्वास र तर्कसंगततालाई सन्तुलनमा राख्ने बारेमा बाइबलबाट थुप्रै पाठहरू सिक्न सक्छौं । सन्तुलन चाबी हो । ख्रीष्टियन विश्वास अन्धविश्वास होईन, तर तर्कसंगत विश्वास हाे ।

Sources :

1. https://www.facebook.com/100027509782143/posts/1338394710420842/?app=fbl

2. https://www.facebook.com/groups/427696355197727/permalink/1012042910096399/?app=fbl

3. https://www.facebook.com/groups/276283226352974/permalink/470094406971854/?app=fbl

चिनियाँ बाँस र निराश मानिस

 

 के तपाईं एउटा यस्तो कथा पढ्न चाहनुहुन्छ जुन मनमोहक होस् र जीवनको बारेमा केही महत्त्वपूर्ण कुराहरू पनि सिकाउँछ ? यो चिनियाँ बाँसको रूखको बारेमा कथा हो, जसमा ९० फिट अग्लोसम्म बढ्ने शक्ति छ । सुन्दा अचम्म लाग्छ, हैन र ? समय खेर नफालौं र रोचक तरिकाले जीवनका महत्त्वपूर्ण पाठहरू सिक्न यो चिनियाँ बाँसको कथा सँगै पढौं ।

एक समयको कुरा हो, एक जना मानिस थियो जो आफ्नो जीवनबाट निराश थियो । उसले दिनभरि धेरै मेहनत गर्थ्यो र धेरै प्रयास गर्थ्यो, तर उसले सधैं असफलताको सामना गर्नु पर्थ्यो । त्यो मानिस धेरै निराश महसुस गर्थ्यो, त्यसैले एक दिन उसले सबै कुरा छोडेर आफूलाई जंगलमा निर्वासित गर्यो । त्यहाँ उसको एक साधु भेट भयो । निराश मानिसलाई देखेर, साधुले उसलाई सोध्यो कि ऊ किन जंगलमा बसिरहेको छ । त्यो मानिसले साधुलाई आफ्नो असफलताको बारेमा बतायो र सोध्यो, “कृपया मलाई मेरो दुःखी जीवन त्याग्न नहुने एउटा कारण बताउनुहोस् ?”

साधुले उसलाई चिनियाँ बाँसको कथा सुनाए । उसले त्यो मानिसलाई दुईवटा बिरुवा देखाउँदै सोध्यो, “के तिमी त्यहाँ दुईवटा बिरुवा देख्छौ ? उनिउँ र चिनियाँ बाँस ?” त्यो मानिसले हो भनेर टाउको हल्लायो । त्यसपछि साधुले उसलाई भन्यो कि उसले दुवै बिरुवाको बीउ सँगै रोपेको थियो । उसले भन्यो, “मैले दुवै बिरुवाको उचित हेरचाह गरें । मैले तिनीहरूलाई आवश्यक खाना, पानी, घाम र मल दिएँ । तर फर्न छोटो अवधिमा छिटो बढ्यो तर बाँसले बढेन ।” त्यो मानिस अलमल्लमा पर्यो र साधुलाई सोध्यो किन यस्तो भयो ।

साधुले अगाडि भने, “मैले चार वर्षसम्म चिनियाँ बाँसको पालनपोषण गरें तर केही भएन । बढ्ने कुनै संकेत देखिएन । तर, मैले रूखलाई त्यागेन र यसलाई पालनपोषण गर्न जारी राखें । पाँचौं वर्षमा, चिनियाँ बाँसको रूख दुई महिना भित्र लगभग ९० फिट अग्लो भयो ।” यो सुनेर त्यो मानिस छक्क पर्यो । उसले साधुलाई सोध्यो, “त्यसो भए पहिलो चार वर्ष बाँसको रूखको बीउमा केही भएन, तर केही महिनामै यो अचम्मलाग्दो उचाइमा पुग्यो ! यो कसरी सम्भव छ ?”

साधु हाँसे र त्यो मानिसलाई बुझाए कि सानो बाँसको रूखले माटो मुनि बढ्न र यसको बलियो जरा प्रणाली विकास गर्न सबै पोषण प्रयोग गरिरहेको छ जसले यसलाई धेरै अग्लो हुन मद्दत गर्नेछ । चिनियाँ बाँसले आफ्नो पछिल्ला वर्षहरूमा आफूलाई टिकाउन मद्दत गर्न बलियो जग विकास गर्यो । 

त्यसपछि साधुले त्यो मानिसलाई सोधे, “के तिमीले अब बुझ्यौ किन तिमीले आफ्नो जीवनबाट हार मान्नु हुँदैन ?” त्यो मानिसले अन्ततः आफ्नो पाठ सिक्यो कि उसको सबै संघर्षले उसको राम्रो जीवनको जग निर्माण गरिरहेको थियो । उसले साधुलाई धन्यवाद दियो र आफ्नो नयाँ जीवन सुरु गर्न र आफ्नो सपना पूरा गर्न जंगल छोड्यो ।

चिनियाँ बाँसको कथामा लुकेका सन्देशहरू :

चिनियाँ बाँसको कथा शक्तिशाली जीवन पाठहरूले भरिएको छ । यसले तपाईंलाई धैर्य, दृढता, विश्वास, वृद्धि र प्रत्येक व्यक्तिमा क्षमता हुन्छ भन्ने कुरा सिकाउँछ ।

जसरी चिनियाँ बाँसले भविष्यमा बाँच्नको लागि आफ्नो बलियो जरा विकास गर्छ, त्यसरी नै तपाईंले पनि कडा परिश्रम गरिरहनु पर्छ र सफलता प्राप्त गर्न बलियो जग निर्माण गर्नुपर्छ । चिनियाँ बाँसको कथाले यो पनि सिकाउँछ कि तपाईंले कठिन परिस्थितिमा हार मान्नु हुँदैन । बरु तपाईंले आफैंमा काम गरिरहनु पर्छ र तपाईंको बलियो चरित्रले अन्ततः तपाईंलाई चुनौती पार गर्न मद्दत गर्नेछ ।

चिनियाँ बाँसको कथाले तपाईंलाई आफ्नो क्षमतामा विश्वास गर्न आग्रह गर्छ । यदि तपाईंलाई लाग्छ कि तपाईंको प्रगति अरूको तुलनामा ढिलो छ वा तपाईं धेरै पटक असफल भइरहनुभएको छ भने पनि, धैर्य गर्नुहोस् । एक दिन, तपाईंको कडा परिश्रम र दृढताले अन्ततः तपाईंको सपनाहरू पूरा गर्नेछ ।

चिनियाँ बाँसको कथामा सोधिने प्रश्नहरू :

१. यदि साधुले बाँसको रूखको हेरचाह गर्न छोडेको भए वा यसको बीउ खनेको भए के हुन्थ्यो ?

