पेसिफिकको एउटा टापुमा दुई युवा मिसिनरीहरू रक्तपिपासु आदिवासीहरूको भूमिमा अचानक प्रवेश भए ।
सीमा उलङ्घन गरेको अभियोगमा दुवैलाई मृत्युदण्ड भयो । तर टापुको मुखिया विरामी परेकाले तत्कालै मृत्युदण्ड दिइएन ।
मुखियाको चङ्गाइको लागि टापुभरिका तन्त्रमन्त्र गर्नेहरूले कोसिस गरे । मुखियालाई वीसको उन्नाईस भएन ।
यो अवधिमा यी दुई मिसनरीहरूलाई प्रभुको सन्देश वाँड्ने र प्रार्थना गर्ने मौका प्राप्त भयो । मिसिनरीले प्रार्थना गरेको तुरुन्तैपछि मुखिया मर्यो । मिसिनरीहरू ठूलो सङ्कटमा परे ।
तर मुखियाको मृत्यु भएको केही समयपछि पुनः मुखियाले श्वासप्रश्वास लिन थाले । मुखिया जीवित भएर गुन्द्रीमा बसे । मुखियाले मृत्युको अनुभव बताउँदै मिसनरीहरूले सुनाएको वचन सत्य हो भनी सबैलाई बताए । आफ्ना मानिसहरूलाई दृढतासाथ मिसनरीहरूका वचन पालन गर्नुपर्ने कुरो दोहोऱ्याए । त्यसपछि तत्काल तिनको प्राण अन्त्य भयो ।
यी दुई मिसिनरीहरूका वचनलाई सो टापुवासीहरूले खुसीसाथ सुने, पालन गरे । टापुका सारा मानिसहरू विश्वासमा आए ।
* कहिलेकाहीँ प्रार्थनाले संकटमा पार्न सक्छ, तर धैर्य गर्नुहाेस त्यसमा पनि परमेश्वरकाे इच्छा हुन्छ ।
Source :
२०० दृष्टान्त चित्रहरू, सलाेन कार्थक, वरदान प्रकाशन, दाेस्राे संस्करण, जुन, २०१३, पृष्ठ नं.६६-६७

No comments:
Post a Comment