प्रार्थना, स्वर्गदूत र परमेश्वरबाटको सुरक्षा

 

 अमेरिका महादेशको एउटी ख्रीष्टियन दिदी अफ्रिकाको कुनै एउटा पिछडिएको इलाकामा मिशनरी बनेर जानुभयो । त्यो इलाकाका मानिसहरू साह्रै असभ्य थिए । तिनीहरू सँधै अरूको इलाकामा जान्थे र लुटपिट गरेर आउँथे । त्यहाँका मानिसहरू कसैले पनि प्रभु येशूको बारेमा सुनेका थिएनन । तिनीहरूलाई पाप के हो, धर्म के हो केही थाहा थिएन । तिनीहरूले जे गरिरहेका थिए त्यही नै सही जीवन हो भनी सम्झेका थिए । तिनीहरूलाई ईश्वर छ भन्ने कुरा पनि थाहा थिएन ।

अमेरिकी दिदी त्यहाँ गएपछि उहाँको अथक प्रार्थना, परिश्रम र काेशिषले गर्दा त्यस इलाकाका मानिसहरूमा ठूलो परिवर्तन ल्याइदिएको थियो । तिनीहरूले साँचो परमेश्वरलाई चिने । पाप र धर्म चिने । तिनीहरूले पहिले जिएको जीवन वास्तविक जीवन रहेनछ भनी थाहा पाए । त्यो दिदीले त्यहाँ एउटा मण्डली भवन, एउटा स्कूल, एउटा अस्पताल स्थापना गरिदिनुभयो । त्यहाँका मानिसहरूलाई खेतिपाती गर्न, पशुपालन, माछापालन, लुगा पहिरनु, खानपान पकाएर खानु, परिश्रम गरेर जिउनु र अरु पनि बिभिन्न कामहरू सिकाउनुभयो ।

त्यो अमेरिकी दिदी केही दिनको निम्ति चाहिएका सामानहरू बटुल्न र पैसा उठाउनको निम्ति अमेरिका जानुभयो । दुई महिना अमेरिका बसेपछि दिदी फेरि अफ्रिका फर्कनुभयो । अफ्रिका फर्केको केही दिनमा उनी शहरमा अमेरिकाबाट आएको सामानहरू लिनलाई जानुभयो । उहाँ गएको खबर छिमेकी इलाकाका मानिसहरूले ख्याल गरिहेका थिए । यो योजना तिनीहरूको धेरै पहिले देखिको थियो । तिनीहरु दिदीलाई लुट्न चाहन्थे । त्यो दिन दिदी शहर गएको कुरा तिनीहरूले थाहा पाए । तिनीहरू भेला भएर दिदीबाट सामानहरू लुट्नलाई वनको बाटोमा ढुकेर बसे । जब दिदी शहरबाट सामानहरू लिएर आउनुभयो तिनीहरू दिदी चढेर आएको गाडीको आवाज सुनेर सतर्क भएर बसे । जब गाड़ी नजीकमा आयो तिनीहरू बाटोको किनारमा भेला भए । तर तिनीहरूले दिदीको गाडी अघि र पछि हतियारधारी सेनाहरूको गस्तीलाई हातमा बन्दुक लिएर आइरहेका देखे । ती लुटेराहरूले दिदीलाई आक्रमण गर्न सकेनन । ती लुटेर-हरूले दिदीलाई उहाँको इलाकासम्म प्रवेश गरेको देखे । तर ती हतियारधारी सिपाईंहरू कोही पनि फर्केनन । भोलीपल्ट ती लुटेराहरू दिदीको कार्यालयमा गएर दिदीलाई ती हतियारधारी सिपाहीहरू को थिए भनी सोधे । यो कुरा सुनेर दिदी अवाक बन्नुभयो । दिदीले भन्नुभयो, “म त शहरबाट एक्लै आएकी हूँ । मसित त अरु कोही पनि मानिस थिएन ।” ती लुटेराहरूले दिदीको कुरा पत्याएनन । तर दिदीले फेरि पनि त्यही कुरा दोहोऱ्याउनुभयो । दिदीको कुरा फेरि पनि सुनेपछि ती लुटेराहरूले दिदीलाई लुट्न बसेको तर दिदीको साथमा हतियारधारी सिपाहीहरू हातमा बन्दुक लिएर आइरहेको कुरा बताए ।

