चिच्याउन सक्ने कंकाल

 

एक रात, स्वीडेनकी सेन्ट ब्रिजेटले कहिल्यै नबिर्सने दर्शन देखेपछि डरले घुँडा टेकिन् ।

उनको अगाडि मानव कंकाल जस्तो देखिने कुरा उभिएको थियो तर यो अझै जीवित थियो ।

कुहिएको मासु हड्डीबाट झुन्डिएको थियो । उसका आँखा भित्रतिर घुमेका थिए मानौं अब स्वर्गतिर हेर्न सक्दैन । उसका दाँतहरूले आफ्नै जिब्रोलाई अनन्त रूपमा किचिरहेका थिए । र हरेक पटक चिच्याउन खोज्दा... आवाज हड्डी किट्ने जस्तो भयो ।

हावामा सल्फरको गन्ध आइरहेको थियो । त्यसको वरिपरि धुवाँ जस्तै अँध्यारो फैलिएको थियो । अनि ब्रिजेटले एउटा आवाज सुने, “यो त्यही आत्मा हो जसले बारम्बार परमेश्वरको कृपालाई अस्वीकार गर्यो ।”

तब आत्मा रोयो, “मैले पापलाई पछ्याएँ र सोचें कि यसले मलाई स्वतन्त्र दिनेछ... तर अब मेरा पापहरू म भित्र बस्छन् ।”

ब्रिजेटले यी डरलाग्दो कुरा महसुस गर्दा काँपिन्, “पापले शरीरलाई मात्र चोट पुर्‍याउँदैन... यसले बिस्तारै आत्मालाई नष्ट गर्छ । हरेक झूट, घृणाको हरेक कार्य, हरेक अशुद्धताले, हरेक क्षण हामी परमेश्वरको आवाजको खिल्ली उडाउँछौं । यदि हामीले लामो समयसम्म पश्चात्ताप गर्न अस्वीकार गर्यौं भने, शरीर जीवित रहँदा हृदय आत्मिक रूपमा मृत हुन्छ ।”

तर त्यसपछि उनले अर्को दर्शन देखिन । त्यहाँ अँध्यारोमा उज्यालो देखा पर्‍यो । अनि येशू ख्रीष्टको पवित्र नाम गर्जन जस्तै गुन्जियो । अँध्यारो भाग्न थाल्यो । किनकि ढिलो हुनुभन्दा पहिले नै ख्रीष्टकहाँ फर्किएमा सबैभन्दा खराब पापीलाई पनि बचाउन सकिन्छ ।

आज, धेरै मानिसहरू प्रार्थनामा हाँस्छन् । धेरैले पापबाट पश्चात्तापको खिल्ली उडाउँछन् । धेरैले पापलाई मनोरञ्जन जस्तै व्यवहार गर्छन् ।

तर स्वर्गले अझै पनि हामीलाई चेतावनी दिन्छ किनभने स्वर्गले अझै पनि हामीलाई प्रेम गर्छ ।

तपाईंको आत्मा, प्रकाशको खोजीमा, केबल हड्डी नबनेसम्म नपर्खनुहोस् । अनुग्रहको ढोका खुला हुँदा नै परमेश्वरकहाँ फर्कनुहोस् ।

यसकारण लेखिएको छ,

“मृत्युमा तपाईंको सम्झना हुँदैन, पातालमा कसले तपाईंको प्रशंसा गर्न सक्छ र ?” [भजनसंग्रह ६:५]

“तिम्रो हातमा जे काम छ त्यो आफ्नो पूरा शक्तिले गर, किनभने चिहानमा, जहाँ तिमी जान्छौ, त्यहाँ न त केही गर्ने, न योजना गर्ने, न ज्ञान, न बुद्धि नै हुन्छ ।” [उपदेशक ९:१०]

“पातालले तपाईंको प्रशंसा गर्न सक्दैन। मृत्युले तपाईंको प्रशंसा गर्न सक्दैन । खाड़लमा जानेहरूले तपाईंका विश्वस्तताको आशा गर्न सक्दैनन् । 

जीवित, जीवितले मात्र तपाईंको प्रशंसा गर्छ, जसरी आज म गरिरहेछु । बुबाहरूले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई तपाईंको विश्वस्तताको विषयमा वर्णन गर्छन् ।” [यशैया ३८:१८-१९]

“के तपाईं मुर्दाहरूलाई आफ्ना आश्चर्यकर्म देखाउनुहुन्छ ? के ती मरेकाहरू जीवित भएर तपाईंको स्तुति गर्छन् र ? सेला 

के चिहानमा तपाईंको प्रेम, अथवा विनाशमा तपाईंका विश्वस्तताको घोषणा गरिन्छ ? 

के तपाईंका आश्चर्य कामहरू अन्धकारको स्थानमा, र तपाईंको धार्मिकताका कार्यहरू विस्मृतिको देशमा प्रकट गरिन्छन् र ?” [भजनसंग्रह ८८:१०-१२]

“साँच्चै, म तिमीलाई भन्दछु, जब तिमी जवान थियौ तिमी आफैले आफ्नो पटुका बाँध्थ्यौ, र जहाँ इच्छा लाग्छ जान्थ्यौ । तर जब तिमी बूढ़ा हुनेछौ, तब तिमीले आफ्ना हात पसार्नेछौ, र अरूले तिम्रो पटुका बाँधिदिनेछ, र तिमी जहाँ जान चाहँदैनौ त्यहाँ लगिनेछौ ।” [यूहन्ना २१:१८]

“किनभने उहाँ भन्नुहुन्छ, ‘ग्रहणयोग्य समयमा मैले तिम्रो पुकारा सुनें, र मुक्तिको दिनमा मैले तिमीलाई सहायता गरें ।’ हेर, ग्रहणयोग्य समय अहिले हो, मुक्तिको दिन अहिले हो ।” [२ कोरिन्थी ६:२]

Sources :

1. https://www.facebook.com/share/p/18J5qgVFCJ/

2. https://www.facebook.com/100000610640057/posts/27541613338775650/?app=fbl