चिनियाँ बाँसको कथामा, यदि संन्यासीले बाँसको रूखलाई पोषण नगरेको भए, यसले बाँसको वृद्धिलाई ठूलो असर पार्ने थियो । चिनियाँ बाँसको रूख यसको बीउ अंकुराउनु अघि नै मरेको हुन सक्छ ।

२. चिनियाँ बाँसको कथाले आमाबाबुलाई के पाठ सिकाउँछ ?

चिनियाँ बाँसको कथाले सिकाउँछ कि आमाबाबुले आफ्ना बच्चाहरूलाई मूल्यमान्यता सिकाउँदा धैर्य गर्नुपर्छ । यसले बच्चाहरूमा पनि धैर्यता जगाउन मद्दत गर्नेछ । आमाबाबुले सानै उमेरमा आफ्ना बच्चाहरूबाट उच्च अपेक्षा राख्नु हुँदैन किनभने यसले बच्चाहरूमा दबाब दिन्छ । तिनीहरूलाई उनीहरूको समय अनुसार बिस्तारै बढ्न दिनाले बच्चाहरूको बलियो चरित्र निर्माण हुनेछ ।

Sources :

1. https://www.vedantu.com/stories/chinese-bamboo-tree-story

2. https://www.energygardener.com/blog/the-chinese-bamboo-tree

3. https://tbng.co.in/the-chinese-bamboo-story/

4. https://www.womensnetwork.com.au/the-story-of-the-chinese-bamboo-tree/

5. https://www.facebook.com/100083006724279/posts/764466676330216/?app=fbl

The Chinese Bamboo Tree: A Story of Patience, Growth, and Unseen Progress

The Chinese Bamboo Tree, also known as Phyllostachys edulis or moso bamboo, offers one of nature’s most profound metaphors for personal development, perseverance, and success. Native to China and parts of East Asia, this extraordinary plant is famous not just for how tall it grows, but for how long it takes to show any sign of growth at all.

The Mysterious Growth Pattern

For the first four years after planting, the Chinese bamboo tree shows no visible growth above the soil. During this period, the farmer must faithfully water and fertilize the ground—every single day—without seeing even a sprout break the surface. To many, it would seem as though nothing is happening.

But in the fifth year, something extraordinary occurs: the tree suddenly shoots up to nearly 80 feet (about 24 meters) in just five to six weeks. That’s more than a meter per day.

What Happens During Those Silent Years?

While the ground appears barren, the bamboo is hard at work beneath the surface. It develops a deep and extensive root system capable of supporting its rapid upward growth. In essence, the tree is preparing in silence for an explosive emergence.

Timeless Lessons from the Chinese Bamboo Tree

1. Patience Yields Results: Success often demands long-term effort before visible rewards emerge.

2. Growth Is Not Always Seen: Progress isn’t always obvious. Foundations are often laid in silence.

3. Discipline Is Key: Consistent daily effort—despite no immediate outcome—builds faith, character, and resilience.

4. Preparation Precedes Breakthrough: What looks like “overnight success” is usually years in the making.

5. Root Before Fruit: If the foundation isn’t strong, any success that comes may not last.
Farm with me

बाँसको कथा

 

 चीनको कुचेङ जिल्लाको पहाडी भागमा रहेका सबैभन्दा मूल्यवान रूखहरूमा प्रायः मालिकको नाम लेखिएको हुन्छ । पहाडी मुहानबाट गाउँहरूमा पानी पुर्‍याउने एउटा सामान्य तरिका बाँसका लम्बाइहरू एकअर्कासँग जोडिएका बाँसहरू हुन् ।

एउटा सुन्दर डाँडाको फेदमा अरू थुप्रै रूखहरूमध्ये एउटा सुन्दर रूख उभिएको थियो, यसको डाँठ गाढा र चम्किलो थियो, यसका सुन्दर प्वाँख जस्तै भएका हाँगाहरू साँझको हावामा बिस्तारै हल्लिरहेका थिए ।

हामीले यसको प्रशंसा गर्दै जाँदा हामीलाई कोमल पातहरूको एउटा सानो गुनगुनाहट स्पष्ट रूपमा सुनियो, “तिमी मलाई सुन्दर ठान्छौ, तिमी मेरो अग्लो डाँठ र सुन्दर हाँगाहरूको प्रशंसा गर्छौ, तर मसँग घमण्ड गर्ने केही छैन । मसँग भएको सबै कुरा मेरो मालिकको मायालु हेरचाहको लागि हो । उहाँ नै हुनुहुन्थ्यो जसले मलाई यहाँ यो धेरै फलदायी पहाडमा रोप्नुभयो, जहाँ मेरा जराहरू, लुकेका मुहानहरूमा पुग्छन् र बस्छन्, र तिनीहरूको जीवनदायी पानी निरन्तर पिउँछन्, मेरो सम्पूर्ण अस्तित्वको लागि पोषण, स्फूर्ति, सुन्दरता र शक्ति प्राप्त गर्छन् ।

के तिमीले पारीपट्टी डाँडाको बाँसहरूलाई देख्छौ, कति दयनीय र सुकेका छन् ? तिनीहरूका जराहरू अझै जीवित मुहानहरूमा पुगेका छैनन् । लुकेको पानी पाएदेखि मलाई कुनै कुराको अभाव भएको छैन ।

तिमीले मेरो डाँठमा ती चिन्हहरूलाई अवलोकन गर्यौ ? ध्यानपूर्वक हेर, तिनीहरू मेरो शरीरमा गहिरो गरि खोपिएका छन् । खोप्ने प्रक्रिया पीडादायी थियो, मैले त्यतिबेला सोचेको थिएँ कि मैले किन दुःख भोग्नुपर्‍यो तर यो मेरो मालिकको आफ्नै हात थियो जसले चक्कु प्रयोग गर्नुभयो र जब काम सकियो, अवर्णनीय आनन्दको धड्कनका साथ मैले चिनेँ कि यो उहाँको आफ्नै नाम हो जसले मेरो डाँठमा खोपिएको थियो । त्यसपछि मलाई शंका बिना थाहा भयो कि उहाँले मलाई माया गर्नुभयो र मूल्यवान बनाउनुभयो र सारा संसारले म उहाँको हुँ भनेर थाहा पाओस् भन्ने चाहनुहुन्थ्यो । म यसलाई मेरो गर्व बनाउन सक्छु कि मेरो यस्तो मालिक हुनुहुन्छ ।”

बाँसले हामीलाई आफ्नो मालिकको बारेमा बताइरहेको बेला, हामीले वरिपरि हेर्यौं, र देख्यौं ! मालिक आफैं त्यहाँ उभिरहनुभएको थियो । उहाँ प्रेम र चाहनाले त्यो बाँसलाई हेरिरहनुभएको थियो, र उहाँको हातमा एउटा धारिलो बन्चरो थियो ।

उहाँले भन्नुभयो, “मलाई तिम्रो आवश्यकता छ । के तिमी मलाई आफैँलाई अर्पण गर्न इच्छुक छौ ?”

