एक राजा र तिनका चार पत्नीहरू

 कुनै समय एकजना राजा थिए, जसका चार पत्नी थिए।

 उनले चौथो पत्नीलाई सबैभन्दा धेरै माया गर्थे, उनमा आफ्नो गहिरो स्नेह थियोे र उनलाई उत्कृष्ट चीजहरू मात्र दिने गर्थे।

 उनले तेस्रो पत्नीलाई पनि माया गर्थे र उनलाई गर्वका साथ छिमेकी राज्यहरूमा देखाए।

 उनी आफ्नी दोस्रो पत्नीमा धेरै भर पर्थे। उनी उनको भरपर्दो सल्लाहकार र साथी थिइन। जब राजाले कुनै समस्याको सामना गर्थे, राजाले उनलाई भरोसा गर्न सक्थे, र उनले राजालाई कठिन समयहरू पार गर्न मद्दत गर्थे।

 तर, उनको पहिलो पत्नीको बारेमा धेरै भन्न सकिँदैन। उनको राज्य कायम राख्नको लागि उनको महत्वपूर्ण योगदान र उनको माया र प्रशंसा जित्नको लागि उनको अथक प्रयासको बावजुद, राजाले उनको अस्तित्वलाई मात्रै याद गर्थे।

 एक दिन राजा गम्भीर बिरामी परे। उपचार खोज्ने प्रयासको बावजुद, उनले महसुस गरे कि उनको समय सकिँदैछ।

 उनलाई लिन एक दूत आए। उनले आफ्नो समय लम्ब्याउन सबै खर्च गर्ने निर्णय गरे, तर ती दूतले भने, “मलाई माफ गर्नुहोस, महाराज, ​​तर म केहि गर्न सकिँदैन। तपाईंको मृत्यु नजिक छ। तर, म तपाईंलाई मृत्युपछिको जीवनमा एउटी पत्नीलाई साथमा लैजाने मौका दिनेछु।”

 त्यसपछि, उनले आफ्नी चौथी पत्नीलाई सोधे, “मैले तिमीलाई जीवनमा सबैभन्दा असल कुराहरू दिएको छु। अब म मर्दैछु, के तिमी मलाई मृत्यु पछिको जीवनमा साथ दिनेछाै?”

 “म तपाईंलाई मृत्युपछिको जीवनमा साथ दिन सक्दैन!” भन्दै चौथो पत्नीले जवाफ दिइन, र उनी एक शब्द पनि नबोली त्यहाँबाट गइन।

 त्यसपछि दुःखी राजाले तेस्रो पत्नीलाई सोधे।

 “म पनि तपाईंलाई मृत्युपछिको जीवनमा साथ दिन सक्दैन!” भनेर तेस्रो पत्नीले जवाफ दिइन। “जीवन यहाँ धेरै राम्रो छ! म त यहीँ बस्छु, र तपाईं मरेपछि म फेरि बिहे गर्छु!” भन्दै तर्केर गइन।

 त्यसपछि उनले दोस्रो पत्नीलाई सोधे।

 “मलाई माफ गर्नुहोस, तर म तपाईंसँग जान सक्दिन, तर म तपाईंलाई चिहानको छेउमा मात्र साथ दिन सक्छु।” दोस्रो पत्नीले पनि जवाफ दिइन। 

 राजाको हृदय पूर्णरुपमा टुट्यो, र उनले निराशाको गहिरो भावना महसुस गरे।

 त्यसपछि उसले एक नरम स्वरमा, थकित, दुखी आवाज सुने, “म तपाईंसँगै जानेछु। तपाईं जहाँ गए पनि म तपाईंलाई पछ्याउनेछु।”

 राजाले माथि हेरे र उनले आफ्नी पहिलो पत्नीलाई पहिलो पटक देखे। उनी आफ्नो वर्षभन्दा बढी उमेरकी देखिइन, वर्षौंको बेवास्ताको कारणले चिन्न नसकिने। तब गहिरो पश्चातापको साथ, राजाले भने, “मैले मौका पाएको बेला तिमीलाई धेरै राम्रो हेरचाह गर्नुपर्थ्यो!”

