प्रार्थनामा दरिद्र मण्डली

 

 कुनै पनि मानिस आफ्नो प्रार्थनाको जीवनभन्दा ठूलो होइन । प्रार्थना नगर्ने पास्टरले सेवामा खेलबाड गर्दैछ; मानिसहरू जो प्रार्थना गर्दैनन, तिनीहरू बाटो बिराउँदैछन । पुलपिट कसैको प्रतिभालाई देखाउने मञ्च बन्न सक्छ, तर प्रार्थना गर्ने भित्री कोठामा कुनै देखावटीपनको अनुमति छैन ।

अहिलेको मण्डली धेरै कुरामा दरिद्र भएको छ, सबैभन्दा बढी प्रार्थनामा हो । हामीकहाँ धेरै आयोजकहरू छन, तर अरूको लागि वेदनाले भरेकाहरूचाहिँ थोरै छन; बाजावाल र पैसावाल धेरै छन, तर प्रार्थनाचाहिँ थोरै; धेरै गायकहरू छन, तर परमेश्वरलाई पक्रिनेहरूचाहिँ थोरै छन; धेरै पास्टरहरू छन, तर थोरै आत्मिक लडाइँ लड्नेहरू; धेरै डरहरू छन, तर थोरै आँसुहरू; धेरै सिँगार, तर थोरै अनुराग; धेरै बाधा ल्याउनेहरू छन, तर थोरै अन्तर्बिन्ती गर्नेहरू; धेरै लेखकहरू, तर थोरै सिपाहीहरू । यी कुराहरूमा असफल हुने हामी अरू सबै कुराहरूमा असफल हुन्छौँ ।

सफल ख्रीष्टिय जीवनको लागि दुईवटा पूर्वावश्यकहरूचाहिँ दर्शन र अनुराग हो, यी दुवैको जन्म र निरन्तरता प्रार्थनाद्वारा नै हुन्छ । प्रचार गर्ने सेवाको मौका थोरैलाई हुन्छ; तर प्रार्थना गर्ने सेवा सबैको लागि खुल्ला छ, जुनचाहिँ सबै प्रकारको सेवा र कामभन्दा उच्च छ । आत्मिक जीवनमा किशोर अवस्थामा भएकाहरूले भन्छन, “आज राति म मण्डलीमा जाने छैन, त्यो प्रार्थना सभा मात्र हो ।” प्रवचनहरूसँग शैतान डराउने कारण थोरै मात्र हुन्छ होला । तर उसको पुरानो अनुभवले उसलाई चिल्ने भएकाले आफ्नो सम्पूर्ण दुष्ट सेनालाई प्रार्थना गर्नेहरूको विरोधमा युद्ध गर्नलाई खडा गराउँछ । अहिलेको इसाईहरूलाई बाँध्नु र फुकाउनुको बारेमा थोरै मात्र थाहा हुन्छ, तर दायित्व हामीमाथि नै छ “तिमीले पृथ्वीमा जे बाँध्छाै... ।” तपाईंले अहिले भर्खरैको समयहरूमा यस्तो केही काम गर्नुभएको थियो ? परमेश्वर आफ्नो शक्तिको कुरामा उडन्ता हुनुहुन्न, तर उहाँको लागि धेरै गर्न, उहाँसँग धेरै रहनुपर्छ ।

यो संसार नरकको बाटोमा यति छिटो अगाडि बढ्दै छ, कि हामीसँग भएको सबैभन्दा छिटो चल्ने हवाईजहाज पनि त्यसको तुलनामा कछुवा जस्तो देखिन्दछ । हाय ! तर संसारलाई हल्लाउने खालका जागृतिको लागि परमेश्वरको उपस्थितिमा पर्खदै रातको निद्रालाई गुमाएकाहरू थोरै मात्र होला । हाम्रो हृदयहरू दयाले भरेको छैन । खलबललाई नयाँ सृष्टि, हल्लिनुलाई अभिषेक र होहल्लालाई जागृति भनी हामी झुक्किने कारण, स्वर्गीय शक्तिलाई फिक्का रूपमा व्याख्या गर्ने अहिलेका प्रचारहरू नै हो ।

प्रार्थना गर्नुमा भएको रहस्यचाहिँ गुप्तमा प्रार्थना गर्नु हो । पाप गर्ने मानिसले प्रार्थना गर्न छोड्छ; प्रार्थना गर्ने मानिसले पाप गर्न छोड्छ । हामी दयनीय र दरिद्र भएका छौँ, तर हाम्रो आत्माहरू तोडिएको छैन, न ता अलिकति झुकेको छ ।