बाँसले जवाफ दियो, “मालिक, म त सबै तपाईंको हुँ तर म जस्तो व्यक्ति तपाईंको के कामको हुन सक्छ ?”

मालिकले भन्नुभयो, “मलाई तिम्रो आवश्यकता छ, मेरो जिउँदो पानी कुनै सुख्खा ठाउँहरूमा लैजान जहाँ कुनै पानी छैन ।”

बाँसले जवाफ दियो, “तर, मालिक, म यो कसरी गर्न सक्छु ? म तपाईंको जीवित मुहानहरूमा बस्न सक्छु र मेरो आफ्नै पोषणको लागि पानी पिउन सक्छु । म मेरा हातहरू स्वर्गतिर फैलाउन सक्छु, र तपाईंको स्फूर्तिदायी वर्षामा पिउन सक्छु, र बलियो र सुन्दर हुन सक्छु, र शक्ति र सुन्दरता सबै तपाईंबाट नै आउँछन् भन्ने कुरामा रमाउन सक्छु, र सबैलाई घोषणा गर्न सक्छु कि तपाईं कति असल मालिक हुनुहुन्छ । तर म अरूलाई कसरी पानी दिन सक्छु ? म केवल मेरो आफ्नै खानाको लागि पर्याप्त पिउँछु । म अरूलाई के दिन सक्छु ?”

तब मालिकको अद्भुत र कोमल आवाजले जवाफ दिनुभयो, “यदि तिमी इच्छुक छौ भने म तिमीलाई प्रयोग गर्न सक्छु । म तिमीलाई काटेर तिम्रा सबै हाँगाहरू काट्न चाहन्छु, तिमीलाई छिमलेर नाङ्गो पारेपछि म तिमीलाई यो तिम्रो खुशीको घरबाट तुरुन्तै अन्य रूखहरू बीचबाट लैजान्छु, र तिमीलाई टाढाको पहाडको छेउमा एक्लै लैजान्छु जहाँ तिमीलाई मायालु रूपमा फुसफुसाउने कोही हुनेछैन, जहाँ केवल घाँस र झारपातको जटिल वृद्धिमात्रै हुनेछ । हो, र म अझै पनि पीडादायी चक्कु प्रयोग गर्नेछु, किनकि तिम्रो हृदय भित्रका ती सबै अवरोधहरू एक-एक गरी काटिनुपर्छ, जबसम्म मेरो जीवित पानीको लागि तिमी मार्फत नि:शुल्क मार्ग हुँदैन ।”

“तिमी भन्छौ, ‘म त मर्नेछु ।’ हो, मेरो बाँस, तिमी मर्नेछौ, तर मेरो जीवनको पानी तिमीबाट स्वतन्त्र र निरन्तर बग्नेछ । तिम्रो सुन्दरता साँच्चै हराउनेछ । त्यसपछि, कसैले तिमीलाई हेर्नेछैन र तिम्रो ताजगी र अनुग्रहको प्रशंसा गर्नेछैन, तर धेरैले निहुरिएर जीवन दिने खोला पिउनेछन् जुन तिमी मार्फत उनीहरूसम्म स्वतन्त्र रूपमा पुग्नेछ । तिनीहरूले तिमीलाई कुनै विचार नगर्न सक्छन्, यो सत्य हो, तर के तिनीहरूले तिम्रो मालिकलाई महिमा दिने छैनन् जसले तिमी मार्फत उनीहरूलाई आफ्नो पानी दिनुभएको छ ? के तिमी यसको लागि इच्छुक छौ, मेरो बाँस ?”

जवाफ के हुन्छ भनेर सुन्न मैले सास रोकेँ। 

त्यसपछि त्याे बाँसको रूखले जवाफ दियो, “हे मेरो मालिक, मसँग भएको र म भएको सबै तपाईंबाटै हो । यदि तपाईंलाई साँच्चै मेरो आवश्यकता छ भने, म खुशीसाथ र स्वेच्छाले मेरो जीवन तपाईंलाई दिन्छु । यदि मेरो मृत्युद्वारा मात्र तपाईंले आफ्नो जीवित पानी अरूलाई पुर्‍याउन सक्नुहुन्छ भने, म मर्न सहमत छु । म तपाईंको आफ्नै हुँ । मलाई लिनुहोस् र तपाईंको इच्छा अनुसार प्रयोग गर्नुहोस्, हे प्रभु ।”

अनि मालिकको अनुहार अझ कोमल हुँदै गयो, तर उहाँले धारिलो बन्चरो लिनुभयो र बारम्बार प्रहार गर्दै सुन्दर रूखलाई जमिनमा ल्याइदिनुभयो । यसले विद्रोह गरेन, तर प्रत्येक प्रहारमा झुक्यो, बिस्तारै भन्यो, “मेरो मालिक, तपाईंको इच्छा मेरो जीवनमा पुरा होस् ।”

अनि अझै पनि मालिकले बन्चरो समात्नुभयो, र अझै पनि उहाँले प्रहार गरिरहनुभयो जबसम्म डाँठ फेरि काटिएन, र रूखको महिमा, यसको प्वाँखयुक्त हाँगाहरूको अद्भुत मुकुट, सदाको लागि हटाइयो ।

अब साँच्चै त्यो नाङ्गो थियो तर मालिकको अनुहारमा प्रेमको प्रकाश अझ गहिरो हुँदै गयो । जब उहाँले बाँसको बाँकी भागलाई आफ्नो काँधमा लिनुभयो, र यसका सबै साथीहरूको रुवाइको बीचमा, यसलाई पहाडहरूमाथि धेरै टाढा लैजानुभयो ।

तर बाँसले गुरुको प्रेमको लागि सबैलाई सहमति जनायो, हल्का स्वरमा गुनगुनाउँदै भन्यो, “मेरो गुरु, जहाँ तपाईं चाहनुहुन्छ ।”

एकान्त र सुनसान ठाउँमा आइपुगेपछि, गुरु रोकिनुभयो, र फेरि आफ्नो हातले धारिलो भएको क्रूर देखिने हतियार लिनुभयो, र यस पटक यसलाई रूखको मुटुमा नै प्रहार गर्नुभयो किनकि उहाँले आफ्नो जीवित पानीको लागि एउटा नाली बनाउनुहुनेछ, र रूखको टुटेको मुटुबाट मात्र तिनीहरू तिर्खाएको भूमिमा निर्बाध बग्न सक्थे ।