यो कुरा सुनेर दिदी पनि छक्क पर्नुभयो । तब तिनले थाहा गर्नुभयो । कि परमेश्वरले नै आफ्नो रक्षाको निम्ति स्वर्गदूतहरू पठाइदिनु भएको रहेछ । दिदीले प्रभु येशूको सुसमाचार सुनाउनुभयो । यो कुरा सुनेर ती सबै लुटेराहरूले त्यही समय दिदीको परमेश्वर प्रभु येशलाई ग्रहण गरे । यो घटना सुनेपछि पछिबाट ती लटेराहरूको इलाकाका सबै मानिसहरूले पनि प्रभु येशमा विश्वास गरेर उहाँलाई ग्रहण गरे ।

प्रियः मित्रहरू हो, हामीहरू यो घटनाबाट यही पाठ सिक्न सक्छौं कि परमेश्वरले आफ्ना जनहरूको रक्षा गर्नलाई आफ्ना स्वर्गीय दूतगण पनि पठाई दिन हुँदोरहेछ । किनकि उहाँ आफैले यसरी भन्नुभएको छ, “तिमी घरदेखि बाहिर जाँदा र घरभित्र आउँदा म तेरो रक्षा गर्नेछु ।”

प्रभुको स्तुति होस !

* के तपाईं विश्वास गर्नुहुन्छ कि परमेश्वरले हाम्रो सुरक्षाको निम्ति स्वर्गदूतहरूलाई खटाउनु भएको छ ?

यसकारण लेखिएको छ,

“के ती सबै स्वर्गदूतहरू मुक्ति पाउनेहरूका खातिर सेवा गर्नलाई पठाइएका सेवा गर्ने आत्माहरू होइनन?” [हिब्रू १:१४]

“परमेश्वरको भय मान्नेहरूका चारैतिर परमप्रभुका स्वर्गदूतले सुरक्षाको घेरा लाउँछन, र उहाँले तिनीहरूलाई छुटकारा दिनुहुन्छ।” [भजनसंग्रह ३४:७]

“होशियार रहो, तिमीहरूले यी सानाहरूमध्ये एक जनालाई पनि हेला नगर। किनभने म तिमीहरूलाई भन्दछु, स्वर्गमा तिनीहरूका दूतहरूले स्वर्गका मेरा पिताको दर्शन सदैव गरिरहन्छन।” [मत्ती १८:१०]

“मेरा परमेश्वरले आफ्ना स्वर्गदूत पठाउनुभयो, र उहाँले सिंहहरूका मुख थुनिदिनुभयो। तिनीहरूले मलाई कुनै चोट पुर्याएका छैनन, किनभने उहाँको दृष्टिमा म निर्दोष भेट्टाइएँ। महाराजा, हजूरको सामु पनि मैले कुनै गल्ती गरेको छैनँ।” [दानिएल ६:२२]

“किनकि उहाँले आफ्ना स्वर्गदूतहरूलाई, तिम्रा सबै मार्गमा रक्षा गर्नलाई आज्ञा दिनुहुनेछ। 

तिनीहरूले तिमीलाई आफ्ना हात-हातै थाम्नेछन, नत्रता तिम्रो खुट्टा ढुङ्गामा ठोकिनेछन।” [भजनसंग्रह ९१:११-१२]

Source :

दर्पण छायाँ (लघुकथा र दृष्टान्तहरूको सङ्गालो), संकलन : तिमोथी राई, प्रकाशन कालः मार्च २०१५, पृष्ठ ४३-४४