प्रार्थना सामान्य कुरा हो, तर गहन कुरा हो । प्रार्थनाचाहिँ उच्चारण गर्न प्रयास गर्ने एउटा बालकले बोल्न सक्ने साधारण वाक्य हो, तर यति गहिरो कुरा पनि हो कि त्यो सबै विषयभन्दा विशाल छ र मानिसको शब्दसंग्रह त्यसमा रित्तिन्छ । बलिरहेको शब्दहरूलाई बाढी जस्तै खन्याएको कारणले परमेश्वर प्रभावित हुनुभयो भनी भन्न सक्दैन । पुरानो करारको एउटा अन्तर्बिन्ती कर्तालाई भाषा थिएन, “तिनका ओठ चले तापनि स्वरचाहिँ सुनिँदैनथ्यो” यहाँ कुनै भाषा विज्ञ छैन ! “शब्दहरूले व्याख्या गर्न नसक्ने सुस्केराहरू” मात्र छन ।

हाम्रा पुर्खाहरूको ऐतिहासिक विश्वासलाई बुझ्न नसक्ने, तर हाम्रा वरिपरि भएकाहरूको उन्मादक विश्वासलाई मात्र बुझ्न सक्ने गरी हामी के नयाँ करारको इसाईत्वको स्तरबाट तल गिरिसकेका छौँ त ? व्यापारीको लागि लगानी जति महत्त्वको हुन्छ, विश्वासीको लागि प्रार्थना त्यति नै महत्त्वको हुन्छ।

आजको मण्डलीहरूको मुख्य चिन्ताको विषय पैसा हो भन्ने कुरालाई कसैले इन्कार गर्न सक्छ त ? तर अहिलेको मण्डलीहरूलाई जुन कुराले बढी परीक्षामा पारिरहेकोछ, त्यो कुरा, सुरुको मण्डलीहरूलाई सबैभन्दा कम असर पार्ने कुरा थियो । हामीले विशेष ध्यान, पैसालाई दिन्छौँ, तिनीहरूले प्रार्थनालाई दिन्थे । हामीले पैसा दिँदा ठाउँ किनियो; उनीहरूले प्रार्थना गर्दा ठाउँ हल्लियो !

नयाँ करारको कुराहरूमा, नरकलाई हल्लाउने, संसारलाई उथलपुथल पार्ने आत्माद्वारा प्रेरित प्रार्थनाप्रति, यति ठूलो बेवास्ता यति धेरै मानिसहरूद्वारा अहिले जस्तै कहिल्यै भएको थिएन ।

यस्तो प्रकारको प्रार्थनाको विकल्प अरू केही छैन । हामी त्यो गर्छौं नत्र मछौँ !

“भावना र संवेदनाले मात्र भरिएको धर्म, मानिसहरूमाथि आउन सक्ने सबै श्रापहरूभन्दा डरलाग्दो श्राप हो । सत्यको अनुपस्थिति नै धेरै दुःख लाग्ने कुरा भइसक्यो, अझ बहाना गर्नु डरलाग्दो पाप हो ।” - एस. च्याडविक

“विश्वास छानिएको कुनै मानिसहरूको आत्मिक बहादुरीपन हो भन्ने धारणालाई हटाउनु असल हुन्छ । विश्वासद्वारा बहादुर भएकाहरू छन, तर विश्वासचाहिँ बहादुरहरूको लागि मात्र होइन । योचाहिँ आत्मिक रूपमा प्रौढ (पुरुष) बन्नु हो र परिपक्वताको कुरा हो ।” - पी.टि. फोर्सिथ

“परमेश्वरले आफ्नो मानिसहरूको लागि महान अनुग्रह दिन चाहँदा उहाँले गर्ने पहिलो काम तिनीहरूलाई प्रार्थना गर्न लगाउनु हो ।” - म्याथ्यु हेनरी

“क्रूसको बोलावटचाहिँ, ख्रीष्टको यो अनुरागमा प्रवेश गर्नु हो । हामीले आफूमाथि त्यो काँटीको छाप बोक्नुपर्छ ।” - गोर्डन वाट

“मेरो आवश्यकताले तपाईंको महान पूर्णतालाई भेटोस, मैले चाहेको सबै थोक तपाईंमा छ ।” - अज्ञात

Source :

पुस्तक : जागृति किन ढिलो हुँदैछ ?, लियाेनार्ड रेवेन्हील, पहिलो प्रकाशन २०७६, पृष्ठ १२-१५