तैपनि बाँसको रूख गनगन गरेन, तर टुटेको हृदयले फुसफुसाउँदै भन्यो, “हे मालिक, तपाईंको इच्छा पूरा होस् ।”

त्यसैले प्रेमको हृदय र कोमल दयाको अनुहारका साथ गुरुले पीडादायी प्रहारहरूको सामना गर्नुभयो र बाँकी राख्नुभएन, र तीखो हतियारले अटल भएर आफ्नो काम गर्नुभयो, जबसम्म हरेक बाधा काटिएको थिएन, र रूखको मुटु एक छेउदेखि अर्को छेउसम्म खुला रह्यो, र मालिकको हृदय सन्तुष्ट भयो ।

अनि फेरि उहाँले त्यसलाई उठाउनुभयो र घाइते र पीडा भोग्दै बिस्तारै बोक्नुभयो, जहाँ अहिलेसम्म कसैले नदेखेको, स्फटिक जस्तै स्पष्ट जीवित पानीको मुहान उम्लिरहेको थियो । एक छेउ निको पार्ने पानी भित्र उहाँले त्यसलाई राखिदिनुभयो । अनि जीवनको धारा रूखको मुटुबाट छेउदेखि छेउसम्म, क्रूर घाउहरूले बनाएको सबै बाटोमा बग्यो । एक कोमल धारा जो आवाजविहीन रूपमा बगिरहेको थियो, भित्र बगिरहेको थियो, बगिरहेको थियो, बाहिर बगिरहेको थियो, सधैं बगिरहेको थियो, कहिल्यै नथाक्ने थियो, र मालिक मुस्कुराउनुभयो र सन्तुष्ट हुनुभयो ।

फेरि मालिक जानुभयो र थप रूखहरू खोज्नुभयो । कोही पछि हटे र पीडाबाट डराए, तर अरूले पूर्ण सहमतिमा आफूलाई उहाँमा समर्पण गरे, यसो भन्दै, “हाम्रा मालिक, हामी तपाईंलाई भरोसा गर्छौं । हामीलाई जे चाहनुहुन्छ गर्नुहोस् ।”

त्यसपछि उहाँले तिनीहरूलाई एक-एक गरी उही पीडादायी बाटोमा ल्याउनुभयो र तिनीहरूलाई छेउदेखि छेउसम्म राखिदिनुभयो; र, प्रत्येक ताजा रूखलाई स्थानमा राख्दै जाँदा, जीवित खोला झरनाबाट यसको घाइते हृदय हुँदै ताजा र स्पष्ट बग्यो । रेखा लामो र लामो हुँदै गयो, अन्ततः यो सुक्खा जमिनमा पुग्यो, र लामो समयदेखि तिर्खाएका थकित पुरुष, महिला र साना केटाकेटीहरू आए र पिए र अरूलाई खबर पुर्‍याउन हतार गरे, “अन्ततः जीवित पानी आएको छ । लामो, लामो अनिकाल समाप्त भयो, आउनुहोस् र पिउनुहोस् ।” अनि तिनीहरू आए र पिए र पुनर्जीवित भए, र मालिकले यो देख्नुभयो, र उहाँको हृदय खुशी भयो ।

त्यसपछि गुरु आफ्नो बाँसमा फर्कनुभयो, र मायालुपूर्वक सोध्नुभयो, “मेरो बाँस, के तिमी अब एक्लोपन र पीडाको लागि पछुताउँछौ ? के संसारलाई जीवित पानी दिने मूल्य धेरै महँगो थियो ?”

अनि त्यो रूखले जवाफ दियो, “मेरो प्रभु, होइन, हजारौं पटक, होइन ! यदि मसँग दश हजार जीवन भएको भए, म कति स्वेच्छाले ती सबै तपाईंलाई दिने थिएँ । आज मलाई आनन्द लागेको छ, कि मैले तपाईंलाई खुशी पार्न मद्दत गरेको छु ।”

यसकारण लेखिएको छ,

तब उहाँले सबैलाई भन्नुभयो, “कोही मपछि आउने इच्छा गर्छ भने त्यसले आफूलाई इन्कार गरोस्, र दिनहुँ आफ्नो क्रूस बोकेर मेरो पछि लागोस्।” [लूका ९:२३]

“साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, गहूँको दाना माटोमा परेर मरेन भने त्यो एउटै रहन्छ। तर त्यो मर्यो भने त्यसले धेरै फल फलाउँछ।” [यूहन्ना १२:२४]

“ख्रीष्टको प्रेमले हामीलाई बाध्य गराउँछ, किनभने हामीलाई यो निश्चय छ, कि सबैका निम्ति एक जना मर्नुभएको हुनाले सबै मरे।” [२ कोरिन्थी ५:१४]

“यसकारण भाइ हो, परमेश्वरको कृपालाई ध्यानमा राखी म तिमीहरूलाई अनुरोध गर्दछु, कि तिमीहरूको आत्मिक उपासनाको रूपमा आ-आफ्ना शरीरलाई पवित्र र परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य हुने जिउँदो बलिको रूपमा अर्पण गर। 

यस संसारको ढाँचामा नचल, तर आफ्नो मनमा नयाँ भई पूर्ण रूपले परिवर्तित होओ, र परमेश्वरको असल, ग्रहणयोग्य र सिद्ध इच्छा के हो, त्यो तिमीहरूले जाँच्न सक।” [रोमी १२:१-२]

येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “यो पानी पिउने प्रत्येक फेरि तिर्खाउनेछ, तर जस-जसले मैले दिने पानी पिउँछ त्यो कहिल्यै तिर्खाउनेछैन। जुन पानी म त्यसलाई दिनेछु, त्यो त्यसमा अनन्त जीवनको निम्ति उम्रिरहने पानीको मूल बन्नेछ!” [यूहन्ना ४:१३-१४]

 याे कथा बी. ई. न्यूकोम्बद्वारा लिखित “द स्टोरी अफ द ब्याम्बू” काे अनुवाद हो । याे आत्मसमर्पण र सेवाको तयारीको बारेमा एक ख्रीष्टियन दृष्टान्त हाे । यसले एक जना मालीलाई वर्णन गर्दछ जसले महत्त्वपूर्ण उद्देश्यका लागि रूखहरू खोज्छ, जसले पीडादायी, रूपान्तरण प्रक्रियामा समर्पित हुने रूखहरूलाई पानीको नाली बन्न रोज्छ, जुन परमेश्वरमा समर्पण गरिएको जीवनको प्रतीक हो । 

याे कथाबाट सिक्ने मुख्य विषयहरू 

१. मालिकप्रति आत्मसमर्पण : 

