एक व्यापारी बजारमा घुमिरहेको थियो, उसले त्यहाँ एउटा राम्रो जातको ऊँट देख्यो। व्यापारीले त्यसलाई किन्न चाहन्थे। त्यसैले ऊ ऊँटको मालिककहाँ गयो।
ऊँटको मालिकसँग लामो समयको सम्झौतापछि व्यापारीले राम्रो मूल्यमा ऊँट किन्न सफल भए र घरमा लगेर गए।
घर पुगेपछि व्यापारीले आफ्नो नोकरलाई बोलाएर ऊँटको काठी हटाउन भने।
काठी हटाउने क्रममा नोकरले त्यो काठीमुनि लुकाइएको एउटा सानो मखमलको थैली फेला पार्यो। जब नोकरले त्यो थैली खोल्यो, उसले त्यो बहुमूल्य हीरा र रत्नहरूले भरिएको देख्यो।
नोकर हर्षोल्लासले कराएर भन्यो, “हजुर, तपाईंले ऊँट किन्नुभयो, तर सित्तैमा के आयो हेर्नुहोस!”
घामको किरणमा झनै चम्किरहेका ती हीराहरू देखेर व्यापारी पनि छक्क परे।
व्यापारीले आफ्नो नोकरलाई भने, “मैले ऊँट किनेको हो, हीरा होइन। मैले ती ऊँट बिक्रेतालाई तुरुन्तै फिर्ता गर्नुपर्छ।”
नोकर स्तब्ध थियो... उसको मालिक साँच्चै मूर्ख थियो। तब नोकरले जवाफ दियो, “तर हजुरले राख्नुभयो भने पनि कसैले थाहा पाउनेछैन।”
तर व्यापारीले आफ्नो नोकरको कुरा सुनेन र ती हीराहरू मखमलको थैलीमा फिर्ता राखे र तुरुन्तै उसले त्यो ऊँट किनेको मान्छे खोज्न बजार पुग्यो।
चाँडै, व्यापारीले उसलाई भेट्टाए र उसलाई त्यो झोला फिर्ता गरे।
त्यो झोला देखेर ऊँट बिक्रेता एकदमै खुसी भयो र भन्यो, “त्यो ऊँटको काठीमुनि मैले मेरा बहुमूल्य पत्थरहरू सुरक्षित राख्नको लागि लुकाएर राखेको थिएँ भनेर मैले बिर्सेको थिएँ। यसलाई फिर्ता गर्नुभएकोमा धेरै-धेरै धन्यवाद। तपाईंले पुरस्कारको रूपमा झोलाबाट कुनै एक हीरा छनौट गर्न सक्नुहुन्छ।”
व्यापारीले जवाफ दिए, “मैले ऊँट र ऊँटको मात्र उचित मूल्य तिरेको छु, त्यसैले धन्यवाद, मलाई कुनै इनाम चाहिँदैन।”
तर व्यापारीले अस्वीकार गरेपछि ऊँट बिक्रेताले जिद्दी गरे।
अन्तमा व्यापारीले मुस्कुराउँदै भने, “वास्तवमा, जब मैले त्यो थैली तपाईलाई फिर्ता ल्याउने निर्णय गरें, मैले पहिले नै दुईवटा बहुमूल्य गहना लिएर आफ्नो लागि राखेको थिएँ।”
यो स्वीकारोक्तिमा ऊँट बिक्रेता अलि छक्क परे र गहनाहरू गणना गर्नको लागि तुरुन्तै थैली खाली गरे। तर, उनी निकै अलमलमा परे। छक्क परेको ऊँट बिक्रेताले व्यापारीलाई सोध्यो, “झोलाबाट एउटै रत्न वा हीरा पनि हराएको छैन । त्यसोभए तपाईंले राख्नुभएको सबैभन्दा बहुमूल्य दुई हीरा के थिए?”
व्यापारीले भने, “त्यो बहुमूल्य दुई हीरा मेरो ‘इमानदारी’ र ‘निष्ठा’ हो।”
इमानदारी र निष्ठाको बारेमा नैतिक पाठकाे प्रेरणादायक कथाबाट हामीले यही कुरा सिक्न सक्छौं कि “हामी मध्ये काेसँग यी दुई हीराहरू छन? जोसँग यी दुई हीराहरू छन, त्यो संसारकै सबैभन्दा धनी व्यक्ति हो।”
* याे गुण स्वर्ग जानकाे लागि नभई नहुने गुणहरू मध्ये मुख्य गुण हाे!
यसकारण लेखिएको छ,
“हे परमप्रभु, तपाईंको पवित्रस्थानमा कसले वास गर्न पाउनेछ? तपाईंको पवित्र पर्वतमा को बस्न पाउनेछ?
त्यो मानिस, जसको चाल निर्दोष छ, र जसले ठीक-ठीक काम गर्छ, र हृदयबाट सत्य बोल्छ,
जसले आफ्नो जिब्रोले अरूको निन्दा गर्दैन, जसले आफ्नो छिमेकीको बिगार गर्दैन, र आफ्नो साथी-भाइको अपवाद फैलाउँदैन,
जसले भ्रष्ट मानिसलाई घृणा गर्दछ, तर परमप्रभुको भय मान्नेहरूलाई आदर गर्दछ, जसले आफ्नो हानि हुँदा पनि आफूले प्रतिज्ञा गरेको कुरा बद्लँदैन,
जसले आफ्नो रुपियाँ व्याजमा लाउँदैन, र निर्दोषको विरुद्धमा घूस लिँदैन। यस्ता काम गर्ने कहिल्यै पनि डग्नेछैन।” [भजनसंग्रह 15:1-5]
Source :
https://moralstories26.com/two-most-precious-diamonds-merchant-story/

No comments:
Post a Comment