उनी विवाह गर्न चाहन्थिन, तर 30 बर्ष पुग्दा पनि उनको विवाह भएन।
35 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
36 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
37 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
38 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
39 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
40 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
41 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
42 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
43 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
44 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
45 बर्षमा, पनि उनको विवाह भएन।
तर 46 बर्षको उमेरमा एकजना मानिस उनको जीवनमा आए, जसको पनि कहिल्यै विवाह भएको थिएन।
याे एक सत्य घटना हाे, एक विवाह शिखर सम्मेलनमा भनिएको गवाही हाे र म याे गवाही सुनेर स्तब्ध भएँ!
कहिलेकाहीँ विवाहमा ढिलाइ हुने गर्छ।
हो, नचाहँदा-नचाहाँदै कहिलेकाहीँ ढिलो हुने गर्छ।
तर खुशी अझै आउँन बाँकी छ।
ढिलाइ हाम्रो कथाको अन्त्य नहुन सक्छ!
यसकारण लेखिएको छ,
“मैले धैर्यसाथ परमप्रभुको प्रतीक्षा गरें, उहाँले ममाथि दृष्टि गर्नुभयो र मेरो पुकारा सुन्नुभयो।” [भजनसंग्रह ४०:१]
“तर यदि हामी आफूले नदेखेका कुराको आशा गर्छौं भने, धैर्यसाथ हामी त्यसको प्रतीक्षा गर्छौं।” [रोमी ८:२५]
“परमप्रभुको बाटो हेर्ने, उहाँलाई खोज्नेहरूप्रति परमप्रभु कृपालु हुनुहुन्छ।” [विलाप ३:२५]
“परमप्रभुको सामुन्ने मौन बस र धैर्यपूर्वक उहाँको प्रतीक्षा गर...।” [भजनसंग्रह ३७:७]
“आफ्नो आशामा आनन्द गर, सङ्कष्टमा धैर्य धारण गर, प्रार्थनामा निरन्तर लागिरहो।” [रोमी १२:१२]

No comments:
Post a Comment