कथाको बाँसले स्वेच्छाले मालिकको पीडादायी प्रक्रियामा समर्पित हुन्छ, उहाँमाथि पूर्ण विश्वास गर्दछ ।

२. पीडादायी तयारी : 

रूख भाँचिएको, उखेलिएको र खोक्रो पारिएको छ, जुन “जीवित पानी” ले भरिने आत्म-इच्छा हटाउने प्रतीक हो ।

३. उद्देश्यपूर्ण रूपान्तरण : 

टुटेकोपन उद्देश्यहीन हुँदैन; यसले तिर्खाएको जमिनमा पानी (सुसमाचार/जीवन) ल्याउन रूखलाई च्यानलमा रूपान्तरण गर्छ ।

४. भिन्नता : 

कथामा प्रायः समर्पण गर्न अस्वीकार गर्ने रूखहरू र मालिकलाई सबै कुरा दिने बाँस बीचको भिन्नता देखाइएको छ ।

Sources :

1. https://bibletruthpublishers.com/the-story-of-the-bamboo/b-e-newcombe/lbd1781

2. https://bibletruthpublishers.com/the-story-of-the-bamboo-booklet/b-e-newcombe/allegory-miracle-and-parable/pd1781

टाढा रहनु

 

१. नकारात्मक मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस्, उनीहरूसँग हरेक समाधानको लागि समस्या हुन्छ ।

२. गफ गर्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले जे हुन सक्दैनन् त्यो नष्ट गर्छन् ।

३. झूट बोल्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले आफ्नो लागि सत्यलाई बङ्ग्याउँछन् ।

४. गुनासो गर्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको ऊर्जा खेर फाल्छन् ।

५. ढोंगीहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले धेरै अनुहार लगाउँछन् ।

६. ईर्ष्यालु मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको प्रगति सहन सक्दैनन् ।

७. अकृतज्ञहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको मूल्य कहिल्यै बुझ्ने छैनन् ।

८. छल गर्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले दयालाई नियन्त्रणको रूपमा प्रयोग गर्छन् । 

९. समय बर्बाद गर्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको विकासमा ढिलाइ गर्छन् ।

१०. हारहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंलाई पनि हार मान्न मनाउनेछन् ।

११. दोहोरो विचार भएका मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको शान्तिलाई भ्रमित पार्छन् ।

१२. बिना बुद्धिको ठूलो आवाजबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले केवल कोलाहल मात्र सिर्जना गर्छन् ।

१३. तीतोपनबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले पीडा मार्फत संसार देख्छन् ।

१४. स्वार्थी मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस्, उनीहरूलाई फाइदा हुँदा मात्र वास्ता हुन्छ ।

१५. तपाईंसँग गोप्य रूपमा प्रतिस्पर्धा गर्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरू लुकेका धम्की हुन् ।

१६. अल्छीहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले अरूलाई आफ्नो स्तरमा तानेर लैजान्छन् ।

१७. नाटक खोज्नेहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूको वरिपरि शान्ति कहिल्यै फस्टाउने छैन ।

१८. तिम्रो सपना/दर्शनको मजाक उडाउनेहरूबाट टाढा बस्नुहोस्, तिनीहरू तपाईंको सफलतासँग डराउँछन् ।

१९. तपाईंको प्रयासलाई तुच्छ ठान्ने मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस्, तिनीहरूले तपाईंको विकासको सम्मान गर्दैनन् ।

२०. ती मानिसहरूबाट टाढा रहनुहोस् जो तपाईंलाई उस्तै रहन चाहन्छन्, उनीहरू परिवर्तनसँग डराउँछन् ।

* तपाईंले नजिक राख्नुहुने मानिसहरूले तपाईंको मानसिकता, ऊर्जा र दिशालाई प्रभाव पार्छन् । तपाईंको विश्वासलाई बल दिने, तपाईंको विकासलाई समर्थन गर्ने र तपाईंको जितको उत्सव मनाउनेहरूसँग आफूलाई घेर्नुहोस् । आफ्नो शान्तिको रक्षा गरेकोमा दोषी महसुस नगर्नुहोस् । तपाईंको भविष्य तपाईंले आज निर्माण गर्ने वातावरणमा निर्भर गर्दछ । बुद्धिमानीपूर्वक छनौट गर्नुहोस्, किनकि तपाईं सधैं वरिपरि हुनेहरू जस्तै बन्नुहुन्छ । ध्यान केन्द्रित रहनुहोस्, उद्देश्यपूर्वक तथा योजनाबद्ध रहनुहोस् र स्वतन्त्र रहनुहोस् ।

Source :

https://www.facebook.com/share/1B9QfcL3h7/

शत्रु

 

१. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई आफ्नै मुख हो ।

२. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूले गर्ने दुष्ट गतिविधिहरू हुन् ।

३. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको खराब मनोवृत्ति हो ।

४. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको आलस्य हो ।

५. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको घमण्ड हो ।

६. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको अनियन्त्रित रिस हो ।

७. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको बेइमानी हो ।

८. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको गफ गर्ने बानी हो ।

९. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई सिक्न अस्वीकार गर्नु हो ।

१०. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको नकारात्मक मानसिकता हो ।

११. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई परिवर्तनको डर हो ।

१२. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई अरूप्रतिको उनीहरूको ईर्ष्या हो ।

१३. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई उनीहरूको कमजोर समय व्यवस्थापन हो ।

१४. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई तिनीहरूका बहानाहरू हुन् ।

१५. धेरै मानिसहरूको लागि, शत्रु अरू कोही नभई क्षमा गर्न इच्छुक नहुनु हो ।

१६.  धेरै विश्वासीहरूले आफ्नो खराब समयको निम्ति सधै सैतानलाई दोष दिने गर्छन्, तर कहिलेकाहीँ त्यसको कारण स्वयं नै हो ।

अन्तमा :

कहिलेकाहीँ, हाम्रो सबैभन्दा ठूलो लडाइँ अरूसँग होइन, हामी भित्र हुन्छ । प्रतिबिम्बित गर्न समय निकाल्नुहोस्, परिवर्तन गर्न आवश्यक पर्ने कुराहरू परिवर्तन गर्नुहोस्, र आफैंको राम्रो संस्करणमा बढ्नुहोस् । तपाईं आफ्नो पहिलो जिम्मेवारी हुनुहुन्छ कि आफ्नो बानी, मानसिकता र छनौटहरूमा काम गर्नुहोस्, र जीवनले बिस्तारै तपाईंको सुधारको प्रतिक्रिया दिनेछ ।