 नैतिक शिक्षा :

 हामी सबैको जीवनमा यी चार पत्नीहरू छन।

 चौथो पत्नी हाम्रो शरीर हो।  

 हामी प्रायः हाम्रो शरीरलाई धेरै स्नेह र माया गर्छाैं र सरसफाइ पनि गर्छौं। हाम्रो शरीरलाई उत्कृष्ट कपडा र गर-गहनाहरूले सजाएर बिताउँछौं। यद्यपि, अन्तमा, हामी मर्दा यसले हामीलाई त्याग्नेछ।

 हाम्रो तेस्रो पत्नी हाम्रो धन-सम्पत्ति हो।  

 हामी हाम्रो धेरै समय र शक्ति धन-सम्पत्ति जम्मा गर्नमा खर्च गर्छौं, तर हामी मर्दा त्यसमध्ये कुनै पनि साथ जाँदैन। बरु, यो विभाजित हुनेछ र अरूलाई हस्तान्तरण गरिनेछ।

 हाम्रो दोस्रो पत्नी हाम्रा साथी, परिवार र आफन्तहरू हुन।  

 हामी तिनीहरूलाई माया गर्छौं र विश्वास गर्छौं, र बदलामा, तिनीहरूले हामीलाई सान्त्वना र समर्थन प्रदान गर्दछन जब हामीलाई यो आवश्यक पर्छ। यद्यपि, तिनीहरू हाम्रो छेउमा जतिसुकै लामो समयसम्म रहेतापनि, तिनीहरूले हाम्रो अन्त्येष्टिसम्म मात्र साथ दिन सक्छन।

 तर हाम्रो पहिलो पत्नी हाम्रो आत्मा हो।  

 हामी प्रायः धन, आनन्द र शक्तिको खोजीमा हाम्रो आत्मालाई बेवास्ता गर्छौं, यो बुझ्दैनौं कि यो केवल हाम्रो आत्मा हो जसले हामीलाई मृत्युपछि साथ दिन्छ। स्वस्थ रहन र व्यायाम गरेर हाम्रो शरीरको हेरचाह गर्न महत्त्वपूर्ण छ, र प्रियजनहरूसँग समयको आनन्द लिनुपर्छ, तर हामीले हाम्रो सबैभन्दा ठूलो खजाना: हाम्रो आत्मालाई पोषण गर्न पनि सम्झनुपर्छ।

 एक पूर्ण जीवन जिउन, हाम्रो अस्तित्वको चार पक्षहरूको हेरचाह गर्न सन्तुलन खोज्न आवश्यक छ: हाम्रो शरीर, हाम्रो पार्थिव सम्पत्ति, हाम्रो सम्बन्ध, र हाम्रो आत्मा। यी प्रत्येक क्षेत्रहरूलाई उनीहरूले योग्य ध्यान दिएर, हामी एक सामंजस्यपूर्ण जीवन सिर्जना गर्छौं जहाँ हामी अनन्तको लागि मात्र तयार हुँदैनौं तर वर्तमानमा पनि समृद्ध हुनेछाै।

Sources :

1. https://www.universal.org/en/bispo-macedo/the-king-and-his-4-wives/

2. https://www.godswork.org/emailmessage59.htm

3. https://catholic.net/op/articles/3588/cat/1260/four-wives.html

4. https://www.livereal.com/spiritual/parable-of-four-wives/ 

5. https://www.facebook.com/100068807092811/posts/pfbid0ke3AvG1xc32Dn8S2zPsKDdtPjV1jTHdBYsBvcVkkkeknD776Ey6aGs4KjF5Aeuusl/?app=fbl