* तपाईंको साँच्चैको एक मात्र शत्रु... तपाईं आफैं हुनुहुन्छ । तपाईं एक मात्र व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले आफ्नो विचार, कार्य, शंका, डर र भावनाहरूलाई नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्छ... र यो कुरा तपाईंले महसुस गर्नु महत्त्वपूर्ण छ ! यदि तपाईं सफल हुन चाहनुहुन्छ भने, तपाईंले आफ्नो बाटोबाट बाहिर निस्कनु पर्छ र आफ्नै शत्रु बन्न छोड्नुपर्छ । अब बहाना बनाएर आफूलाई पछि नराख्नुहोस्... तपाईंको वरपरका मानिसहरू र चीजहरूलाई दोष दिन सजिलो छ, तर वास्तविकतामा, तपाईं मात्र आफ्नो जीवन र आफ्नो भविष्यको नियन्त्रणमा हुनुहुन्छ । त्यसैले मेरो सल्लाह यो छ कि आफ्नो शत्रु बन्न छोड्नुहोस् र आफैलाई राम्रो बनाउन र आफ्नो सबैभन्दा मिल्ने साथी बन्न नियन्त्रण लिनुहोस् ! :)

Source :

https://www.facebook.com/share/p/1MTeni4WQc/

अम्बा, धैर्य र सफलता

दुवै अम्बा एउटै रूखको एउटै हाँगामा झुण्डिएका छन् ।

ती मध्ये एउटा पहिले नै पाकिसकेको छ, जबकि अर्कोलाई पाक्न थप समय लाग्न सक्छ ।

यी अम्बाहरू मार्फत प्रकृतिले हामीलाई एउटा महत्त्वपूर्ण पाठ सिकाउँदैछ ।

जब हामी हाम्रो वरिपरि अरूले सफलता हासिल गरिरहेको देख्छौं जबकि हामीले सफलता पाएका छैनौं, यसको अर्थ हामी असफल छौं भन्ने होइन । यसको अर्थ हाम्रो लागि सही समय अझै आएको छैन भन्ने हो ।

त्यसैले, हामीले पर्खनु पर्छ, धैर्य गर्नुपर्छ र निराश भएर हार मान्नु हुँदैन ।

हामी हाम्रो पाकेको अवस्थामा पुग्न केही दिन मात्र टाढा हुन सक्छौं ।

सधै याद गर्नुहोस्, हाम्रो पनि समय आउनेछ, तर यसको लागि धैर्य र लगनशीलता चाहिन्छ ।

यसकारण लेखिएको छ,

“परमप्रभुको प्रतीक्षा गर। बलिया होऊ, र तिम्रो हृदय साहसिलो होस्, र परमप्रभुकै प्रतीक्षा गर।” [भजनसंग्रह २७:१४]

“परमप्रभुको सामुन्ने मौन बस र धैर्यपूर्वक उहाँको प्रतीक्षा गर। मानिस आफ्ना कुमार्गमा फलिफाप हुँदा र त्यसले खराब युक्तिहरू कार्यान्वयन गर्दा तिमी झर्को नमान।” [भजनसंग्रह ३७:७]

“भलाइ गर्ने काममा हामी नथाकौं, किनभने यदि हिम्मत हारेनौं भने ठीक समयमा हामी कटनी गर्नेछौं।” [गलाती ६:९]

Sources :

1. https://www.linkedin.com/posts/gaurgopald_hopefortomorrow-dontcompare-itsnevertoolate-activity-7171398026127699968-ePxr

2. https://www.facebook.com/100050297657654/posts/pfbid02d2NQCTM52k6NrKiaAjMYQaQu95V6jxi7MH4UyjqbPT4VvUbTBgUEaGJRAZPc53rvl/

अलग मानिस र अलग व्यवहार

 

१. केही मानिसहरू आरोप लगाउने खालका हुन्छन्, तपाईं तिनीहरूको वरिपरि होसियार हुनुपर्छ ।

२. केही मानिसहरू गफ गर्ने हुन्छन्, तिनीहरूको वरिपरि तपाईंले शान्त बस्नुपर्छ ।

३. केही मानिसहरू छल गर्ने खालका हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूबाट टाढा रहनुपर्छ ।

४. केही मानिसहरू बेइमान हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूलाई विश्वास गर्नबाट जोगिनु पर्छ ।

५. केही मानिसहरू नकारात्मक हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको ऊर्जाबाट टाढा रहनुपर्छ ।

६. केही मानिसहरू ईर्ष्यालु हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको वरिपरि आफ्नो शान्तिको रक्षा गर्नुपर्छ ।

७. केही मानिसहरू निर्णयात्मक हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको विचारभन्दा माथि उठ्नुपर्छ ।

८. केही मानिसहरू स्वार्थी हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको मनसायको बारेमा सचेत हुनुपर्छ ।

९. केही मानिसहरू नियन्त्रण गरिरहेका छन्, तपाईंले उनीहरूसँग स्पष्ट सीमा तोक्नुपर्छ ।

१०. केही मानिसहरू अहंकारी हुन्छन्, तपाईं तिनीहरूको वरिपरि नम्र र स्थिर रहनुपर्छ ।

११. केही मानिसहरू ढोंगी हुन्छन्, तिनीहरूको वरिपरि तपाईंले आफूप्रति इमान्दार रहनुपर्छ ।

१२. केही मानिसहरू अकृतघ्न हुन्छन्, तपाईंले आफ्नो उदारता जोगाउनुपर्छ ।

१३. केही मानिसहरू विषाक्त हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको प्रभाव त्याग्नुपर्छ ।

१४. केही मानिसहरू हेरफेर गर्ने हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको खेलको बारेमा सचेत रहनु पर्छ ।

१५. केही मानिसहरू बेइमान हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूसँग आफ्नो सहज ज्ञानमा भरोसा गर्नुपर्छ ।

१६. केही मानिसहरू दुईमुखे हुन्छन्, तपाईंले आफ्नो शब्दहरू तिनीहरूको वरिपरि सुरक्षित राख्नुपर्छ ।

१७. केही मानिसहरू असभ्य हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको उपस्थितिमा सम्मानजनक रहनुपर्छ ।

१८. केही मानिसहरू टाढा बस्ने खालका हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूसँग स्वस्थ कुराकानी खोज्नुपर्छ ।

१९. केही मानिसहरू भावनात्मक रूपमा थकित हुन्छन्, तिनीहरूको वरिपरि भएपछि तपाईंले रिचार्ज गर्नुपर्छ ।

२०. केही मानिसहरू असभ्य हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको व्यवहारभन्दा माथि उठ्नुपर्छ ।

२१. केही मानिसहरू नक्कली हुन्छन्, तपाईंले आफैंमा सच्चा रहनुपर्छ ।

२२. केही मानिसहरू सतही हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको सतहभन्दा गहिरो हेर्नुपर्छ ।

 

२३. केही मानिसहरू अनादरपूर्ण हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूसँग आफ्नो सीमाहरू सिर्जना गर्नु पर्छ ।

२४. केही मानिसहरू तितो हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको वरिपरि सकारात्मक रहनुपर्छ ।

२५. केही मानिसहरू अविश्वसनीय हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूमा निर्भर नहुने कुरा सुनिश्चित गर्नुपर्छ ।

२६. केही मानिसहरू चर्को स्वरमा हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूको कोलाहलमा आफ्नो शान्ति कायम राख्नुपर्छ ।

२७. केही मानिसहरू असंवेदनशील हुन्छन्, तपाईंले उनीहरूसँगको आफ्नो भावनाको बारेमा सचेत हुनुपर्छ ।

२८. केही मानिसहरू चिसो मनका हुन्छन्, तपाईंले आफ्नो न्यानोपन जोगाउनुपर्छ ।

२९. केही मानिसहरू गोप्य हुन्छन्, तपाईंले आफ्नो गोपनीयताको रक्षा गर्दै उनीहरूको गोपनीयताको सम्मान गर्नुपर्छ ।

३०. केही मानिसहरू सजिलै रिसाउँछन्, तपाईंले उनीहरूको वरिपरि बुद्धिमानीपूर्वक शब्दहरू छनौट गर्नुपर्छ ।

* तपाईंको वरपरका मानिसहरू कस्ता छन् भनेर चिन्नु र बुझ्नु महत्त्वपूर्ण छ कि सबै व्यक्तिले तपाईंको विकास वा कल्याणमा सकारात्मक योगदान गर्दैनन । तपाईं सधैं अरूलाई नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्न, तर तपाईं कसरी प्रतिक्रिया गर्नुहुन्छ भनेर नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्छ र नकारात्मक ऊर्जाबाट आफूलाई बचाउन सक्नुहुन्छ । आफ्नो प्रवृत्तिमा विश्वास गर्नुहोस्, आफ्ना मूल्यमान्यताहरूमा सत्य रहनुहोस्, र स्वस्थ सीमाहरू सिर्जना गर्नुहोस् । विषाक्त मानिसहरूलाई छोड्न नडराउनुहोस् । तिनीहरूले तपाईंको मूल्य वा भविष्य परिभाषित गर्दैनन् । तपाईंलाई उत्थान गर्ने, प्रोत्साहन गर्ने र समर्थन गर्नेहरूले घेरिएको तपाईं योग्य हुनुहुन्छ । आफ्नो शान्ति अक्षुण्ण राख्नुहोस् !

Source :

https://www.facebook.com/share/p/1CS5J57CYr/

दुर्लभ मानिसहरू

 

१. तपाईंलाई सुधार गर्न प्रोत्साहित गर्ने जो कोही पनि नजिक रहन लायक व्यक्ति हो ।

२. जसले तपाईंलाई प्रेमले सच्याउछ, त्यो व्यक्ति साँच्चै वास्ता गर्ने व्यक्ति हो ।

३. गाह्रो हुँदा जो कोही पनि देखा पर्छ, उसलाई तपाईंले हल्का रूपमा लिनु हुँदैन ।

४. तपाईंको सोचलाई चुनौती दिने जो कोही पनि तपाईंलाई बढ्न मद्दत गर्ने व्यक्ति हो ।

५. तपाईंको प्रगतिको उत्सव मनाउने जो कोही पनि कदरयोग्य व्यक्ति हो ।

६. तपाईंको सपनालाई समर्थन गर्ने जो कोही पनि तपाईंसँगै निर्माण गर्ने व्यक्ति हो ।

७. तपाईंले सुन्न चाहनुभएको कुरा मात्र होइन, सत्य बोल्ने जो कोही पनि सम्मानयोग्य व्यक्ति हो ।

८. जसले तपाईंलाई राम्रो बन्न प्रेरित गर्छ, त्यो व्यक्तिबाट सिक्न लायक हुन्छ ।

९. जो कोहीले पनि निर्णय नगरी सुन्छ, त्यो बुझ्ने व्यक्ति हो ।

१०. जसले तपाईंलाई तपाईंको आराम क्षेत्रबाट बाहिर धकेल्छ, उसले तपाईंलाई माथि उठ्न मद्दत गरिरहेको हुन्छ ।

११. परिस्थिति कठिन हुँदा पनि टिक्ने जो कोही दुर्लभ व्यक्ति हो ।

१२. जो कोही तपाईंको लागि एकान्तमा ताली बजाउँछ, उसलाई तपाईंप्रति साँच्चै गर्व हुन्छ ।

१३. बुद्धि र मार्गदर्शन बाँड्ने जो कोही पनि आशिष्‌ हो ।

१४. तपाईंलाई जवाफदेही बनाउने जो कोही पनि तपाईंलाई जितेको हेर्न चाहन्छ ।

१५. तपाईंको क्षमतामा विश्वास गर्ने जो कोही पनि विश्वास गर्न लायक छ ।

१६. जसले तपाईंलाई तपाईंको मूल्यको सम्झना गराउँछ, ऊ तपाईंसँगै राख्नुपर्ने व्यक्ति हो ।

१७. जसले तपाईंलाई बढ्न सुरक्षित महसुस गराउँछ, त्यो अमूल्य हुन्छ ।

१८. आशा नगरी दिने जो कोही पनि प्रेममा हिँडिरहेको हुन्छ ।

१९. असफलता पछि फेरि उठ्न प्रेरित गर्ने जो कोही पनि साँचो साथी हो ।

२०. जो कोही तपाईंसँगै हिँड्छ, अगाडि वा पछाडि होइन, त्यो व्यक्ति हो जसले तपाईंलाई कदर गर्छ ।

* आफ्नो पातहरूको प्रशंसा गर्ने मात्र नभई तपाईंको जरामा पानी हाल्ने मानिसहरूसँग आफूलाई घेर्नुहोस् । जब तपाईं साँच्चै तपाईंको ख्याल राख्ने, सच्याउने र तपाईंलाई प्रोत्साहन दिनेहरूसँग हुनुहुन्छ तब वृद्धि सजिलो हुन्छ । तपाईंलाई विकसित भएको हेर्न चाहनेहरूलाई राख्नुहोस्, तिनीहरू दुर्लभ र वास्तविक छन् ।

Source :

https://www.facebook.com/share/p/1C6pzdicod/

रायोको दानाको दृष्टान्तको अर्थ

 

 येशूले तिनीहरूलाई अर्को दृष्टान्त भन्नुभयो, “स्वर्गको राज्य रायोको दानाजस्तो हो, जो एक जना मानिसले लगेर आफ्नो बारीमा रोप्यो ।   

त्यो सबै बीउहरूमा सानो हुन्छ, तर जब बढ्छ, तब त्यो सबै सागपातहरूभन्दा ठूलो हुन्छ र रूख नै भइहाल्छ । आकाशका चराचुरुङ्गीहरू आएर त्यसका हाँगाहरूमा गुँड़ लाउँछन् ।” [मत्ती १३:३१-३२]

रायोको दानाको दृष्टान्त तीनैवटा सुसमाचारका पुस्तकहरूमा समावेश छ । [मत्ती १३:३१-३२; मर्कूस ४:३०-३२; लूका १३:१८-१९ ]

यस दृष्टान्तमा, येशूले स्वर्गको राज्यको अद्भुत वृद्धिको भविष्यवाणी गर्नुहुन्छ । रायोको दाना एकदम सानो छ, तर यो दस फिट उचाइसम्म ठूलो झाडीमा बढ्छ र येशूले यो राज्यको वृद्धिको चित्रण भन्नुहुन्छ । 

रायोको दानाको दृष्टान्तको उद्देश्य यो हो कि ठूलो र धन्य कुरा - अर्थात परमेश्वरको राज्यको सुरुवात नम्रतामा थियो । येशु ख्रीष्टका केही मुट्ठीभर अनुयायीहरू मात्र थिए, उहाँ कुनै पद नभएको र साधनविहीन मानिस हुनुहुन्थ्यो । ख्रीष्टको जीवन र मृत्युले संसारको ध्यान त्यति आकर्षित गरेन जति बाटोको छेउमा भुइँमा रहेको रायोको दानाले खिच्यो । तर यो परमेश्वरको काम थियो । सुरुमा जुन कुरा महत्वहीन लाग्थ्यो त्यो विश्वव्यापी प्रभावको आन्दोलनमा परिणत भयो, र कसैले पनि यसलाई रोक्न सकेन । [प्रेरित ५:३८-३९ ]

धर्मशास्त्रको अन्यत्र, परमेश्वरको राज्यलाई रूखको रूपमा पनि चित्रण गरिएको छ । उदाहरणका लागि, इजकिएलको एउटा अंशले रायोको दानाको दृष्टान्तलाई धेरै तरिकाले समानान्तर गर्दछ । यस भविष्यवाणीमा, प्रभु परमेश्वरले “अल्गो र उच्च पर्वतमा” एउटा टुसा रोप्ने प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ ।

“...इस्राएलका पहाड़का टाकुराहरूमा म त्यो रोप्नेछु । त्यसका हाँगाहरू हुनेछन् र त्यसले फलहरू फलाउनेछ, र त्यो एउटा सुन्दर देवदारुको रूख हुनेछ । सबै किसिमका चराहरूले त्यसमा गुँड़ लाउनेछन्, र त्यसको छायामा तिनीहरू बस्नेछन्...।” [इजकिएल १७:२२२-२४]

यो मसीही भविष्यवाणीले ख्रीष्टको राज्यको वृद्धिलाई धेरै सानो सुरुवातबाट ठूलो, आश्रयस्थलमा पुर्‍याउने भविष्यवाणी गर्दछ । यस संसारमा स्वर्गको राज्यको प्रभाव यस्तो हुनेछ कि यससँग सम्बन्धित सबैले लाभ पाउनेछन् । येशूले यस प्रकारका दृष्टान्तहरू प्रयोग गर्नुको एउटा सम्भावित व्यावहारिक कारण यो हो कि, शब्द चित्रहरूमा अवधारणाहरू समय बित्दै जाँदा सन्देश सजिलै हराउँदैन । 

दुई हजार वर्ष पछि, चित्रण अझै पनि जीवन्त छ । हामी अझै पनि बढ्दो बीउको अवधारणा बुझ्न सक्छौं । येशूका दृष्टान्तहरू तिनीहरूको सरलतामा उत्कृष्ट छन् । येशूको जोड आकारको परिवर्तनमा छ, सानोबाट ठूलोमा र वृद्धिको आश्चर्यजनक प्रकृतिमा ।

मण्डलीको इतिहासले येशूको रायोको दानाको दृष्टान्तलाई सत्य देखाएको छ । मण्डलीले शताब्दीयौंदेखि विकासको विस्फोटक दर अनुभव गरेको छ । यो विश्वव्यापी रूपमा पाइन्छ र यसको आशिष खोज्ने सबैको लागि जीविका र आश्रयको स्रोत हो । सतावट र यसलाई हटाउन बारम्बार प्रयासहरूको बावजुद, मण्डली फस्टाएको छ । र यो परमेश्वरको राज्यको अन्तिम अभिव्यक्तिको सानो तस्वीर मात्र हो, जब येशू सियोनबाट शासन गर्न र शासन गर्न पृथ्वीमा फर्कनुहुन्छ ।

रायोको दानाको दृष्टान्तबाट प्राप्त हुने मुख्य शिक्षाहरू :

* रायोको दानाको दृष्टान्तले सिकाउँछ कि परमेश्वरको राज्य र व्यक्तिगत विश्वास, सानो वा नम्र सुरुवात भए तापनि, बढ्न, फस्टाउन र दूरगामी प्रभाव प्रदान गर्ने अपार सम्भावना राख्छ ।

 

* स्वर्गको राज्य, प्रायः व्यक्तिको हृदयमा वा सेवकाईमा सानोबाट सुरु हुन्छ, आश्रय र आशा प्रदान गर्दै विशाल चीजमा बढ्छ । अर्थात् सानो सुरुवात, तर महान परिणामहरू ।

* थोरै मात्रामा साँचो विश्वास पनि परमेश्वरमा बलियो, अटल विश्वासमा परिणत हुन सक्छ, जसले परिवर्तनकारी परिणामहरू निम्त्याउँछ ।

* परमेश्वरले प्रायः महान्, संसार परिवर्तन गर्ने उद्देश्यहरू पूरा गर्न नगण्य वा साना कुराहरू (जस्तै सानो बीउ) प्रयोग गर्नुहुन्छ ।

* सानो बीउ बढेर ठूलो झाडीमा परिणत भए जस्तै, व्यक्तिगत विश्वास र मण्डली समयसँगै बढ्दै जान्छ, धेरै मानिसहरूसम्म पुग्छ र परमेश्वरको प्रेम फैलाउँछ ।

* जसरी बिरुवालाई हेरचाह चाहिन्छ, त्यसरी नै विश्वासलाई यसको पूर्ण, फलदायी क्षमतामा पुग्न प्रार्थना, परमेश्वरको वचन र असल कर्महरू मार्फत खेती आवश्यक पर्दछ । 

* यस दृष्टान्तले जोड दिन्छ कि परमेश्वरको काम सानो देखिए पनि, यसले संसारलाई विस्तार र प्रभाव पार्न जारी राख्नेछ । 

Source :

https://www.gotquestions.org/parable-mustard-seed.html